Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με την ηθοποιό Ελεάνα Στραβοδήμου

Συνέντευξη με την ηθοποιό Ελεάνα Στραβοδήμου

stravodimou-900Φέτος σας συναντάμε στο Από Μηχανής Θέατρο σε δύο τελείως διαφορετικές σε είδος παραστάσεις. Στον “Ράφτη Κυριών” του Ζωρζ Φεντώ και στο”Proof” του Ντέιβιντ Όμπερν. Μιλήστε μας για τους ρόλους σας

Πρόκειται και για δύο τελείως διαφορετικούς ρόλους με ένα κοινό πυρηνικό θέμα.

Στον «Ράφτη Κυριών» υποδύομαι την Υβόν, τη νεαρή σύζυγο του γιατρού Μουλινό. Στην πρώτη μόλις σκηνή του έργου ανακαλύπτω κάτι που ο Μουλινό φαίνεται να κάνει εν αγνοία μου επανειλημμένως. Ανακαλύπτω ότι ο άντρας μου δεν κοιμήθηκε στο σπίτι. Το ενδεχόμενο της συζυγικής απάτης είναι πια ορατό. Από εκείνη τη στιγμή σε όλο το έργο και ενώ ο σύζυγος μου θα μεταμφιέζεται σε Ράφτη προκειμένου να ερωτοτροπήσει με άλλες γυναίκες, εγώ θα προσπαθώ να διαχειριστώ την συζυγική εξαπάτηση με απώτερο σκοπό να κερδίσω τον σύζυγό μου. Διαχειριστής της κατάστασης μπαίνει αυτοβούλως η αυταρχική μου μητέρα που σε όλο το έργο με εξουσιάζει ώσπου στο τέλος όμως αυτονομούμαι και τότε καταφέρνω να τον κερδίσω και ερωτικά. Όταν πλέον αυτός ο στόχος επιτευχθεί , θα κάνω όπως όλοι σε αυτό το έργο, «τα στραβά μάτια». Πρόκειται για ένα χαρακτήρα που στην αρχή φαίνεται κανείς να μην την υπολογίζει . Κρεμασμένη από τη φούστα της Μαμά της καταλήγει να εξεγερθεί σεξουαλικά προκειμένου να ξανακερδίσει τον άντρα της.
Αντίθετα η Κάθριν, ο ρόλος που υποδύομαι στο Proof, είναι μια νεαρή μαθηματικός που αν και μαθηματική διάνοια με φοβερές προοπτικές στην επιστήμη, χαράμισε τα νεανικά της χρόνια και τις σπουδές της αναλαμβάνοντας εξολοκλήρου τη φροντίδα του πατέρα της, καταξιωμένου μαθηματικού και πάσχοντα από σχιζοφρένεια. Έχοντας κληρονομήσει το ταλέντο και τη διάνοιά του ζει με το φόβο πως έχει κληρονομήσει και την κλίση του προς την τρέλα . Το έργο διαδραματίζεται λίγες μέρες μετά τον θάνατό του πατέρα . Η ηρωίδα , μόνη πια μετά από χρόνια απομονωμένης ζωής μαζί του, παραπαίει σε ακραίες ψυχολογικές καταστάσεις ,παλεύει να αποδείξει στον ίδιο της τον εαυτό πρώτα απ’ όλα και στους γύρω της ότι δεν έχει τρελαθεί καθώς και ότι έχει κάνει κρυφά μια σπουδαία μαθηματική απόδειξη. Το επίτευγμα της αμφισβητείται μέχρι αποδείξεως της αλήθειας που έρχεται να τη δικαιώσει. Είναι ένας χαρακτήρας που διεκδικεί το δίκαιο του σε άγριες συνθήκες και έχει μάθει να επιβιώνει μόνη .
Το κοινό και των δύο είναι ότι έχουν μάθει να ζουν υπό τη σκιά κάποιου. Η Υβόν της Μητέρας και του Άντρα της, η Κάθριν του ευφυούς σχιζοφρενή Πατέρα της. Καλούνται και οι δύο μέσα από εντελώς διαφορετικές διαδρομές ,να βγουν από τη σκιά και να βρουν το δικό τους φως.

