Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη της ηθοποιού Εύας Σιμάτου
Σφάλμα
  • There was a problem loading image Left%20-900.jpg

Συνέντευξη της ηθοποιού Εύας Σιμάτου

AddThis Social Bookmark Button

DSC 3503COPY-900 Φέτος σας συναντάμε στο Εθνικό Θέατρο στο έργο του Κωνσταντίνου Οικονόμου «ο Εξηνταβελόνης» που γράφτηκε το 1816. Μιλήστε μας για την παράσταση. Το ανέβασμα θα παραπέμπει στην εποχή που γράφτηκε;

Για την ακρίβεια το έργο γράφτηκε το 1668 από τον Μολιέρο, αφού «Ο Εξηνταβελόνης» του Κωνσταντίνου Οικονόμου είναι στην πραγματικότητα μια απόδοση του περίφημου «Φιλάργυρου» του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα. Ο Κωνσταντίνος Οικονόμου, το μεταφράζει το 1816, την περίοδο του νεοελληνικού διαφωτισμού και τοποθετεί τη δράση στη Σμύρνη των αρχών του 19ου αιώνα.
Η γλώσσα του έργου είναι ιδιαίτερη μια και αποτελεί ένα κράμα διαφόρων ιδιωμάτων κάτω από τη γενική ομπρέλα της καθαρεύουσας της εποχής και από μόνη της μεταφέρει όλο το ύφος της εν λόγω περιόδου. Επίσης, μέσω των χαρακτήρων μεταφέρονται πολλά κοινωνικά ήθη και έθιμα της εποχής.
Αισθητικά η παράστασή μας σε ότι έχει να κάνει με τα σκηνικά θα είναι πιο αφαιρετική και μινιμαλιστική, ενώ τα κοστούμια θα δανείζονται στοιχεία εποχής για να παραπέμπουν σε μια συνολικότερη αίσθηση της Σμύρνης του 19ου αιώνα.

 Υποδύεστε την Χαρίκλεια, που είναι και το μήλον της έριδος του έργου. Η ομορφιά μιας γυναίκας εξουσιάζει και σήμερα στο βαθμό που εξουσίαζε τότε;

Όπως αναφέρεται στο έργο, η Χαρίκλεια είναι «Μία νέα, η οποία... φαίνεται πλασμένη δια να εμπνέη τον έρωτα εις όλους όσοι την βλέπουν. Αξιεραστότερον πλάσμα δεν εδημιούργησεν η φύσις... ζη υπό την επίσκεψιν μιας γραίας μητρός, ήτις είναι πάντοτε σχεδόν ασθενής... αι γυναίκες αύται δεν έχουν εύκολον τρόπον του ζην.» Είναι λοιπόν μία πανέμορφη νεαρή κοπέλα, καλής καταγωγής, η οποία συγκεντρώνει όλες τις χάρες του κόσμου, αλλά επειδή έχει μείνει ορφανή από πατέρα, ζει πολύ στριμωγμένα οικονομικά. Την ερωτεύονται ο γηραιός Φιλάργυρος αλλά και ο γιος του ο Κλεάνθης. Βρίσκεται ανάμεσα τους ως μήλον της έριδος που και οι δύο διεκδικούν.
Σίγουρα το να είναι μια γυναίκα όμορφη αποτελεί προσόν και συχνά παίζει πολύ σημαντικό ρόλο τόσο για την αυτοεκτίμησή της, όσο και στο πώς αντιμετωπίζεται από τους άλλους. O θαυμασμός του Ωραίου σε όλα τα επίπεδα είναι ένα διαχρονικό ένστικτο της ανθρώπινης φύσης. Πλέον όμως στη σύγχρονη εποχή (και με όλα τα μέσα βελτίωσης που έχει στα χέρια της μια γυναίκα), η γυναικεία ομορφιά δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι σπάνιο. Πολύ πιο σπάνιο και πιο ποθητό έχει καταντήσει να είναι το χρήμα, ή το στάτους ως μέσο επιρροής και διαχείρισης των άλλων. Είναι ελάχιστοι εκείνοι που ξέρουν να ξεχωρίσουν και να εκτιμήσουν την πραγματική ομορφιά, η οποία είναι βεβαίως εκείνη που δίνεται σε μια γυναίκα από τη φύση. Ωστόσο, επειδή είμαστε υπεύθυνοι κι εμείς για το πώς αξιοποιούμε αυτό που μας παραδίδεται, πιστεύω ότι παίζει κομβικό ρόλο το πώς η γυναίκα που διαθέτει μια ομορφιά, την εμποτίζει και της δίνει ζωή.

