Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη του Μπακαστάθη Θανάση

Συνέντευξη του Μπακαστάθη Θανάση

AddThis Social Bookmark Button

Mpakastathis1-700Το ξέρω, το ξέρω , το ξέρω
ότι ένας σαραντάρης (και βάλε...)
έχει πάντα καθαρά τα χέρια του.
Κι εγώ τα πλένω δύο τρεις φορές τη μέρα.
Μα μόνο σα βλέπω βρώμικα τα χέρια μου
θυμάμαι την εποχή που ήμουνα παιδί..."
Φεντερίκο Φελίνι

1. Δάσκαλος – σκηνοθέτης ... Πώς προέκυψε αυτός ο συνδυασμός ;
Είμαι δάσκαλος στο 55ο Δημ. Σχολείο Πάτρας και ζω μόνιμα τα τελευταία 17 χρόνια στην Πάτρα. Μεγάλωσα όμως στην Αράχωβα, σε ένα πολύ όμορφο και γραφικό χωριό, σε μια εποχή που ως παιδιά τρέχαμε ελεύθερα στους δρόμους χωρίς να φοβόμαστε τίποτε. Παίζαμε στις αλάνες και στα σοκάκια ξέγνοιαστα, το «καμάν» και οι «αμάδες» κυριαρχούσαν. Φτιάχναμε μόνοι μας τα παιχνίδια μας και είχαμε φίλους, πραγματικούς φίλους, και όχι εικονικούς, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ... Τα βράδια του καλοκαιριού στήναμε τους μπερντέδες στις γειτονιές και δίναμε παραστάσεις Καραγκιόζη. Πλημμυρισμένοι με εικόνες από τη φύση, από γεωργικές εργασίες, από ήθη και έθιμα που μας καθόριζαν. Η ασπρόμαυρη τηλεόραση Urania μάς προέκυψε στα πρώτα χρόνια του Δημοτικού ως άλλο μαγικό κουτί που έβγαζε ήχους και εικόνες... Μία σε κάθε γειτονιά, έτσι σαν μικρά «χειμερινά» σινεμά , που φιλοξενούσαν θεατές όλων των ηλικιών... Ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με κάποιον (τηλέφωνο , sms ,mms...) ήταν να βάλεις τα παπούτσια σου και να πας να του χτυπήσεις την πόρτα... Εκεί περίπου έσκασε και ο πρώτος κινηματογράφος, πραγματικός, με οθόνη , καθίσματα και μηχανή προβολής. Μαγεία ! Η ποιότητα των ταινιών όχι κάτι ιδιαίτερο, αλλά η εικόνα... απέραντη , έμπαινε μέσα σου , στο μυαλό σου , στην ψυχή σου , κυριαρχούσε ! Στη φαντασία μου έπλαθα τις δικές μου ιστορίες που ζητούσαν να πάρουν σάρκα και οστά...
Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Πέρασαν πολλά χρόνια και το όνειρο έμοιαζε ξεχασμένο ...

mpakastathis8-7002. Δεν ήταν όμως !
Όχι, βέβαια. Η αφορμή να ασχοληθώ με τον κινηματογράφο παρουσιάστηκε πολλά χρόνια αργότερα , όταν , ως δάσκαλος πια , παρακολούθησα ένα σεμινάριο κινηματόγραφου για εκπαιδευτικούς που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτιστικών Θεμάτων του νομού Αχαΐας. Επιμορφωτές δύο καταξιωμένοι Πατρινοί σκηνοθέτες ο Παναγιώτης Φαφούτης και ο Βασίλης Κοσμόπουλος. Ξαφνικά κάτι ξύπνησε μέσα μου , το παιδικό μου όνειρο επέστρεφε. Είχα την ευκαιρία να ξαναζήσω την παιδική μου ηλικία και μάλιστα να τη μοιραστώ με τα παιδιά , με τους μαθητές μου... Η πρόκληση με γοήτευε και είπα να το τολμήσω. Ένας μαθητευόμενος μάγος που πειραματιζόταν με τους μαθητές του. Τα μόνα σίγουρα υλικά ήταν το μεράκι , το όνειρο , η φαντασία. Όλα τα υπόλοιπα , εξοπλισμός, τεχνολογία, γνώσεις ... υπό αμφισβήτηση ! Ρωτώντας πας στην πόλη ! Και ποιον δεν ρώτησα...

