Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τους μουσικούς Χρήστο Πανοηλία (Λάγνης) & Απόστολο Ρίζο

Συνέντευξη με τους μουσικούς Χρήστο Πανοηλία (Λάγνης) & Απόστολο Ρίζο

AddThis Social Bookmark Button

apostolos rizos-xristos panolilias-2Ένα καινούργιο είδος μουσικής συνεργασίας μας προτείνουν ο Χρήστος Πανοηλίας (Λάγνης) με τον Απόστολο Ρίζο. Οι δυο τους ένωσαν τις hip hop και έντεχνες μουσικές καταβολές τους και έδωσαν ζωή σε ένα «Παιδικό Τραγούδι» το οποίο φαίνεται να αρέσει πολύ.

  Οι δύο συνεργάτες και φίλοι, έδωσαν συνέντευξη αποκλειστικά για τους αναγνώστες του Independent.gr και να μοιραστούν τις απόψεις τους για την μουσική και την Ελλάδα του 2014.


Independent.gr: Καλησπέρα Απόστολε. Καλησπέρα Χρήστο. Πείτε μας πως προέκυψε η συνεργασία αυτών των δύο μουσικών κόσμων;

Απόστολος Ρίζος: Η θεωρία των πολλαπλών συμπάντων μιλάει για άπειρους εναλλακτικούς κόσμους, όπου είναι δυνατή η πραγματοποίηση όλων τον ενδεχομένων. Ήταν λοιπόν εξίσου πιθανό, όσο και απίθανο να συναντηθούμε. Ευτυχώς, η απιθανότητα σε αυτή την περίπτωση κυριάρχησε, και οι κόσμοι μας - που δεν είναι και τόσο ασύνδετοι όσο φαίνονται - συναντήθηκαν σε ένα «Τραγούδι Παιδικό». Εξ' ορισμού συνάντηση βαθιά συμβολική!

Χρήστος Πανοηλίας (Λάγνης): Ήταν γραφτό να γίνει, απλά. Εξηγώ το γιατί: Ήταν καλοκαίρι όταν βρεθήκαμε με τον Απόστολο εκτός προγράμματος και του έβαλα να ακούσει τη μουσική μου. Πάνω στη συζήτηση κάποια στιγμή του αποκάλυψα πως εκείνη την περίοδο είχα διασκευάσει στιχουργικά το «Παιδικό Τραγούδι» του Νίκου Κολλάρου και πως αυτό το τραγούδι είχε σφηνωθεί στο μυαλό μου. Όμως δεν είχα κουράγια να μπω στη διαδικασία να ψάξω να βρω που και πως θα μπορούσα να πάρω τα δικαιώματα, καθότι απαιτείται αρκετή γραφειοκρατία. Ο Απόστολος τότε μου είπε πως ο συνθέτης του κομματιού ήταν καλός του φίλος και πως θα μπορούσαμε να πάρουμε την έγκριση για τη διασκευή εύκολα. Έτσι και εγώ απάντησα, πως δεν είναι τυχαία αυτή η συζήτηση και πως αν και εφόσον αδειοδοτηθούμε θα το κάνουμε μαζί το τραγούδι. Όπερ και εγένετο.

Independent.gr : Σε τι φάση σας πετυχαίνουμε αυτή την περίοδο;
Α.Ρ: Πολύ πλούσια περίοδο – καλλιτεχνικά μιλώντας, διότι κάθε άλλο είδος πλούτου είναι εξαφανισμένο στην Τέχνη όπως και από παντού. Κατά ένα τρόπο, όμως, αυτό μας απαλλάσσει από το άγχος της επιβίωσης και βοηθάει στην αναζήτηση της πραγματικής ζωής και της πραγματικής Τέχνης, με ό,τι σημαίνει αυτό για τον καθένα μας. Για μένα σημαίνει την προετοιμασία του νέου μου κύκλου τραγουδιών, πειραματισμό σε νέα μουσικά projects και συνεργασίες, ζωντανές εμφανίσεις και επαφή με τον κόσμο που αγαπάει ό,τι κι εγώ αγαπώ, αλλά και πολλές ώρες παιχνιδιού με την τρίχρονη κόρη μου.
Χ.Π: Είναι μια περίοδος αποκαλύψεων για εμένα, με πρώτη και πιο σημαντική πως η επιτυχία μπορεί να έρθει δίχως να ακολουθώ τη «συνταγή της επιτυχίας». Επίσης έμαθα πως η ζωή κυλά ευκολότερα και πιο όμορφα, όταν δεν κυνηγάω αγχωτικά τα θέλω μου, απλά αφήνομαι στο χρόνο, κάνοντας ότι καλύτερο μπορώ για να εκφράσω τις δυνάμεις μου δημιουργικά. Έτσι λοιπόν με αυτές τις επιγνώσεις καλλιτεχνικά ετοιμάζω τα νέα μου single με το συγκρότημα μου Νέα Τάξη Πραγμάτων καθώς και το solo δίσκο μου.

