Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τον σκηνοθέτη - ηθοποιό Παναγιώτη Σπηλιόπουλο

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη - ηθοποιό Παναγιώτη Σπηλιόπουλο

AddThis Social Bookmark Button

panagiotis spiliopoulosΜπορεί ο Θεατής να ταυτιστεί με το πάθος του πρωταγωνιστή και να αγκαλιάσει έστω για λίγο τον επαναστάτη "ερμηνευτή" δίχως κομματική άποψη?

Νομίζω ότι τώρα ο κόσμος, έχει αφήσει στην άκρη τις κομματικές ταυτότητες και φαίνεται πως ζητούμενο πια είναι η πολιτική άποψη.Έχοντας απαλλαγεί ο θεατής από τον κομματισμό, είναι πολύ εύκολο να ταυτιστεί με τον επαναστάτη ήρωα, γιατί ο καθένας νοιώθει την αδικία, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο. Αισθάνεται προδομένος από τους πολιτικούς, που ευτέλισαν την πολιτική και τις αξίες. Ο θεατής από τα πρώτα λεπτά του έργου ταυτίζεται με τον ήρωα, το συναίσθημα που νοιώθω στη σκηνή, ότι όλοι γινόμαστε μια πορεία που διαδηλώνει, που ξεσπάει ανεβαίνοντας τη Σταδίου, δηλώνει ακριβώς ότι έχει ταυτιστεί κοινό και ερμηνευτής σε μια πορεία διαμαρτυρίας "εκ βαθέων"

Επηρεάζεται ο "διαδηλωτής" από το ψέμα και τον φόβο η πορεύεται στο δρόμο που ο ίδιος έχει χαράξει?
Φαίνεται στην πορεία της παράστασης, πως ο διαδηλωτής ήρωας μας, έχει ζήσει στο πετσί του, όλα αυτά τα χρόνια των αγώνων του, τον φόβο που δημιουργεί η εξουσία και η κοινωνία, όμως είναι τόσο λυτρωτική η απόφασή του και η ανάγκη της κάθαρσης που νοιώθει, για να φτάσει στο μεγάλο αλώνι των ονείρων του, που από δω και πέρα, δεν μπορεί να τον φοβίσει τίποτα.

Στα όνειρα όλα αλλάζουν εύκολα. Στη ζωή και στη σκηνή, είναι εύκολο να αλλάξει κάτι που αιμορραγεί? μπορεί να αναστηθεί η ελπίδα?
Η σκηνή δεν είναι παρά ένας αντικατοπτρισμός της καθημερινότητας,που δεν μπορεί ν' αλλάξει κάτι, μπορεί όμως να διαμορφώσει συνθήκες και να καλλιεργήσει τη συλλογική συνείδηση των θεατών, ώστε να αντιδράσουν στη φθορά, αναμφίβολα η ελπίδα μπορεί και πρέπει ν' αναστηθεί και η τέχνη πρωταρχικό ρόλο έχει να κρατάει την ελπίδα ζωντανή.

panagiotis spiliopoulos-1Πόσο δύσκολο είναι να καταφέρει ο ηθοποιός να σηκώσει τους θεατές από τις θέσεις τους και να τους βγάλει στο δρόμο να διαδηλώσουν μαζί του?
Είναι δύσκολο να καταφέρει ο ηθοποιός κάτι τέτοιο άμεσα,το θέατρο διαμορφώνει αγωνιστική συνείδηση στους θεατές, μπορεί να τους αφυπνήσει, μπορεί να δημιουργήσει αφορμές για συλλογική αντίδραση, κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να φανεί αμέσως, πρέπει να μεσολαβήσουν κι άλλες παράμετροι για να βγεί ο θεατής στο δρόμο και να διαδηλώσει. Είμαι σίγουρος όμως ότι πάνω στη σκηνή η διαδήλωση δεν γίνεται μόνο από εμένα, αλλά από όλο το κοινό, γιατί κάθε φορά τους νοιώθω συνοδοιπόρους μου.

Ο κόσμος των τεχνών και του πολιτισμού είναι έτοιμος να αντιδράσει σήμερα σ' ότι συμβαίνει γύρο μας ή και αυτό είναι υπόθεση του ενός?
Είναι τέτοια η φθορά που έχει συντελεστεί στο χώρο του θεάτρου, μέσα από την ανάγκη του κάθε ηθοποιού να αναδειχθεί πρωταγωνιστής και να υπάρχει στο life style, που οι περισσότεροι έχουν ξεπουλήσει τις συνειδήσεις τους, έχει χαθεί η έννοια της συλλογικότητας από όλες τις κοινωνικές συμπεριφορές, που μπορούν να οδηγήσουν σε κοινωνικούς αγώνες. Οι ηθοποιοί σήμερα ξεπουλάνε τα πάντα για ένα ρόλο στην τηλεόραση, που θα τους δώσει αναγνωρισημότητα, δεν είναι διατεθημένοι να παλέψουν για την καταξίωση μέσα από την θεατρική δράση στη σκηνή του θεάτρου. Μοιραία η τέχνη περιμένει τον έναν. τον ονειροπόλο, τον ουτοπιστή καλλιτέχνη ηθοποιό να ταράξει τα νερά, να συσπειρώσει και να ξυπνήσει την κοινωνική συλλογικότητα.Αν και φαίνεται πως κάτι αλλάζει στο θεατρικό χώρο με τον μεγάλο αριθμό νέων παιδιών που κάνουν αυτοχρηματοδοτούμενα σχήματα και παλεύουν με αυταπάρνηση, ελπίδα και όνειρα.

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Ιούνιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
Τετάρτη, 28 Ιουν. 2017 - 16:33:05
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τον σκηνοθέτη - ηθοποιό Παναγιώτη Σπηλιόπουλο Top of Page