Η απιστία που διαπραγματεύεται η παράσταση “Ράφτης Κυριών” είναι ένα διαχρονικό αμάρτημα...Το έργο αν και γραμμένο στα τέλη του 19ου αιώνα, κάνει και τον σημερινό θεατή να ξεκαρδίζεται. Ποιο είναι το μυστικό που το κάνει τόσο δημοφιλές ανεξαρτήτως εποχής;

Μάλλον αυτό που αποτελεί συστατικό κάθε καλού έργου : εκθέτει τους ήρωες – και μέσω της ταύτισης με αυτούς εκθέτει και τους ίδιους τους θεατές-στις αδυναμίες, τα πάθη, τα συναισθήματα , τις θετικές και τα αρνητικές πράξεις τους, αλλά με τρόπο γοητευτικό.
Η απιστία αποτελεί από τα μεγαλύτερα κοινωνικά ταμπού και ταυτοχρόνως από τις πιο διαδεδομένες πράξεις . Έτσι γίνεται παρήγορη η υπενθύμιση πως συνέβαινε πάντα ,γιατί φαίνεται να είναι στη φύση του ανθρώπου, πόσο μάλλον όταν στο συγκεκριμένο είδος θεάτρου εκτυλίσσεται με τρόπο τόσο σπιρτόζικο και ανατρεπτικό ώστε να λειτουργεί σχεδόν εξιλεωτικά.
Επίσης πιστεύω πως αυτό που κάνει το συγκεκριμένο έργο αγαπητό είναι ότι ο κεντρικός ήρωας, ο Μουλινό αν και ψεύτης ,αν και μοιχός, γίνεται άκρως συμπαθής καθώς ο ίδιος συνεχώς είναι σε δύσκολη θέση, τίποτα δεν είναι αυτονόητο ούτε στιγμή , είναι ένας γοητευτικός ζογκλέρ του ψεύδους. Το έδαφος κινείται κάτω από τα πόδια όλων τόσο που φαίνεται σαν να αναγκάζονται να επινοήσουν όλα αυτά τα ψέματα και όχι γιατί είναι φαύλοι χαρακτήρες. Το ψέμα προκύπτει ως ζωτική ανάγκη των ηρώων προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις ανατροπές και τα εμπόδια που τόσο αριστοτεχνικά ο Φεντώ βάζει στα πόδια τους ,δίνει δηλαδή παρήγορη δικαιολογία για τα ψέματα που όλοι έχουμε κάποια στιγμή αναγκαστεί να πούμε.

Η ωραία κωμωδία στο θέατρο μπορεί να αποτελέσει απάντηση στους δύσκολους καιρούς που περνάμε γενικά;

Η ωραία κωμωδία προκαλεί γέλιο και το γέλιο μειώνει τις ορμόνες του στρες, επιστημονικώς τεκμηριωμένο, το γέλιο κάνει καλό στην υγεία ...Η κωμωδία στηρίζεται στην ανατροπή, το απροσδόκητο και την έκπληξη που προκαλεί . Επίσης οι κωμωδίες συνήθως έχουν θετική έκβαση. Η υπενθύμιση και μόνο της προοπτικής του ευτυχισμένου τέλους και της απροσδόκητης ανατροπής μπορεί να λειτουργήσει ιαματικά σε μια περίοδο γενικευμένης απαισιοδοξίας που μοιάζει μάλιστα χωρίς τέλος.

Αντιθέτως, η παράσταση “Proof” είναι ένα δραματικό έργο, ψυχολογικό, που έχει αποσπάσει βραβεία Pulitzer και Tony. Μιλήστε μας για το έργο και για την σημαντικότητα του.

