Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τον σκηνοθέτη Γιάννη Ζαφείρη

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Γιάννη Ζαφείρη

AddThis Social Bookmark Button

  Yiannis-Zafeiris-900Μιλήστε μας για το έργο του Θοδωρή Αθερίδη "...από έρωτα" που σκηνοθετείτε αυτή την περίοδο και θα κάνει πρεμιέρα στο θέατρο Αργώ τη Δευτέρα 21 Μαρτίου.


Ο Θοδωρής Αθερίδης, παραδέχεται κατά τη συγγραφή του έργου το 2003, μια αναμέτρηση μεταξύ του φόβου του θανάτου -που τον καταδυνάστευε από παιδί- και της αναζήτησης του απόλυτου έρωτα ως τη μόνη ελπίδα απέναντι στο φόβο αυτό. Στο έργο του λοιπόν προσπαθεί να εξισορροπήσει το φόβο του, λυτρώνοντας κατά κάποιον τρόπο το θάνατο μέσα από την αθανασία του έρωτα. Και, είναι αλήθεια ότι το στόχο του αυτόν τον πετυχαίνει με ιδιαίτερη μαεστρία. Το «Από έρωτα» του Θ. Αθερίδη είναι ένας ύμνος στον έρωτα, που όμως πραγματοποιείται μέσα από ένα δύσκολο, αλλά και ρομαντικό ταξίδι. Ένα σκληρό, ουδόλως γλυκανάλατο ταξίδι, μακρινό και κοντινό συνάμα, που εμπεριέχει όμορφες, κωμικές, αλλά και ιδιαίτερα συγκινητικές στιγμές που σε καθηλώνουν, σε προβληματίζουν και σε διδάσκουν πολλά.

 Έρωτας σε μια περίοδο κρίσης, σαν αυτή που διανύουμε, τι ρόλο παίζει και ποιο το μήνυμα του έργου;
Τον ουσιαστικότερο. Η πληθώρα των πτυχών του εκτείνονται με τέτοιο τρόπο, που διαπερνά όλα εκείνα που φαντάζουν ανυπέρβλητα. Άλλωστε, για κάθε τι που ερωτευόμαστε, «κάθε φορά είναι η πρώτη φορά», λέει ο Λουντέμης, και, αυτή η προσμονή, ο ενθουσιασμός της «πρώτης φοράς», επισκιάζει τα πάντα, σα να μην υπάρχει τίποτε άλλο. Είναι άρα λύτρωση ο έρωτας; Ναι, όμως απαιτεί γενναιότητα, όπως σοφά υποστήριξε κάποτε ο Γκάντι. Είναι όμως και μοναχικός: «Μονάχος στη δόξα, μονάχος και στο θάνατο». Η σονάτα του έρωτα αποτελείται από τη συγχορδία εκείνη που καταφέρνει να ενεργοποιήσει κάθε σου κύτταρο και να προκαλέσει τη μαγική ανατριχίλα που υπερβαίνει κάθε ρουτίνα, κάθε δυσκολία, τον αναίσχυντο οικονομικό πόλεμο που ζούμε σήμερα, ή αν θέλετε, την ίδια την ανθρώπινή μας υπόσταση. Να λοιπόν ποιο είναι το μήνυμα του έργου: Η υπέρβαση. Η αγάπη ως όπλο για τη -μοναδική ίσως- νίκη του ανθρώπου απέναντι στο θάνατο.

 Πιστεύετε ότι η κρίση έχει επηρεάσει τη συγγραφή ελληνικών έργων; Γενικά δε βλέπουμε συχνά να παρουσιάζονται καινούργια έργα
Είναι αλήθεια ότι η κρίση προκάλεσε οδυνηρές συνέπειες στο χώρο της τέχνης, γιατί κάποιοι επιχειρούν να την εγκλωβίσουν σε νούμερα, προϊόντα, αγορές, τιμές και πωλήσεις. Φωτισμένοι συγγραφείς όμως εμφανίζονται διαρκώς, σε μια προσπάθεια να εξαλείψουν αυτήν την πλάνη, προετοιμάζοντας και προτείνοντας ένα νέο προχώρημα, μια προσφορότερη επένδυση, επιτέλους μη αριθμητική. Ο σημερινός θεατρικός συγγραφέας λαμβάνει πλέον το ρόλο του θεράποντος που με τη δημιουργία του προσπαθεί να επαναφέρει την πνευματική και πολιτιστική ζωή, τοποθετώντας τη στο βάθρο που της αξίζει. Θεατρικές ομάδες, Περιφερειακά Θέατρα και Πειραματικές σκηνές παρουσιάζουν συχνά αξιόλογα έργα νέων δημιουργών που κατορθώνουν να εκφυλίσουν τις νεοεμφανισθείσες ηθικές, κοινωνικές και πολιτισμικές στρεβλώσεις, αποκαθιστώντας με εντιμότητα τις χαμένες τους αξίες και αναδομώντας νέες συνειδήσεις που εδράζονται στην ποιότητα, την ανθρωπιά, τον προβληματισμό, την αγάπη, τον έρωτα.

