Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με την Ομάδα Πλάνη για την παράσταση «Στη Νεκρά»

Συνέντευξη με την Ομάδα Πλάνη για την παράσταση «Στη Νεκρά»

AddThis Social Bookmark Button

plani-900Επιμέλεια συνέντευξης: Στέλλα Πεκιαρίδη

Συστήστε μας την Ομάδα Πλάνη και το θέατρο Μικρή Πλάνη.

Η Ομάδα Πλάνη κλείνει φέτος 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας στα θεατρικά δρώμενα. Δημιουργήθηκε από την ανάγκη μας να δοκιμάσουμε, να πειραματιστούμε και να μάθουμε περισσότερα πάνω στο θέατρο, όταν ήμασταν ακόμα σπουδαστές στη Δραματική Σχολή. Με τα χρόνια, έγινε πιο ξεκάθαρο το όραμά μας, καθώς και αυτό που θέλαμε να εκφράσουμε σαν καλλιτέχνες – δημιουργοί. Ένα καλλιτεχνικό μας επίτευγμα, για παράδειγμα, ήταν η δημιουργία του bar theatre, ενός είδους θεάτρου που δεν υπήρχε πριν – ούτε καν ως ορολογία – που γεννήθηκε ως πείραμα, αλλά αργότερα το αναπτύξαμε σε βαθμό που ο όρος bar theatre να χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, ενώ εμείς δεν ασχολούμαστε πια με το είδος αυτό.
Η Μικρή Πλάνη είναι ο δικός μας χώρος, ένα μικρό θέατρο «τσέπης» στο Παγκράτι, που φτιάξαμε πριν τρία χρόνια με πολύ κόπο και αγάπη για να στεγάσουμε τις παραστάσεις μας. Ήταν ένα όνειρο ζωής και είμαστε πολύ χαρούμενοι που το πραγματοποιήσαμε.

sti-nekraΠείτε μας λίγα λόγια για το έργο «Στη Νεκρά» του Ρεμί ντε Βος.

Δεν μπορείς να πεις πολλά για ένα έργο που αντικατοπτρίζει σε τέτοιο βαθμό την κοινωνία σου και τις παθογένειές της. Είναι ένα σπονδυλωτό έργο με σύντομες σκηνές - ιστορίες που δείχνουν τη ζωή στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Εντυπωσιαστήκαμε από την αμεσότητα και πολλές φορές την ωμότητα με την οποία ο Ρεμί ντε Βος αντιμετώπισε την άρρωστη κατάσταση στην οποία έχουν βυθιστεί εκατομμύρια άνθρωποι σε όλη την Ευρώπη, οι οποίοι ζουν κάθε μέρα σε ένα τεντωμένο σκοινί, προσπαθώντας να διατηρήσουν τη ζωή τους σε κάποια συγκεκριμένα κοινωνικο – οικονομικά στάνταρντς - που τους επιβάλλει η ίδια η κοινωνία - προστατεύοντας τελικά την ίδια τους τη φυλακή. Ο τρόμος, το μόνιμο άγχος, η κατάθλιψη, ο αλκοολισμός και οι νευρώσεις είναι όλα χαρακτηριστικά του επιτυχημένου νεοφιλελεύθερου Ευρωπαίου υπαλλήλου των μεγάλων εταιρειών.

Γιατί αποφασίσατε να ανεβάσετε το συγκεκριμένο έργο αυτή την περίοδο;

Γιατί είναι ό,τι πιο επίκαιρο έχουμε διαβάσει τον τελευταίο καιρό! Αλλά εκπλαγήκαμε πραγματικά όταν μάθαμε ότι το έργο έχει γραφτεί το 1994! Εκεί ήταν που συνειδητοποιήσαμε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε μία τρομερή δίνη τα τελευταία 20-25 χρόνια, καταδικάζοντας τους πολίτες της σε καθημερινά βασανιστήρια, είτε βρίσκονται στην πλευρά των επιτυχημένων και καταξιωμένων εργαζομένων, είτε στην άλλη πλευρά, στην πλευρά αυτών που δεν τα «κατάφεραν» να ακολουθήσουν το συγκεκριμένο μοντέλο ζωής. Ο μοδάτος τρόπος ζωής που μας έχει επιβληθεί με το έτσι θέλω, είναι στην πραγματικότητα τρομερά επώδυνος και βασανιστικός και είναι σχεδόν αδύνατον να τον ακολουθήσεις πιστά, όσο γυαλισμένη κι αν είναι η «βιτρίνα» που τον διαφημίζει. Σε μετατρέπει σε μία μηχανή που δουλεύει όλη μέρα, που διασκεδάζει κάτω από συγκεκριμένο «πρωτόκολλο», σε συγκεκριμένα μέρη, φοράει συγκεκριμένα ρούχα και που σκέφτεται με συγκεκριμένο τρόπο, εφόσον οτιδήποτε αντιβαίνει τη φιλοσοφία αυτού του τρόπου ζωής είναι κατακριτέο και άξιο χλευασμού. Για όποιον αρχίσει να έχει κάποιους προβληματισμούς ή τον τρώει το σαράκι της αμφιβολίας, υπάρχει πάντα η παλιά καλή συνταγή: ο φόβος της απόλυσης. Και μετατρέπεται αυτομάτως σε υπάκουο υπηρέτη αυτού του συστήματος.

plani-1Η παράσταση παρουσιάζει μια σκληρή εργασιακή πραγματικότητα αλλά διαποτίζεται ταυτόχρονα από μαύρο χιούμορ. Πώς βρίσκετε αυτή την προσέγγιση του ντε Βος;

Ο ντε Βος είναι σα να έχει πάρει μία κάμερα και να καταγράφει την πραγματικότητα μπαινοβγαίνοντας σε διαφορετικούς χώρους. Στην εταιρεία, στο δρόμο, στο πάρκο, στο σπίτι. Ρίχνει, χωρίς έλεος, έναν δυνατό προβολέα στην πραγματικότητα, χωρίς να σχολιάζει ο ίδιος αυτό που ο προβολέας αποκαλύπτει. Υπάρχει αρκετό μαύρο χιούμορ στη ζωή μας, όπως υπάρχει και αγωνία, τρόμος, απόγνωση, πόνος. Και αυτά καταγράφονται στο έργο εντελώς αβίαστα. Η κάθε σκηνή – ιστορία σου φωνάζει απλά: «έτσι είναι τα πράγματα».

