Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη του Παναγιώτη Καρώνη

Συνέντευξη του Παναγιώτη Καρώνη

 karonis panagiotisΠείτε μας για την πορεία σας στη ζωγραφική;
 Είχα την τύχη να έχω δάσκαλο έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους. Τον Θανάση Μακρή. Η εξάχρονη θητεία μου κοντά του ήταν ένα θείο δώρο και μπορώ να σας διαβεβαιώσω για την αυστηρότητά του, την επιμονή του και την υπομονή του στην διδασκαλία.

Και μη νομίσει κανείς ότι όλα ήταν ρόδινα, απογοητευόμουν τόσο πολύ στην αρχή, που ώρες-ώρες έλεγα πως θα τα παρατήσω. H διδασκαλία της ζωγραφικής είναι πολυσυζητημένη υπόθεση, ένα όμως είναι το σίγουρο: Η ζωγραφική θέλει να τις δοθείς, θέλει καθημερινή και πολύωρη ενασχόληση μαζί της. Πέρα βέβαια από όλα αυτά, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και τον άνθρωπο Μακρή και αυτό ίσως να ήταν το σημαντικότερο! Περίμενα με λαχτάρα κάθε φορά τη συνάντηση και την κουβέντα μαζί του.

Η Καλών Τεχνών δεν σας ενδιέφερε;
Τους τίτλους αυτούς στους δίνει η πολιτεία για να κάτσεις φρόνιμα. Σου λέει κάτσε καλά και 'γω θα σε χρίσω ζωγράφο, θα σε αναγνωρίσω, θα σε κάνω αγοραίο. Σε καμιά περίπτωση δεν με ενδιέφερε το παιχνίδι αυτό, δεν με απασχόλησε καν η ιδέα τού να δώσω εξετάσεις για να επιβεβαιώσω τη ζωγραφική μου με περγαμηνές. Γενικά έχω μια απέχθεια για τους τίτλους που από πίσω τους καλύπτονται οι άνθρωποι δηλώνοντας: έχω τελειώσει αυτό, έκανα μεταπτυχιακό εκεί, κάνω διδακτορικό εδώ κλπ. Αυτό δείχνει μια ανεπάρκεια του ίδιου του εαυτού, και έναν συνεχή αγώνα να επιβεβαιωθεί, σημάδι της παρακμής του καιρού μας. Δεν υποτιμώ βέβαια το πτυχίο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών. Απλά ο τίτλος αυτός δεν ήταν για μένα.

karonis p1Και οι ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα και Πάτρα;
Ξέρετε, αν ετυμολογήσουμε την λέξη έκθεση θα δούμε ότι προέρχεται από το αρχαίο ἔκθεσις < ἐκτίθημι, και είναι η παρουσίαση σε κοινή θέα. Στην ουσία αυτό που εκθέτεις είναι ο εαυτός σου• ουσιαστικά εκτίθεσαι. Καθόλου ευχάριστο πράγμα, αν αναλογισθούμε αυτό που έλεγε ο Τσαρούχης. «Τίποτα δεν μπορεί να κρύψει κανείς στη ζωγραφική, ότι περάσει από το νους σου θα φανεί στη ζωγραφική σου». Οι εκθέσεις ήρθαν μόνες τους σαν επιστέγασμα της δουλειάς, και ουσιαστικά είναι η βαθύτερη ανάγκη τού να μοιραστείς το βλέμμα σου με τους άλλους.

Έχεις επιλέξει να εκφράζεσαι με την παραστατική ζωγραφική.
Ουσιαστικά πάντα με ενδιέφερε η παραστατική ζωγραφική. Πιο παλιά είχα μια περίοδο πειραματιστεί και με την αφαίρεση.

karonis p2Ναι αλλά είμαστε στο 2013.
Κοιτάξτε, η μοντέρνα τέχνη ξεκίνησε σαν αντίδραση ενάντια στην ακαδημαϊκή και επικράτησε τελικά χάρη στην προστασία του κράτους. Έγινε κρατικοδίαιτη, στεγάστηκε σε κρατικά κτίρια, πήρε εν τέλει ένα δίπλωμα που τις έδωσε το κράτος και την επιβράβευσε σαν ακαδημαϊκή και ευπρεπής. Σε καμιά περίπτωση σήμερα δεν εκφράζει τη διαφωνία του ανθρώπου με το κατεστημένο. Είναι κατεστημένο η ίδια.

