Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη εφ’όλης της ύλης με τον ηθοποιό Πέτρο Αποστολόπουλο

Συνέντευξη εφ’όλης της ύλης με τον ηθοποιό Πέτρο Αποστολόπουλο

AddThis Social Bookmark Button

apostolopoulos-1-900«Το θέατρο ήταν μια φυγή. Πιθανό να βοήθησε κι ο Βαλαωρίτης...»

Πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από τότε που γνώρισα τον Πέτρο Αποστολόπουλο. Υποδυόταν τότε τον Γιαννούλη Χαλεπά στο Θέατρο Τέσσερις Εποχές- Γιάννη Μόρτζου ,όπου συνεχίζει μέχρι σήμερα να πρωταγωνιστεί, ως Σίγκμουντ Φρόυντ βέβαια. Λιτός, σεμνός, αυθεντικός, ελιτίστικος θα έλεγα, ο Πέτρος αφοσιώνεται απόλυτα στην Τέχνη του με λεπτομέρεια και χειρουργική ακρίβεια. Τόσο ευχάριστος στο θεατή όσο και μοναχικός στη ζωή του εκτός σκηνής . Διαβάζει, διαβάζει πολύ, «χάνεται» ανάμεσα στη φιλοσοφία λαών-πολιτισμών και στα έργα που ο ίδιος γράφει. Κάνει πολλά ταξίδια... Τα αγαπημένα του; Αυτά στην Πόλη, στις Πυραμίδες αλλά και τα ταξίδια του μυαλού... Ένας μεσημεριανός μας περίπατος την περασμένη Κυριακή στην Πλάκα, γύρω από την αρχαία Αγορά, ήταν η αφορμή της κουβέντας που ακολουθεί...

-Ας ξεκινήσουμε την κουβέντα μας με μια αναδρομή στο παρελθόν και στα παιδικά σου χρόνια. Πού γεννήθηκες και μεγάλωσες;

Γεννήθηκα στη Γερμανία, κοντά στο Μόναχο. Το 68. Οι γονείς μου ήταν μετανάστες εκεί και γνωρίστηκαν ως εργάτες σε εργοστάσιο επίπλων. Εκεί έζησα ως τα πέντε μου κι έπειτα ήρθαμε στο Λέπρεο της Ηλείας. Από κει είναι ο πατέρας μου. Η μάνα μου Ηπειρώτισσα, απ' το νομό Ιωαννίνων. Στην Ηλεία έζησα ως τα 18. Κι έπειτα ήρθα στην Αθήνα, για ν' ασχοληθώ με το θέατρο.

-Πώς ήταν οι σχέσεις σου με την οικογένειά σου;

Είχα την τύχη να μεγαλώσω σ' ένα σπίτι ευχάριστο. Φτωχικά ήταν, αλλά περνούσαμε όμορφα. Δε θυμάμαι καυγάδες και τέτοια δυσάρεστα. Έτσι ήταν και οι σχέσεις μας. Τρυφερές. Με τα χρόνια νομίζω γίνονται ακόμα πιο ουσιαστικές. Ωριμάζουμε όμορφα.

-Πότε αποφασίζεις να γίνεις ηθοποιός;

Από πολύ μικρός. Σχεδόν δεν θυμάμαι το πότε. Ήμουν λίγο φευγάτο παιδί, με ενοχλούσε η αδικία, η κακία, η σκληρότητα, η έλλειψη ευγένειας. Το θέατρο ήταν μια φυγή. Πιθανό να βοήθησε κι ο Βαλαωρίτης. Μαζευόταν όλη η οικογένεια και μ' έβαζε ο παππούς μου να διαβάζω τον «Αστραπόγιαννο» του Βαλαωρίτη. Για να μ' ακούνε όλοι έπρεπε να τους τραβάω την προσοχή, να κάνω ωραίες εναλλαγές, να δημιουργώ ενδιαφέρον, να φτιάχνω τις εικόνες.