Mpakastathis4-7003. Και οι μαθητές σου πώς συμμετέχουν στο δικό σου όνειρο ;
Η αλήθεια είναι ότι η ανάγκη για τη δημιουργία μιας ταινίας είναι πρωτίστως μια δική μου ανάγκη , ένα δικό μου όνειρο. Πρώτος εγώ τη χαίρομαι κάθε φορά , στη συνέχεια τη βλέπω με τους δικούς μου ανθρώπους , τους φίλους μου . Την αναλύουμε , τη σχολιάζουμε , την απολαμβάνουμε. Ό,τι κάνει δηλαδή και ένα παιδί που τελείωσε τη ζωγραφιά του και θέλει να τη μοιραστεί με τους γύρω του ! Αυτό το όνειρο κατάφερα να το περάσω και στα παιδιά. Μάλλον όμως , όπως κατάλαβα αργότερα , δεν χρειάστηκε να προσπαθήσω και ιδιαίτερα. Απ' ότι φάνηκε ήταν και όνειρο αρκετών παιδιών.

 

Mpakastathis5-7004. Τελικά τα σημερινά παιδιά τι σχέση έχουν με την εικόνα και πώς αυτή τα βοηθά να κατανοήσουν την τέχνη του κινηματογράφου ;
Τα παιδιά είναι ήδη εξοικειωμένα με την εικόνα και ειδικότερα με το μέσο της τηλεόρασης, κάτι που δεν είχα εγώ στην ηλικία τους, το οποίο χρησιμοποιεί παρόμοιους οπτικοακουστικούς κώδικες με εκείνους του κινηματογράφου. Η παρακολούθηση της τηλεόρασης αποτελεί µια πολύ σημαντική και καθημερινή δραστηριότητα των παιδιών . Σύμφωνα µε μελέτες υπολογίζεται ότι τα παιδιά παρακολουθούν κατά µέσο όρο 3 έως 4 ώρες τηλεόραση καθημερινώς. Μέχρι να αποφοιτήσουν από το Λύκειο θα έχουν περάσει περισσότερο χρόνο μπροστά στην τηλεόραση παρά στις τάξεις τους ! Και σε όλα αυτά χωρίς να υπολογίζουμε και τον χρόνο που αφιερώνουν μπροστά στην οθόνη του Η/Υ , του playstation , κτλ. Από πολύ νεαρή ηλικία επηρεάζονται καθοριστικά από την κινούμενη εικόνα.
Παρ' όλα αυτά όμως η κινηματογραφική ταινία είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Κρύβει μέσα της την ιστορία , το όνειρο ,τη μαγεία , την τέχνη , τη μουσική , το χρώμα , την κίνηση... Επομένως όσο πιο καλλιτεχνική είναι η ταινία τόσο πιο ευχάριστη και προσλήψιμη είναι για τα παιδιά. Το γιατί είναι προφανές. Η εικόνα του κινηματογράφου είναι πολύ πιο γοητευτική από τη σελίδα του βιβλίου. Κι όσο κι αν υποστηρίζουμε ότι το βιβλίο έχει τη δική του γοητεία γιατί επιτρέπει στη φαντασία να γίνει η ίδια σκηνοθέτης , να πλάσει με το δικό της τρόπο και στα δικά της μέτρα το χώρο, τα πρόσωπα, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα γενικώς, η εικόνα , και ιδίως αν μιλάμε για την εικόνα που συνθέτουν ψηφίδα ψηφίδα τα ίδια τα παιδιά , γοητεύει πολύ περισσότερο.