                      

Independent.gr : Μιλήστε μας λίγο για την πορεία σας μέχρι τώρα; Ποιες στιγμές θα ξεχωρίζατε από τον καλλιτεχνικό σας βίο;
Α.Ρ: Φυσικά τη συνάντηση με το Νίκο Ζούδιαρη – που ήταν για μένα ένα καλλιτεχνικό ξεκίνημα και η αρχή μιας σχέσης από αυτές που αποκαλούμε 'σχέσεις ζωής' και 'εκλεκτικής συγγένειας' – με τον τρόπο που πολύ ωραία ερμηνεύει τον όρο ο Γκαίτε. Επίσης, τη στιγμή που χρειάστηκα το θάρρος να δοκιμαστώ και να εκτεθώ στο χώρο της τραγουδοποιΐας, τη συνάντησή μου με δημιουργικούς όσο και στοργικούς ανθρώπους – όπως η Λίνα Νικολακοπούλου, το συναπάντημα μεσοπέλαγα της ποίησης του Νίκου Καββαδία, με έναν ερμηνευτή όπως ο σπουδαίος Γιάννης Κούτρας. Φυσικά, πολύ σημαντικές και οι συναντήσεις με ανθρώπους που μας συνδέει ο μίτος της μουσικής εξερεύνησης, όπως η πρόσφατη και απολαυστική συνεργασία με τους συντελεστές του 'παιδικού τραγουδιού'!
Χ.Π: Η πορεία μου μέχρι τώρα μετρά 16 χρόνια συνολικά, εκ των οποίων 12 δισκογραφικά. Εκατοντάδες ζωντανές εμφανίσεις, συναυλίες και αμέτρητες ώρες freestyle στο αδηφάγο κοινό. Από όλα αυτά έχω να θυμάμαι συνεργασίες με άτομα που θαυμάζω καλλιτεχνικά όπως τη Λίνα Νικολακοπούλου, τον Γιάννη Κότσιρα, την Ελένη Τσαλιγοπούλου καθώς και τις εμφανίσεις στο Ηρώδειο! Παρόλαυτα, δεν είναι πάντα οι μεγάλες διοργανώσεις και τα μεγάλα ονόματα που στοιχειώνουν μια καριέρα! Είναι τα ευτράπελα. Από live που δεν φαινόμασταν, ή που δεν ακουγόμαστα, μέχρι και την ευγενική πρόταση μιας άγνωστης που μου είπε σεμνά: «Αν δεν βρεις τίποτα καλύτερο σήμερα, θα ήθελες να έρθεις σπίτι μου;» Τίμιο!

Independent.gr : Ποιές ήταν οι μουσικές σας επιρροές τα πρώτα χρόνια και τι μουσική ακούτε σήμερα;
apostolos rizos-xristos panoliliasΑ.Ρ: Μεγάλωσα στην Ελληνική επαρχία της δεκαετίας του '80. Που σημαίνει ότι τα ακούσματα ήταν πολλά, ετερόκλητα, όχι πάντα καλόγουστα. Ευτυχώς, μέσα στην οικογένεια, ισχυρή μουσική επιρροή, ήταν ο παππούς μου. Κανταδόρος και παίκτης φυσαρμόνικας ο ίδιος, ήταν αυτός που επέμενε ότι ΔΕΝ πρέπει με κανένα τρόπο να γίνω μουσικός! Δεν ξέρω αν κληρονόμησα το μουσικό ταμπεραμέντο του, σίγουρα όμως, κληρονόμησα το πείσμα του και δεν άκουσα τις συμβουλές του!
Οι πρώιμες συνειδητές μου μουσικές επιλογές, ήταν κυρίως από τη Δύση. Ροκ, μπλουζ, ρυθμική τζαζ, αλλά και ορχηστρική μουσική με ευρωπαϊκές καταβολές. Ποιος ξέρει όμως τελικά τι καταγράφει και ανακαλεί το ασυνείδητο;