-Πώς αντέδρασε η οικογένεια σε αυτήν την απόφασή σου;

Η αντίδρασή τους στην απόφασή μου να γίνω ηθοποιός, έγινε σταδιακά. Τους το είπα όταν ήμουν παιδί, το πήραν σαν αστείο, αργότερα το συνειδητοποίησαν. Δεν είχαν πρόβλημα αλλά είχαν κάποιες ενστάσεις. Ήθελαν ν' ακολουθήσω μια δουλειά με σταθερό εισόδημα και πιο εξασφαλισμένη ζωή.

-Περίγραψέ μου τα χρόνια σου στη Δραματική Σχολή.

Όλο διάβαζα. Δεν ήμουν πολύ κοινωνικός νομίζω. Έβλεπα πάρα πολύ θέατρο, μελετούσα. Θυμάμαι οι ρόλοι που είχα την καλύτερη απόδοση ήταν ο πρίγκηπας Μίσκιν από τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι κι ο Μαλβόλιο από τη Δωδεκάτη νύχτα του Σαίξπηρ. Όλο με τους ρόλους μου ασχολιόμουν, με την ορθοφωνία, με κείμενα, με ιστορία θεάτρου. Θυμάμαι που πήγαινα και διάβαζα στο θεατρικό μουσείο στην Ακαδημίας, είχε βιβλιοθήκη.

-Ποιά ήταν η πρώτη δουλειά που συμμετείχες ως ηθοποιός;

Ήμουν ακόμα στη Σχολή. Είχαμε κάνει ένα θιασάκο, το 88 ήταν, και παίξαμε τη «Σκόνη του δρόμου», ένα αμερικάνικο μονόπρακτο, για λίγες παραστάσεις. Την ίδια εποχή ένας θίασος έκανε περιοδεία τη «Μήδεια» του Ανούιγ και μια καλή φίλη, καλή της ώρα, η Λιβαδά, με πρότεινε και με πήραν να κάνω τον αγγελιοφόρο και έναν ηλικιωμένο φύλακα στο τέλος του έργου.

-Ποιές θεατρικές δουλειές ακολουθούν;

Πρώτα ακολουθεί η θητεία στο αντιτορπιλικό Πάνθηρας! Μ' άρεσε πολύ εκεί. Και σαν τελείωσα το ναυτικό, το 92, μου έδωσε δουλειά ο Γιώργος Θεοδοσιάδης. Α, ναι, παρέλειψα να σας πω ότι τελείωσα τη Σχολή Θεοδοσιάδη. Έπαιξα ένα χειμώνα στο Εθνικό Θέατρο, ρολάκια σε τρία έργα. Τι να πω, μόνο που έπαιζα δίπλα στην Άννα Συνοδινού, στον Ιάκωβο Ψαρά, τον Καλαβρούζο, τον Σπύρο Κωνσταντόπουλο, ήταν μεγάλη εμπειρία.

Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν πολλά θεατρικά έργα σε διάφορα θέατρα. Έργα του Κάφκα, τα λάτρεψα, επίσης τη «Φαύστα» με το θέατρο Αναβρύτων, με την Ασπασία Παπαθανασίου στην Επίδαυρο, με τον Κιμούλη στον Μάκμπεθ, με ηθοποιούς του Πήτερ Μπρουκ που αναθεώρησα όσα ήξερα. Στο Δηπεθέ Κέρκυρας με κορυφαίους ηθοποιούς, την Μεντή, τον Χρυσομάλη, την Ελένη Γερασιμίδου. Με τον Μόρτζο 3 καλοκαίρια γυρίσαμε όλη την Ελλάδα, «Βάτραχοι» όπου έπαιζα τον Δούλο του κάτω κόσμου κι είχα μόνο μια σκηνή. Και τι σκηνή, με τον Κώστα Καζάκο, μα τι όμορφη συνεργασία! Με το θέατρο Επί Κολωνώ όπου συνεργάστηκα με την Ελένη Σκότη και τον Γιώργο Παλούμπη. Μου 'χαν δώσει Πίντερ, κάναμε τον βουβό σερβιτόρο, τι έργο κι αυτό, αριστούργημα. Κι άλλα έργα έπαιξα εκεί. Στο Τέχνης ένα καλοκαίρι, ναι χόρεψα στους Όρνιθες, με τη γνωστή μουσική του Χατζιδάκι. Με τον Δημήτρη Κομνηνό κάναμε μια μεγάλη επιτυχία, τη Φαλακρή τραγουδίστρια, έκανα τον Σμιθ. Με βοήθησε κι ανέβασα κι ένα δικό μου κείμενο, τα «χαμογελαστά παπούτσια». Ευγνώμων πάντα. Επίσης με τη Τζένη Φωτίου για 2 χρόνια, τη Βίλη Σωτηροπούλου, τη Σοφία Τσινάρη, την Κυριακή Σπανού, τη Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη, με μια ομάδα που ανεβάσαμε ένα δικό μου κείμενο, μουσικό έργο με εννιά τραγούδια, το «Πάρτι στην Ομόνοια».