5. Πιστεύεις στη δύναμη της εικόνας ;
Η δύναμη της κινούμενης εικόνας είναι τρομερή. Ένα μονόλεπτο βιντεάκι με δυνατό μήνυμα , κατάλληλη μουσική και ωραία φωτογραφία , είναι ικανό να σε σημαδέψει για μια ζωή. Να σου περάσει πράγματα που θα σε καθορίσουν , να αλλάξει την οπτική σου πάνω σε ένα θέμα , να δεις την πλευρά του άλλου , να σε συγκινήσει , να σε κάνει να θες να βγεις στους δρόμους να αλλάξεις τον κόσμο ! Κι όλα αυτά τα παιδιά τα ξέρουν ή κι αν δεν τα ξέρουν τα νιώθουν. Επιπλέον η ταινία περνά στην ιστορία.... παραμένει ίδια και αναλλοίωτη στο χρόνο. Δεν μοιάζει με τη θεατρική παράσταση που πεθαίνει εν τη γενέσει της...

6. Μπορεί το σημερινό σχολείο να εμπνεύσει, να καθοδηγήσει και να στηρίξει τους μαθητές σε εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης , όπως είναι η δημιουργία μιας ταινίας ;
Σε πρώτη φάση στο επίπεδο της θέασης το σχολείο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένα φίλτρο για όλο αυτό τον ορυμαγδό εικόνων και ήχων που δέχεται το παιδί από παντού. Να δώσει την έννοια της αισθητικής , της τέχνης , του πολιτισμού σε αντιδιαστολή με την υποκουλτούρα και την κακογουστιά της τηλεόρασης.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο της παραγωγής εικόνας θα μπορούσαμε εμείς οι εκπαιδευτικοί να τους δείξουμε τον τρόπο για το πώς θα χρησιμοποιήσουν το μέσο για να εκφραστούν , να περάσουν τα δικά τους μηνύματα , να δηλώσουν με όμορφο και δημιουργικό τρόπο την παρουσία τους στην κοινωνία. Γιατί , ας μην ξεχνάμε ότι σήμερα , ως παιδιά , έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν τους γονείς τους , αύριο όμως , ως ενήλικες , να αλλάξουν την κοινωνία...

Mpakastathis-7007. Πόσο εύκολο είναι σήμερα ένας εκπαιδευτικός να δημιουργήσει μια ταινία με τους μαθητές του ;
Η δημιουργία μιας ταινίας με παιδιά από παιδιά δεν είναι εύκολο πράγμα. Πρώτα απ' όλα χρειάζεται επιμόρφωση των εκπαιδευτικών , κάτι το οποίο δεν υφίσταται καν. Συνεργασία με ανθρώπους που έχουν εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στον κινηματογράφο . Μεράκι , δημιουργική τρέλα , παιδαγωγική ελευθερία , απαραίτητο χρόνο στα πλαίσια του ωρολογίου προγράμματος , αλλά και η διάθεση του δικού μας προσωπικού ελεύθερου χρόνου όπως και μια ελάχιστη υλικοτεχνική υποδομή (Η/Υ , κάμερα , μικρόφωνο , πρόγραμμα μοντάζ... ) και που συνήθως είναι η δική μας , η προσωπική , αφού τα σχολεία δεν διαθέτουν κάτι ανάλογο. Είναι ταινίες με μηδενικό προϋπολογισμό , για να μη πω ότι βάζουμε και το χέρι στην τσέπη... Επιπλέον , ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί , ούτε και μεις βέβαια επαγγελματίες σκηνοθέτες .