“Proof” σημαίνει απόδειξη. Είναι ένα έργο που εμπνέεται από το σύμπαν των Μαθηματικών Αποδείξεων, της επιστήμης και του πανεπιστημιακού χώρου που καλλιεργεί το άγχος της καταξίωσης και της αυταπόδειξης αλλά για να μιλήσει για τις ανθρώπινες σχέσεις , τις οικογενειακές, τις ερωτικές , τη σχέση με τον εαυτό μας και πόσο συχνά χρειάζεται να αποδεικνύουμε εαυτούς μέσα σε αυτές. Είναι ένα έργο για την πίστη και την εμπιστοσύνη ως προϋπόθεση των σχέσεων .
Η κόρη Κάθριν απαρνήθηκε τη ζωή της από αγάπη και πίστη στον μπαμπά της, δούλεψε κρυφά σε αντίξοες συνθήκες προσπαθώντας να μη χάσει την πίστη της για τα μαθηματικά κανείς όμως δεν θα πιστέψει πως έκανε μια σπουδαία μαθηματική απόδειξη. Η αδελφή της Κλερ, θα θελήσει να την βοηθήσει επειδή όμως δεν πιστεύει ότι η αδελφή της είναι καλά ενώ η ίδια η Κάθριν δε δείχνει καμιά εμπιστοσύνη στις καλές προθέσεις της αδελφής της. Ο Χαλ , πρώην φοιτητής του μπαμπά της, ψάχνει με πίστη της σημειώσεις του μπαμπά αλλά θα προδώσει την εμπιστοσύνη της Κάθριν . Η γραφή του διαλογική , αιχμηρή , γρήγορη , οργανωμένη από τον Ντέιβιντ Όμπερν σχεδόν σαν μαθηματική εξίσωση λειτουργεί ερήμιν των ηρώων ως ένας αόρατος ψυχαναλυτής , ήρωες και θεατές αιφνιδιάζονται εξίσου καθώς τους αποκαλύπτονται τα θέματα, οι φόβοι, οι κρυφές τους προσδοκίες. Είναι, κατά τη γνώμη μου , ένα σπουδαίο έργο ακριβώς γιατί αγγίζει κόσμους απόμακρους όπως αυτούς των Μαθηματικών και των ψυχικών ασθενειών αλλά με πολύ ανθρωπιά και συναίσθημα.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για έναν ηθοποιό να παίζει παράλληλα σε τόσο εκ διαμέτρου αντίθετα έργα;

Είναι λυτρωτικό . Η κωμωδία με την χαρά, την εξωστρέφεια και τη σπιρτάδα που προϋποθέτει με αποφορτίζει από το πιο εγκλωβιστικό σύμπαν του έργου “Proof”. Από την άλλη ,η απόπειρα για το Proof με την ακροβασία σε επικίνδυνες ψυχολογικές περιοχές που απαιτεί, με ολοκληρώνει ,νιώθω μια άγρια χαρά εκεί. Νιώθω πολύ τυχερή που μου δόθηκε η ευκαιρία για την διπλή αυτή εμπειρία και αυτό το οφείλω στην εμπιστοσύνη του Δημήτρη Μυλωνά.

Μελλοντικά σχέδια; Να πάνε καλά οι παραστάσεις και να υπάρξουμε όμορφα σε αυτές αλλά και στη ζωή . Το να με εκπαιδεύσω στο να διεκδικώ την ομορφιά πιο πολύ στη ζωή μου, αποτελεί μεγαλεπήβολο σχέδιο ?

Δημοσκόπηση

Ποιο από τα συναισθήματα κυριαρχεί στη ζωή σας τον τελευταίο καιρό;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Δεκέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Σάββατο, 16 Δεκ. 2017 - 22:39:33
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη με την ηθοποιό Ελεάνα Στραβοδήμου Top of Page