«Τι να πω, μόνο που έπαιζα δίπλα στην Άννα Συνοδινού, στον Ιάκωβο Ψαρά, τον Καλαβρούζο, τον Σπύρο Κωνσταντόπουλο, ήταν μεγάλη εμπειρία...»

-Και φθάνουμε κάπου στο 2010, όπου ξεκινά η συνεργασία σου με την Γιούλη Ζήκου και το θέατρο Τέσσερις Εποχές-Γιάννη Μόρτζου. Για τέσσερα συναπτά έτη, παρουσιάζετε την παράσταση «Γιαννούλης Χαλεπάς, η κοιμωμένη μου». Χιλιάδες θεατές παρακολούθησαν την παράσταση τόσο στο θέατρο όσο και σε περιοδείες ανά την Ελλάδα. Μίλησέ μου για αυτήν την εμπειρία.

Με τον Γιάννη Μόρτζο και την Γιούλη Ζήκου, είχαμε ξαναδουλέψει στο παρελθόν. Γνωριζόμαστε ήδη. Όταν μου έδωσε το κείμενο του Χαλεπά ο Γιάννης Μόρτζος δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ένας ρόλος με τόσες πτυχές κι εναλλαγές, να φανταστείτε στις τελευταίες σκηνές γερνούσα από σκηνή σε σκηνή, όλο και περισσότερο. Τον ζούσα από τα νιάτα του ως το τέλος της ζωής του. Παθιασμένος με τη γλυπτική, τελειομανής, ακούραστος, εμμονικός, ταγμένος. Ψυχούλα. Άγιος. Τον αγάπησα πολύ τον Χαλεπά. Ήταν δίδαγμα για μένα ο τρόπος που έζησε.

-«Xαλεπά» σε αποκαλεί το κοινό πλέον... Πέτρος και Γιαννούλης έγιναν ένα. Πώς βίωσες αυτήν την ταύτιση με το ρόλο;

Νομίζω ήταν αποτέλεσμα της αγάπης που είχα για το ρόλο. Ως την τελευταία παράσταση, δεν επαναπαύτηκα ποτέ. Δε βαρέθηκα ούτε μία στιγμή. Για μένα είχε σημασία κάθε στιγμή του, κάθε κίνησή του, κάθε αντίδρασή του, κάθε σιωπή του, κάθε κοίταγμά του. Ωρίμασα σαν ηθοποιός, όσο δινόμουν τόσα περισσότερα μου έδινε αυτός ο ρόλος. Απλόχερος ρόλος, γενναιόδωρος.

apostolopoulos-2-Λίγους μήνες πριν, τον Νοέμβρη του 14, στα 33α Κορφιάτικα Βραβεία για τη σεζόν 13-14, κατακτάς το Βραβείο «Μάνος Κατράκης» για την ερμηνεία σου ως «Γιαννούλης Χαλεπάς». Πώς νιώθεις;

Μεγάλη ικανοποίηση. Τους ευχαριστώ πολύ. Με τίμησαν. Γύρναγα με το αγαλματάκι και το βραβείο, κρατώντας τα με προσοχή, συγκινημένος μέσα στο ταξί. Ο ταξιτζής νόμιζε ότι κάτι μου συνέβη και με κοιτούσε με συμπόνια. Ήθελα να κορνιζάρω το βραβείο, αλλά δεν το έχω κάνει ακόμα. Δε θέλω να το πολυβλέπω, φοβάμαι μη γίνω κάνα ψώνιο, δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος να μην πατάει στη γη.