Ναι αλλά τόσα μοντέρνα κινήματα στην τέχνη... ;
Όταν ο Γιάννης Τσαρούχης ρωτήθηκε γιατί μετά την διαμονή του στο Παρίσι ήρθε στην Ελλάδα, και παρόλο ότι είχε έρθει σε επαφή με το έργο άλλων καλλιτεχνών, όπως ο Πωλ Κλέε, έκανε σχεδόν αναγεννησιακή ζωγραφική, απάντησε λοιπόν ότι: « ...και εγώ και ο Κλέε κάναμε ακριβώς το ίδιο πράγμα, ζωγραφίσαμε κηλίδες φωτός και κηλίδες σκιάς». Φυσικά δεν είμαι ενάντια καμιάς τεχνοτροπίας. Ελεύθερος είναι ο κάθε καλλιτέχνης να εκφραστεί όπως αυτός νομίζει. Να σκεφτείτε ότι ο Κλέε είναι από τους πιο αγαπημένους μου ζωγράφους. Όπως και ο Μαρκ Ρόθκο.

karonis p7Ποια είναι η μεγάλη ζωγραφική για εσάς;
Αυτή που πετυχαίνει να ενώσει το χρώμα με την αίσθηση του όγκου, το σχέδιο δηλαδή. Είναι ένα πολύ δύσκολο πράγμα, κυριολεκτικά ένας άθλος, γι' αυτό και λίγοι το επιτυγχάνουν. Οι περισσότεροι είναι καλοί ή στο ένα ή στο άλλο.

Ο Παναγιώτης Καρώνης σε πιο είναι;
Έχουν πει ότι η ζωγραφική μου είναι μια σπουδή στο ρυθμό. Πιστεύω ότι το χρώμα πρέπει να δίνει το ρυθμό των πραγμάτων. Ο Ελ Γκρέκο όταν ρωτήθηκε αν η ζωγραφική είναι χρώμα ή σχέδιο απάντησε χωρίς δισταγμό• χρώμα!!

Τι είναι τελικά αυτή η πολυσυζητημένη «ελληνικότητα»;
Θα απαντήσω με τα λόγια του Ελύτη: «Ελληνικότητα είναι να βλέπεις και να αισθάνεσαι πράγματα, είτε στη μεγάλη κλίμακα, είτε στη μικρή. Είτε μιλάμε για τον Παρθενώνα, είτε για ένα λυχνάρι». Εξάλλου και το πιο μεγάλο δέντρο έχει μια ρίζα που πατάει στη γη....

karonis p5Εδώ έγκειται και η ενασχόλησή σας με την παράδοση;
Μιλάτε για τα δυο βιβλία που έχω επιμεληθεί: Η Ιεροτελεστία της άνοιξης, χορός και πομπή του Άη-Γιώργη στη Νεστάνη Αρκαδίας και το πρόσφατο Τραγούδια της Νεστάνης. Η Νεστάνη Αρκαδίας είναι το χωριό που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Ένα χωριό• ένας τόπος, η ιστορία του οποίου χάνεται στα βάθη των αιώνων, αφού πέρα από τα αρχαιολογικά μνημεία που είναι διάσπαρτα στην περιοχή, αναφέρεται και από τον Παυσανία. Είμαι πολύ περήφανος γι' αυτά τα βιβλία, το δεύτερο μάλιστα είναι καταγραφές δικές μου, και έπεται συνέχεια.

Τι θέματα σας ενδιαφέρουν στη ζωγραφική;
Ουσιαστικά τα θέματα είναι τρία: Τοπίο, νεκρή φύση και ανθρώπινη φιγούρα. Ενίοτε και συνδυασμός τους. Στη ζωγραφική όμως το όλο θέμα δεν είναι στο ΤΙ αλλά στο ΠΩΣ. Ο Σεζάν έλεγε ότι θέλει να κατακτήσει το Παρίσι ζωγραφίζοντας ένα μήλο. Τι είναι ένα μήλο; Ένα πολύ ταπεινό θέμα. Αλλά ο μέγας Σεζάν με τις νεκρές του φύσεις είπε τόσα πολλά που άλλοι δεν μπορούσαν ούτε να τα φανταστούν.