apostolos rizos-xristos panolilias-1Χ.Π: Μεγάλωσα ακούγοντας 100% hip hop μουσική. Αρχικά ξένη και μετά ελληνική. Τους μουσικούς μου ορίζοντες του άνοιξα μετά τα 17 μου. Θυμάμαι (τραυματικά!) που είχα πάει σε ένα ρεμπετάδικο και όλοι τραγουδούσαν μαζί με την ορχήστρα «Η ζωή εδώ τελειώνει», «Κι αν κάποτε στα βρόγχια του πιαστείς», «Τα ματόκλαδα σου λάμπουνε» και εγώ δεν ήξερα ούτε ένα τραγούδι. Τότε διαπίστωσα πως κάτι έκανα λάθος στην μουσική μου παιδεία. Έτσι αφαίρεσα λίγο από το χρόνο που επένδυα πάνω στους Public Enemy τους NWA και τους Run Dmc και άρχισα να ακούω περισσότερη ελληνική μουσική!

Independent.gr : Από που αντλείς συνήθως, τις μουσικές σου εμπνεύσεις όταν γράφεις μουσική;
Α.Ρ: Από τον κόσμο που αλλάζει, από τις προσωπικές σχέσεις και την εξέλιξή τους μέσα στο χρόνο, από τις διαφορετικές στάσεις ζωής που βλέπουμε γύρω μας και μας αντιπροσωπεύουν ή μας ξενίζουν.
Χ.Π: Έμπνευση είναι τα συναισθήματα και οι καταστάσεις που δεν μπορώ να διαχειριστώ λογικά. Τότε γράφω για να μπορέσω να αποδώσω στο χαρτί την κάτοψη της ψυχής μου και άρα να δω και εγώ ο ίδιος το χάος που εκτρέφω στο κεφάλι μου!

                      

Independent.gr : Θα θέλαμε να μας σχολιάσετε την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην κοινωνία.
Α.Ρ: Προτιμώ να σου διηγηθώ την ιστορία, μιας πολυκατοικίας. Μέσα σ' αυτή, ζούσαν τρεις ευυπόληπτοι ένοικοι με τις οικογένειές τους. Είχαν όμως έναν πονηρό και απατεώνα διαχειριστή που τους έκλεβε λεφτά από το πετρέλαιο. Όλοι συμφωνούσαν ότι δεν άντεχαν άλλο να τους κλέβει και θυμωμένοι, αποφάσισαν μεταξύ τους να τον διώξουν. Κάλεσαν λοιπόν όλους τους ενοίκους σε συνέλευση. Μόλις εμφανίστηκε ο διαχειριστής, τον έναν ένοικο τον έπιασε γλωσσοδέτης, καθότι ο διαχειριστής ήταν και ιδιοκτήτης του σπιτιού του, και του χρωστούσε δυο νοίκια - δεν ήθελε λοιπόν να του μπει στο ρουθούνι. Ο άλλος ενοικιαστής, σκέφτηκε εκείνη τη στιγμή, πως αν έφευγε αυτός ο διαχειριστής, μπορεί να ζητούσαν από τον ίδιο να αναλάβει τα κοινόχρηστα και δεν ήθελε πολλά μπλεξίματα. Προφασίστηκε πως έχει μια δουλειά και έφυγε. Ο τρίτος ενοικιαστής , αποφασισμένος να επικρατήσει το δίκιο, βρήκε το θάρρος να του τα πει 'χύμα'. Ο διαχειριστής, τον κοίταξε τότε με μισό μάτι, του έδειξε τον κανονισμό της πολυκατοικίας που απαγόρευε να απλώνει τα ρούχα του στην ταράτσα και κακήν κακώς τον έδιωξε από την πολυκατοικία, γιατί παρανομούσε. Όλα ήταν πάλι μέλι-γάλα και οι ένοικοι συνέχισαν να ζουν και να γκρινιάζουν νύχτα-μέρα για τον απατεώνα διαχειριστή που τους έκλεβε.
Αυτή την κατάσταση βιώνουμε σήμερα στην Ελλάδα. Είμαστε οι ένοικοι μιας πολυκατοικίας, που δεν τολμάνε ούτε τα ρούχα τους να απλώσουν πια στην ταράτσα.