mpakastathis9-7008. Είσαι ευχαριστημένος από την απήχηση που έχουν οι ταινίες σου ;
Απόλυτα. Αν μου έλεγες πριν μερικά χρόνια ότι ταινίες μου θα συμμετείχαν και θα διακρίνονταν σε Φεστιβάλ Κινηματογράφου, σε παμπατραϊκό, πανελλήνιο και πανευρωπαϊκό επίπεδο ασφαλώς θα σου έλεγα ότι χρειάζεσαι ψυχίατρο... (γέλια) Παρ' όλα αυτά είναι γεγονός. Πέρα όμως από τα βραβεία το μεγάλο κέρδος είναι η ευκαιρία που έχουν οι μαθητές να απευθύνονται στην κοινωνία και να έχουν το δικό τους λόγο για σημαντικά προβλήματα της εποχής μας. Τις ταινίες μου τις έχουν παρακολουθήσει πάρα πολλά παιδιά εντός και εκτός σχολείων. Έχουν αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού και βάση για περαιτέρω συζήτηση πάνω στα θέματα που διαπραγματεύονται. Επίσης χαίρομαι πολύ όταν μου λένε ότι μια ταινία μου έγινε αφορμή να φτιάξουν τη δική τους ταινία και παιδιά από άλλα σχολεία. Τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω ;

Mpakastathis7-7009. Υπάρχει κάποια άλλη μορφή τέχνης που σου αρέσει να εκφράζεσαι ;
Υπάρχει και το θέατρο. Κινηματογράφος και θέατρο είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Και μένα μου αρέσει να πηγαίνω από τον ένα χώρο στον άλλο...
Καταφέραμε μια ομάδα εκπαιδευτικών να φτιάξουμε από το 2007 τη θεατρική ομάδα «Παιζω-δρώμιο» και να συν-δημιουργούμε. Μέσα από μια επιμορφωτική πορεία, που ποτέ δε σταματά, κάναμε τις πρώτες μας εμφανίσεις –παρεμβάσεις στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας με μικρά δρώμενα. Είναι θα έλεγα ένα είδος ακτιβιστικού θεάτρου μέσω του οποίου δίνουμε το στίγμα μας και παίρνουμε θέση για καυτά θέματα της επικαιρότητας. Παράλληλα, παρουσιάσαμε σε Δημοτικά Σχολεία και νηπιαγωγεία της πόλης μας το θέατρο με κούκλες για παιδιά «Ο ντεντέκτιβ Φάρσας», ένα έργο του Χρ. Αναστασόπουλου. Επίσης τον Δεκέμβριο του 2012 παρουσιάσαμε στο Κέντρο Πολιτισμού «Περί τεχνών» , στην Πάτρα , δυο μικρά μονόπρακτα: «Εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αυτοί είναι ξένοι» και μια «Κωμωδία στα χρόνια της κρίσης» , ενώ συμμετείχαμε στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Μόσχου «Η Πάτρα στην Κατοχή στην Αντίσταση».
Μέλη της ομάδας είναι οι : Ανδριοπούλου Γεωργία, Βλάχος Γιάννης, Ζαχαροπούλου Γεωργία, Μπακαστάθης Θανάσης, Οικονόμου Γιώτα, Παπασωτηροπούλου Τίνα. Στις παραστάσεις συμπράττουν με ουσιαστικό τρόπο και φίλοι του «Παιζωδρωμίου».

Mpakastathis6-70010. Τι σημαίνει για σένα η δραστηριοποίηση ενός καλλιτέχνη στην περιφέρεια και μάλιστα στις σημερινές δύσκολες κοινωνικο-οικονομικο-πολιτικές συνθήκες ;
Ο καθένας μπορεί να γίνει «καλλιτέχνης» στο χώρο του. Να προσπαθεί να αλλάξει μικρά καθημερινά πράγματα προς το καλύτερο , να δίνει το στίγμα του και να επηρεάζει το άμεσο περιβάλλον του. Να χρησιμοποιεί την τέχνη του ως όπλο , παράγοντας πολιτισμό , ανοίγοντας δρόμους . Ιδιαίτερα στις δύσκολες σημερινές συνθήκες της κρίσης αυτή η ανάγκη γίνεται ακόμη μεγαλύτερη και ιδιαίτερα στην περιφέρεια , που τα πράγματα είναι πιο δύσκολα , πιο απομονωμένα , και για τον καλλιτέχνη και για τον κόσμο που αποζητά να έρθει σε επαφή με προϊόντα πολιτισμού. Γι' αυτό και η προσφορά του καλλιτέχνη στην περιφέρεια καθίσταται εκ των πραγμάτων πολύ πιο σημαντική. Είναι αυτός που μας δανείζει τα φτερά του για να δούμε τον κόσμο με μια άλλη ματιά και έτσι να έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και να καταλάβουμε και τον δικό μας εαυτό. Μόνο αν έχουμε ως βάση και αφετηρία τον πολιτισμό και την παιδεία θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τα καθημερινά , να αποκτήσουμε ξανά το όραμα και να βαδίσουμε μπροστά.