«Τον αγάπησα πολύ τον Χαλεπά. Ήταν δίδαγμα για μένα ο τρόπος που έζησε».

-Μάιος 14 και συνεχίζεις την επιτυχημένη συνεργασία σου με την Γιούλη Ζήκου και το θέατρο Τέσσερις Εποχές με το έργο «Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ». Πρόκειται για ένα έργο βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Φωτεινής Τσαλίκογλου. Υποδύεσαι τον γιατρό Σίγκμουντ Φρόυντ, έναν από τους αγαπημένους σου ρόλους, αν δεν κάνω λάθος. Γιατί , αλήθεια, ξεχωρίζεις αυτόν το ρόλο;

Ο Φρόυντ είναι τόσο απόλυτος, τόσο κτητικός, τόσο εγωιστής, τόσο αποφασισμένος να πετύχει τους στόχους του, που παίζω και ταυτόχρονα με εκπλήσσει ο χαρακτήρας του. Εγώ είμαι τόσο διαφορετικός απ' τον Φρόυντ. Εκπλήσσομαι με τον Φρόυντ. Με εκπλήσσει τόσο πολύ, που παίζω εκπληκτικά... Αστειεύομαι εννοείται, ας πούμε και κάνα αστειάκι να χαλαρώσουμε.

Τι λέει αυτό το έργο. Το ζεύγος Φρόυντ επανέρχεται στη ζωή, για να μιλήσει η Μάρθα και ν' αποκαλύψει όσα ποτέ δεν είπε. Επί μιάμιση ώρα ακούω, ως Φρόυντ, τις κρυφές κι απαγορευμένες σκέψεις της Μάρθας, με κολλάει στον τοίχο, μου λέει πόσο λίγος στάθηκα ως σύζυγος. Με ακυρώνει. Με ακυρώνει εντελώς. Ταράζει τα δεδομένα μου, το απόλυτό μου, τον εγωισμό μου, την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου. Για να φτάσουμε στο τέλος και εγώ, ως Φρόυντ πάντα, και η Μάρθα Φρόυντ, λυτρωμένοι, καθαροί από τα περιττά, ειλικρινείς, καθαροί και απλοί, να ξαναγνωριζόμαστε από την αρχή. Για σκέψου, ζήσαμε 60 χρόνια μαζί και δεν τη γνώρισα ποτέ. Τη γνώρισα τώρα που δε ζούμε. Τι ωραίο δίδαγμα έχει αυτό το έργο! Σαν τα πανανθρώπινα διδάγματα των αρχαίων τραγωδιών. Έχει γράψει δυνατό μυθιστόρημα η Τσαλίκογλου κι έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στη θεατρική μεταφορά η Γιούλη Ζήκου.

«Εγώ είμαι τόσο διαφορετικός απ' τον Φρόυντ. Εκπλήσσομαι με τον Φρόυντ».

-Στο πλευρό σας φέτος είναι και δύο νέοι ηθοποιοί, η Μύρια Δημητρόπουλος και ο Γιάννης Ζαραφωνίτης. Πώς είναι η συνεργασία σας;

Τη Μύρια την παραδέχομαι που ενώ κάνει βωβούς ρόλους, έχει εκφράσεις που σε κάνουν να την παρακολουθείς με πολύ ενδιαφέρον. Μιλάει ενώ δε μιλάει. Ξέρεις πόσο σημαντικό είναι αυτό; Τα 'χω κάνει και τα ξέρω. Ο Ζαραφωνίτης έχει έναν ενθουσιασμό με τη δουλειά του, μ' αρέσει που δίνεται σ' αυτό που κάνει. Το ευχαριστιέται. Μήπως εννοείς και για τη συνεργασία μας εκτός σκηνής; Μια χαρά είναι κι εκεί. Έτσι κι αλλιώς εμένα μ' αρέσουν οι καλές συνεργασίες, σπάνια θα παρεξηγηθώ. Αν μ' ενοχλεί κάτι, θα βρω τον τρόπο και θα το πω. Αλλά καυγάδες κι εντάσεις δε θέλω. Με αποσυντονίζουν.