Χ.Π: Νομίζω η ιστορία του Απόστολου με κάλυψε πλήρως. Η οικονομική ανέχεια αποκαλύπτει τον πραγματικό μας εαυτό με αφορμή την αδυναμία κάλυψης των αναγκών. Δεν θέλω να σταθούμε όμως στο αρνητικό κομμάτι. Είναι θέμα οπτικής. Κάποιοι βλέπουν μια κοινωνία σε αποσύνθεση, εγώ επιλέγω να βλέπω μια κοινωνία σε ανασύνθεση.

Independent.gr : Υπάρχουν θεωρείς περιθώρια και δυνατότητες βελτίωσης της σημερινής ελληνικής μουσικής αγοράς;

Α.Ρ: Εξαρτάται τι εννοείς με τον όρο 'αγορά'. Το κοινό που ακούει μουσική; Τους τρόπους που μπορεί κάποιος καλλιτέχνης να γνωστοποιήσει ευρύτερα τη δουλειά του; Την καλύτερη διαχείριση και διασφάλιση του έργου του; Τις μουσικές τάσεις που διαμορφώνουν επί πληρωμή οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί; Τους όρους συνεργασίας που επιβάλλονται από τους χώρους που φιλοξενούν την καλλιτεχνική δημιουργία;
Όλα αυτά τα πεδία χωριστά και συνδυαστικά, διαμορφώνουν ένα τερατόμορφο δημιούργημα, απέναντι στο οποίο ο καλλιτέχνης είναι σήμερα απόλυτα εκτεθειμένος και καλείται να βρει – μόνος του - λύσεις. Το 'μόνος του' βέβαια, δεν είναι κακό, αφού και οι διάφοροι κηδεμόνες, δεν οδήγησαν τη μουσική αγορά μακριά. Μάλλον τη φτώχυναν. Είναι όμως μια νέα κατάσταση, την οποία θα μπορούσαμε, να αντιμετωπίσουμε οι καλλιτέχνες από κοινού, με μεγαλύτερη ισχύ.

Χ.Π: Είναι θέμα κουλτούρας. Όσο ο Έλληνας επιλέγει να θεοποιεί μουσικά μονοπάτια τύπου Πα-Πα (Πάολα – Παντελίδη) δεν περιμένω θεαματικές αλλαγές στην αγορά της μουσικής στην Ελλάδα.

                      

Independent.gr : Ποιές οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας καλλιτέχνης που δεν εντάσσεται στην mainstream κουλτούρα;
Α.Ρ: Όλα όσα ανέφερα στην προηγούμενη απάντηση. Κυρίως αυτούς τους καλλιτέχνες αφορούν – επί του παρόντος τουλάχιστον...
Χ.Π: Η πείνα, η δίψα και οι φριχτές συνθήκες διαβίωσης. Επίσης στα αρνητικά συγκαταλέγονται η έλλειψη προσκλήσεων σε VIP party, η κακή επικοινωνία με τα φωτομοντέλα, καθώς και η απουσία σαμπάνιας από το κρυστάλλινο ποτήρι!

Independent.gr : Ποιό είναι το όνειρο του Χρήστου και του Απόστολου;

Α.Ρ: Να μη βάλουν φόρο πολυτελείας στο όνειρο!
Χ.Π: Όνειρο μου είναι το όνειρο που ζω να μην τελειώσει!

Σας ευχαριστούμε..

           

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 
Τετάρτη, 16 Αυγ. 2017 - 21:14:04
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τους μουσικούς Χρήστο Πανοηλία (Λάγνης) & Απόστολο Ρίζο Top of Page