Ποιο ρόλο καλείται να παίξει το θέατρο στη σημερινή Ελλάδα; Πώς βλέπετε γενικότερα την καλλιτεχνική δραστηριότητα στη χώρα σήμερα;

Το ρόλο που καλείται να παίξει πάντα: να διδάξει ήθος. Το θέατρο στην Ελλάδα έχει μια αρκετά υψηλή θέση ανάμεσα στις Τέχνες, είμαστε μία κατ’ εξοχήν θεατρική χώρα. Και πιστεύω πως το ελληνικό θεατρικό κοινό είναι από τα πιο «διαβασμένα» και καλλιεργημένα της Ευρώπης. Γι ‘ αυτό και είναι αρκετά αυστηρό. Αυτό το απαιτητικό κοινό είναι που οδήγησε σ’ αυτόν τον υπέροχο θεατρικό πλουραλισμό που βλέπουμε σε κάθε θεατρική σαιζόν, στο να ξεπηδούν μικροί θεατρικοί χώροι όπως είναι η «μικρή Πλάνη» και να παίζονται παραστάσεις από θεατρικές ομάδες, χωρίς να ακολουθούν «φόρμες» και «συνταγές», αλλά προβάλλοντας την «αλήθεια» τους, τη θέση και την άποψή τους απέναντι στα πράγματα και στην κοινωνία. Η αποστολή του θεάτρου είναι πάντα να αφυπνίζει, να δίνει «τροφή για σκέψη» και να δημιουργεί την κάθαρση στο θεατή, γιατί στην πραγματικότητα ο θεατής μόνο αυτό ζητάει. Ένα θέατρο που απλά ψυχαγωγεί, δεν μας ενδιαφέρει. Ας υπάρχει, απλά εμείς βαριόμαστε να ασχοληθούμε μαζί του. Υπάρχουν τόσα πράγματα που πρέπει να ειπωθούν, τόσα συναισθήματα που φωνάζουν να εκφραστούν! Και όπως πολύ εύστοχα είχε πει κάποτε ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: «αν έχεις μέσα σου κάτι που σε καίει να το πεις, ακόμα και αν δεν έχεις τα απαραίτητα τεχνικά μέσα, θα βρεις τον τρόπο να το πεις!»

Παράλληλα διατηρείτε ένα θεατρικό εργαστήρι, την Περιπλάνηση. Ποιες είναι οι δραστηριότητές του;

Το θεατρικό εργαστήρι «Περιπλάνηση» απευθύνεται σε άτομα όλων των ηλικιών που θέλουν να ασχοληθούν στον ελεύθερο χρόνο τους με το Θέατρο και την Υποκριτική. Ξεκινώντας κάθε Σεπτέμβριο, γίνονται μαθήματα και πρόβες σε συγκεκριμένα θεατρικά έργα, τα οποία παρουσιάζονται στο «μικρό Φεστιβάλ» της Περιπλάνησης που διαρκεί ένα μήνα, από τέλη Ιουνίου μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Και παρόλο που οι ομάδες της Περιπλάνησης αποτελούνται από «ερασιτέχνες» ηθοποιούς, η μέθοδος που ακολουθείται στις πρόβες και οι παραστάσεις, μόνο ερασιτεχνικές δεν μπορεί να θεωρηθούν! Ακολουθούμε στη διδασκαλία μας ακριβώς τους ίδιους κανόνες που ακολουθούμε κι όταν κάνουμε οι ίδιοι πρόβα, χωρίς ειδικούς κανόνες και εξαιρέσεις.

Ποια είναι τα άμεσα καλλιτεχνικά σας σχέδια;

Το πιο άμεσό μας σχέδιο είναι η παράσταση «Στη Νεκρά». Για φέτος θα κάνουμε λίγες παραστάσεις, με την προοπτική όμως να ξαναπαίξουμε το συγκεκριμένο έργο με τη νέα σεζόν, από τον Οκτώβριο δηλαδή. Όμως, τα σχέδια είναι πάρα πολλά. Θεατρικά θα θέλαμε να ανεβάσουμε άλλα δύο έργα τον επόμενο χρόνο στη Μικρή Πλάνη, αλλά υπάρχουν σχέδια και για ένα διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό. Επίσης, νομίζουμε πως ήρθε η ώρα η Ομάδα Πλάνη να δοκιμαστεί και πίσω από τις κάμερες, οπότε στα σχέδιά μας είναι και η δημιουργία μίας ταινίας.

Info: Το έργο «Στη νεκρά» του Ρεμί ντε Βος ανεβαίνει στη Μικρή Πλάνη από την Ομάδα Πλάνη στις 15,16,17 και στις 22,23 Απριλίου.
Η Μικρή Πλάνη στο facebook.
Η επίσημη σελίδα της Μικρής Πλάνης.

Λεπτομέρειες για την παράσταση ΕΔΩ

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 
Δευτέρα, 21 Αυγ. 2017 - 19:37:07
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με την Ομάδα Πλάνη για την παράσταση «Στη Νεκρά» Top of Page