-Ποιά είναι τα καλλιτεχνικά σου όνειρα για το μέλλον;

Δεν κάνω πολλά όνειρα πλέον. Παλιότερα έκανα. Τώρα ζω το παρόν με όσο το δυνατό περισσότερο ενδιαφέρον. Μάλλον έχω κάποια όνειρα, ψέματα είπα. Αφορούν τα κείμενά μου. Έχω γράψει έξι θεατρικά και τελειώνω ένα μυθιστόρημα. Θα μ' άρεσε να βρουν το δρόμο τους. Αν βέβαια αξίζουν. Που αξίζουν, είμαι σίγουρος, το πιστεύω.

-Πώς βλέπεις την πολιτική κατάσταση της χώρας μας;

Έχω θυμώσει πολύ. Κάναν πολιτική κόβοντας συντάξεις, κάνοντας περικοπές, βάζοντας φόρους, ξεπουλώντας τη χώρα. Αμ έτσι ήξερα να κυβερνήσω κι εγώ που είμαι άσχετος. Στο να οργανώσουν ένα κράτος, να το κάνουν δυνατό, εκεί ήταν απόντες, όλο λόγια. Δε σου λέω ότι μ' έχει πιάσει αισιοδοξία τώρα. Είμαι συγκρατημένος. Ελπίζω να γίνουν καλύτερα τα πράγματα. Αλλά ξέρεις με τι ακόμα θυμώνω; Που ακούμε συνέχεια για τα οικονομικά, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στα χρήματα. Το χρέος, οι τράπεζες, το νόμισμα. Θέλω πρόοδο και σε άλλες αξίες. Πιο ανθρώπινες και ουσιαστικές. Αυτές οι αξίες, οι οποίες είναι η πραγματική βάση μιας κοινωνίας. Το χρήμα αλλοιώνει τον άνθρωπο. Για μένα οι πολιτικοί πρέπει να πληρώνονται όσο ο μέσος πολίτης. Δεν κατάλαβα, γιατί τόσα πολλά; Τόσος κόσμος αγωνίζεται και παίρνει ελάχιστα, τι το τόσο κοπιαστικό κάνουν; Από κει ξεκινάνε όλα. Ο πολύς κόσμος είναι άλλη οικονομική τάξη με τους πολιτικούς. Και βλέπεις τώρα με την αριστερή κυβέρνηση που θέλει να τ' αλλάξει όλα, εκτός βεβαίως απ' τις αμοιβές τους. Τελικά σ' αυτό μοιάζουν όλοι. Στο χρήμα είναι όλοι ίδια ιδεολογία.

«Δεν κάνω πολλά όνειρα πλέον. Παλιότερα έκανα. Τώρα ζω το παρόν με όσο το δυνατό περισσότερο ενδιαφέρον...»

-Πώς θα χαρακτήριζες τον Πέτρο Αποστολόπουλο με 3 λέξεις;

Ένας, απλός, άνθρωπος. Καλό...;

Η παράσταση «Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ» παίζεται κάθε Πέμπτη - Παρασκευή- Σάββατο στις 21.30 και κάθε Κυριακή στις 19.30 στο Θέατρο Τέσσερις Εποχές - Γιάννης Μόρτζος (Κυψέλης 15 - Κυψέλη, τηλ. 210 8812289).
Τιμές εισιτηρίων : Πέμπτη και Κυριακή 10 € - Παρασκευή και Σάββατο 15 €.

Λεπτομέρειες για την παράσταση πατήστε ΕΔΩ

Επιμέλεια συνέντευξης: Νατάσα Παππά

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Νατάσα Παππά

Νατάσα Παππά

Η Νατάσα Παππά γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Έχει αποφοιτήσει από το τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Έχει ασχοληθεί με την επιμέλεια-διόρθωση άρθρων σε ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεάτρου, έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός σε θεατρικές παρασ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Ιούνιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
Τρίτη, 27 Ιουν. 2017 - 05:54:05
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη εφ’όλης της ύλης με τον ηθοποιό Πέτρο Αποστολόπουλο Top of Page