 Το έργο είναι συνδεδεμένο με την κοινωνική ζωή της Σμύρνης του 19ου αιώνα. Ο θεατής τι πληροφορίες θα πάρει για αυτή περίοδο; έχει κοινά στοιχεία με την Ελλάδα προ κρίσης;

Όπως προανέφερα και μόνο η γλώσσα μεταφέρει το ύφος της περιόδου, αλλά και μέσω των συμβάντων και των χαρακτήρων ο θεατής εισπράττει πολλές πληροφορίες για τα ήθη και τα έθιμα της εποχής. Για παράδειγμα μαθαίνουμε πώς γίνονταν τα προξενιά, ή το πώς δίνονταν τα δάνεια, ποιες ήταν οι συνήθειες της καθημερινής ζωής μέσα στο σπίτι, το πώς μάζευαν οι επίτροποι χρήματα για να γίνουν κοινωνικά έργα (νοσοκομεία, σχολεία), πώς ντύνονταν οι νέοι, πώς φλέρταραν, ποια ήταν η θέση της γυναίκας, ποιες ήταν οι αρετές που μια γυναίκα ή ένας άντρας μπορούσε να διαθέτει κ.λπ.
Σίγουρα υπάρχει η κοινωνική και ιστορική συνέχεια του ελληνισμού και πράγματι μπορεί κανείς να παρατηρήσει ομοιότητες ανάμεσα στο τότε και στο τώρα. Υπάρχουν κοινά στοιχεία με την Ελλάδα προ κρίσης, αλλά και με την Ελλάδα της κρίσης. Ο δανεισμός για παράδειγμα είναι μία πράξη που συναντάται συχνά στη Σμύρνη του 19ου αιώνα. Την εποχή εκείνη η τοκογλυφία ήταν ένα πολύ σύνηθες και διαδεδομένο φαινόμενο. Ένα μεγάλο ποσοστό συνταξιούχων μάλιστα έβγαζε επιπλέον εισόδημα δανείζοντας συστηματικά ένα ποσό της σύνταξής του. Ήταν λοιπόν «συνετό» προκειμένου να διαφυλάξει κανείς, αλλά και να αυξήσει την περιουσία του ή το εισόδημά του, να γίνεται ο ίδιος δανειστής.

 Ο Εξηνταβελόνης είναι ο χειρότερος τσιγκούνης σε ολόκληρη τη Σμύρνη. Είναι τσιγκούνης και στα συναισθήματα του;

Η τσιγκουνιά όπως εμφανίζεται στο έργο μας είναι μία κατάσταση παθολογική που επεκτείνεται σε ολόκληρο το φάσμα της ζωής του Εξηνταβελόνη. Είναι μία ασθένεια που συχνά εκδηλώνεται σε χειριστικούς- ελεγκτικούς χαρακτήρες. Πολλοί από αυτούς διαθέτουν, όπως και ο Εξηνταβελόνης, πολλά χρήματα και στηρίζονται σε αυτά για τον αυτοπροσδιορισμό και την αυτοεκτίμησή τους, ενώ ταυτόχρονα διακατέχονται από το φόβο ότι οι άλλοι σχετίζονται μαζί τους με απώτερο σκοπό να τους τα πάρουν ή να τα σπαταλήσουν μαζί τους. Η τσιγκουνιά τους λοιπόν μπορεί να ενταθεί είτε απ’ το φόβο ότι τα χρήματα είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο είναι επιθυμητή η συντροφιά τους, είτε γιατί, ελέγχοντας τα χρήματά τους, χειραγωγούν το συναίσθημα των κοντινών τους ανθρώπων. Εφόσον λοιπόν ο Εξηνταβελόνης κυριεύεται από τον φόβο και από την επιθυμία να χειραγωγεί τους άλλους, είναι φυσικό επακόλουθο ότι και στην έκφραση των συναισθημάτων του είναι σφιχτός. Ουσιαστικά τον ορίζει ο υποκείμενος φόβος του να μη διαρρεύσουν τα συναισθήματά του, να μη χάσει τον έλεγχό του πάνω σε αυτά, να μην πέσει θύμα εκμετάλλευσης, ίσως επειδή νιώθει ότι εάν υποστεί μια τέτοια απώλεια θα γίνει βορρά στις επιθυμίες, τα συναισθήματα και τις προθέσεις των άλλων.

 Μιλήστε μας για τους συντελεστές της παράστασης.

Τον Φιλάργυρο τον υποδύεται ο Χρήστος Βαλαβανίδης, τον γιο του ο Γιώργος Στάμος, την κόρη του η Αμαλία Αρσένη, τον αγαπημένο της ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος. Τον υπηρέτη του σπιτιού ο Γιωργής Τσουρής, την προξενήτρα η Υρώ Μανέ, τον εισβολέα που φέρνει την ανατροπή ο Κώστας Γαλανάκης και τον Άρχοντα Γραμματικό ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Την παράσταση σκηνοθετεί η Λίλλυ Μελεμέ, τη μουσική υπογράφει ο Χαράλαμπος Γωγιός, τα σκηνικά ο Γιώργος Γαβαλάς, τα κοστούμια η Βασιλική Σύρμα, την κίνηση η Μόνικα Κολοκοτρόνη, τα φώτα η Μελίνα Μάσχα.

Από τις 22 Δεκεμβρίου στο Εθνικό Θέατρο, Κτίριο Τσίλλερ στη Νέα Σκηνή Νίκος Κούρκουλος.

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Ιούνιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2
Δευτέρα, 26 Ιουν. 2017 - 02:39:37
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη της ηθοποιού Εύας Σιμάτου Top of Page