 Είστε καλλιτεχνικός διευθυντής του δημοτικού περιφερειακού θεάτρου Βορείου Αιγαίου. Μια εξαιρετικά δύσκολη περιοχή που αυτή την εποχή δοκιμάζεται από το πρόβλημα των προσφύγων. Πόσο έχει επηρεάσει αυτό τη δουλειά σας
Τον Ιανουάριο του 2016 ολοκληρώθηκε η πενταετής θητεία μου στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου, που είχε την έδρα του στη γενέτειρά μου Χίο. Οι εντυπώσεις που αποκόμισα είναι οι χειρότερες, ως προς τη δολοφόνο νεοφιλελεύθερη τακτική που εχθρεύεται -λες- τον πολιτισμό και που κατέστρεψε εν τέλει το φορέα, παύοντας τη λειτουργία του πριν λίγες ημέρες. Άλλοι παράγοντες, όπως η μεγάλη ροή των προσφύγων στη Χίο, ή οι πραγματικά μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια ακριτική περιοχή, ή η γενικότερη οικονομική δυσχέρεια, αντιμετωπίζονταν κάθε φορά καταλυτικά μέσα από την ίδια τη δημιουργία. Η πενία κατεργάζεται τέχνες, όμως και οι τέχνες μόνο «πλούτο». Η μη κατανόηση αυτού του αναμφισβήτητου δεδομένου (όπως συνέβη με τη σημερινή Δημοτική Αρχή της Χίου), καθιστά όσους διαχειρίζονται την τύχη του πολιτισμού με βαρβαρότητα, πολιτικά λίγους, πολιτιστικούς ολετήρες και εν τέλει ηθικά υπόλογους. Δεκάδες σπουδαστές των εργαστηρίων του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Β.Α. παράσταιναν για τους πρόσφυγες, συνέβαλλαν με το στέρημά τους για τη σίτισή τους και αγωνιούσαν στο πλευρό εκατοντάδων άλλων φιλάνθρωπων Χιωτών. Υπό αυτό το αλτρουιστικό πνεύμα, η δική μου εργασία υπήρξε επηρεασμένη προς το καλύτερο, προς το ανθρώπινο. Το τέλος όμως του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου είναι ένα δυσάρεστο κεφάλαιο που δε χωρά εδώ. Αν πάντως επιχειρούσα να συνδέσω τον έρωτα με το κλείσιμο ενός θεάτρου, τότε θα σας έλεγα ότι κάποιοι δεν έμαθαν να ερωτεύονται ποτέ. Για αυτούς τους -ευτυχώς μειοψηφούντες- απαίδευτους, δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα.

 Στην παράσταση "...από έρωτα" συνεργάζεστε με νέα ταλαντούχα παιδιά. Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο ηθοποιό που τελειώνει τη σχολή και ξεκινάει την καριέρα του σ'αυτή τη δύσκολη περίοδο;
Πάντοτε συνεργαζόμουν με νέους ηθοποιούς αναμεμειγμένους σε διανομές με εμπειρότερους, γεγονός που έδινε σημαντική δημιουργική ευκαιρία τόσο στους πρώτους, όσο όμως και στους δεύτερους. Στη συγκεκριμένη διανομή γνώρισα δύο πραγματικά ταλαντούχα κορίτσια, τη Φένια Ζαχαρίου και Ευστρατία Λυραντζοπούλου, όπου οι δυνατότητές τους με εξέπληξαν. Ως προς τον τρίτο της ομάδας, τον Ευθύμη Μπαλαγιάννη, γνώρισα πρώτη φορά στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου το καλοκαίρι 2015, όταν του εμπιστεύτηκα τον πρώτο ρόλο ενός πραγματικά δύσκολου έργου. Η ξεχωριστή του παρουσία τότε, αποτέλεσε και τη συνέχεια της δημιουργικής μας συνύπαρξης σε αυτό το έργο.
Οι νέοι ηθοποιοί δεν αρκεί να επιμένουν μόνο στην αναζήτηση εκείνων που δίνουν ευκαιρίες σε προτάσεις, που δεν είναι λίγοι, αλλά να εστιάσουν στη δική τους δημιουργία. Ομάδες με προτάσεις και καλές ερμηνείες μπορούν να ξεχωρίσουν, να διακριθούν και να αναγνωριστούν μέσα από τη σπουδαία δουλειά τους. Ο ηθοποιός εκπαιδεύεται αέναα, επιχειρεί, αποτυγχάνει, επιμένει. Είναι η φύση της δουλειάς μας τέτοια που απαιτεί ξεχωριστές ανοχές και υπερβάσεις. Μια δουλειά δύσκολη, με πίκρες, με κόπο, αλλά και με ξεχωριστές δυνατές στιγμές. Το σημαντικότερο όλων: Ο ηθοποιός είναι, -ή οφείλει να είναι- ένας πνευματικός άνθρωπος. Το πνεύμα και η καλλιέργειά του είναι η πόρτα προς την επιθυμητή κατεύθυνσή του.

Δημοσκόπηση

Με ποιον τρόπο ανταλλάσετε ευχές τις εορτές;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Μάρτιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2
Σάββατο, 25 Μαρ. 2017 - 02:03:55
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με τον σκηνοθέτη Γιάννη Ζαφείρη Top of Page