11. Το επόμενο βήμα σου ;
Τι άλλο ; Ελπίζω και φέτος να καταφέρουμε , οι μαθητές μου κι εγώ , να δημιουργήσουμε την επόμενη ταινία μας.

Ταινίες
1. «Για ένα σχολείο αειφόρο...» http://55dim-patras.blogspot.gr/2009/01/blog-post_15.html

2. «Εγ-κλιματικές αλλαγές» http://55dim-patras.blogspot.gr/2009/01/blog-post_16.html

3. «Στα καμένα» Συμμετοχή στο διαγωνισμό Public Digital Film Festival (http://www.publicdff.gr) στη κατηγορία " Video clip στα μέτρα σου "

4. «Κανείς δεν περισσεύει...» 1ο βραβείο ομαδικής συμμετοχής για τα Δημοτικά Σχολεία στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό για Νέους που διοργάνωσε ο Όμιλος Σερρών για UNESCO και τίτλο: «Δημιούργησε το δικό σου YouTube με θέμα: "Φύση και Βιοποικιλότητα στη ζωή μας"», στο πλαίσιο του Διεθνούς Έτους Βιοποικιλότητας 2010. http://55dim-patras.blogspot.gr/2009/05/blog-post.html

5. «Με τη φλόγα της γης» 1ο βραβείο στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό "Βιώσιμη ενέργεια και ψηφιακό βίντεο" Yourvid Save Energy 2010-2011 – Ειδική διάκριση μαθητικής ταινίας για την οικολογική ευαισθησία στο 13ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Πάτρας 2011. http://55dim-patras.blogspot.gr/2011/06/blog-post.html

6. «Πάρτε το ζεστά» Συμμετοχή στον 2ο Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους «Ένας πλανήτης... μια ευκαιρία» , που συνδιοργανώνουν η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση, το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και η Διεύθυνση Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης http://55dim-patras.blogspot.gr/2012/04/blog-post_19.html

7. «Μόνο η ανακύκλωση δε φτάνει...» (animation) 1ο βραβείο τηλεοπτικού μηνύματος στον διαγωνισμό μαθητικής δημιουργίας που πραγματοποίησαν η Αντιδημαρχία Καθαριότητας του Δήμου Πατρέων και τα Τμήματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης Αχαΐας με θέμα «Μείωση-Επαναχρησιμοποίηση-Ανακύκλωση» - Συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ φόρουμ και κινουμένων σχεδίων Animasyros 2013 http://55dim-patras.blogspot.gr/2012/04/blog-post_515.html

8. «Η ζωή μια ρόδα» Τιμητική διάκριση στον 3ο Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους «Ένας πλανήτης... μια ευκαιρία» - Συμμετοχή στο 36ο Διεθνές Φεστιβάλ ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας 2013 http://55dim-patras.blogspot.gr/2013/02/blog-post_19.html

Θεατρική ομάδα «Παιζω-δρώμιο» - http://paizodromio.blogspot.gr

1. Παρέμβαση στο 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας 8/10/2011 http://paizodromio.blogspot.gr/2013/04/8102011.html

2. Παρέμβαση στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας 6/10/2012 http://paizodromio.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8981.html

3. "Εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αυτοί είναι ξένοι" http://paizodromio.blogspot.gr/2013/04/blog-post_13.html

4. "Η κωμωδία στα χρόνια της κρίσης" http://paizodromio.blogspot.gr/2013/04/blog-post_9651.html

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 
Τρίτη, 25 Ιουλ. 2017 - 22:39:38
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη του Μπακαστάθη Θανάση Top of Page