karonis p6Γιατί θέλετε να μιλήσετε με τα έργα σας;
Η κάθε τέχνη έχει το δικό της υλικό για να εκφραστεί. Η λογοτεχνία και η ποίηση έχει τις λέξεις, η μουσική τις νότες, ο κινηματογράφος την εικόνα και τον ήχο κλπ. Η ζωγραφική εκφράζεται μέσω του χρώματος και της γραμμής, δηλαδή του σχεδίου. Ότι έχει να πει, το λέει μέσω αυτών των δύο.

Για ποιο πράγμα πρέπει να μιλάει η τέχνη σήμερα;
Ανέκαθεν την τέχνη την απασχόλησαν τα ίδια πράγματα: Γέννηση, ανάγκη για έρωτα, ανάγκη για τροφή και θάνατος. Όλη -μα όλη- η τέχνη από εκείνα τα αρχέγονα σκοτάδια των σπηλαίων μέχρι και σήμερα• γι' αυτά μιλάει.

karonis p4Η ιστορία με την εικονογράφηση των παραμυθιών πως ξεκίνησε;
Γι' αυτό ευθύνεται ο φίλος μου και συγγραφέας Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος, ο οποίος επέμενε να του συνοδέψω με έργα μου το πρώτο του βιβλίο, Το μικρό καΐκι που ονειρευόταν να γίνει πλοίο. Ακολούθησε το θεατρικό παραμύθι, Ο Ασχημάνθωπος της φίλης, φιλολόγου και συγγραφέα Μαίρης Σιδηρά, για να ακολουθήσουν συνεργασίες και με άλλους.

Πως εικονογραφείτε ένα παραμύθι;
Αρχικά να σας πω ότι ποτέ δεν χρησιμοποιώ τη λέξη εικονογράφηση, αλλά προτιμώ τη λέξη ζωγραφικά σχόλια ή απλά, ζωγραφική. Σε καμιά περίπτωση δεν με ενδιαφέρει η αναπαράσταση των σκηνών που οι συγγραφείς με τον υπέροχο λόγο τους αφηγούνται, αλλά η ερμηνεία και ανασύνθεση σε εικόνα των αισθημάτων που μου γεννά η ανάγνωσή τους. Το ξαναγράψιμο δηλαδή του έργου με τη γλώσσα της δικής μου τέχνης. Αφήνω στη φαντασία των παιδιών την αναπαράσταση των σκηνών του έργου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως ανταποκρίνονται τα παιδιά σε κάτι τέτοιο.

Και η σκηνογραφία;
Το θέμα της σκηνογραφίας είναι ότι σε αναγκάζει να βγεις από το εργαστήρι σου. Να δεις τους ηθοποιούς στις πρόβες ,να μιλήσεις με το σκηνοθέτη, να έρθεις σε επαφή με κόσμο. Ξέρετε, η ζωγραφική είναι εσωστρεφής και μοναχική υπόθεση• είσαι εσύ και το λευκό του καμβά σου• η επαφή με τον κόσμο του θεάτρου σε κάνει να ξαναδείς λίγο τα πράγματα, να τα ανακινήσεις.

karonis p8Μέσα σε όλη αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα τα σχέδια ενός καλλιτέχνη ποια μπορεί να είναι;
Κοιτάξτε, το όλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι πολιτιστικό. Το οικονομικό είναι ένα μικρό τμήμα του προβλήματος. Το ότι του έχουμε δώσει πρωτεύουσα σημασία είναι γιατί απλούστατα, αυτό μας καίει. Όταν η μετριότητα κατάντησε κυρίαρχη και απαραίτητη, καταλαβαίνει κανείς... Ας αναλογιστούν πολίτες και ιθύνοντες τις ευθύνες τους. Τώρα για να επανέλθω στην ερώτησή σας, ο ρόλος του καλλιτέχνη είναι να παράγει έργο. Δεν γίνεται αλλιώς. Και την ίδια την ιστορία μας αν κοιτάξουμε θα δούμε ότι ο Σεφέρης το 1945 κυκλοφόρησε το Ημερολόγιο Καταστρώματος, Β' και μιλάμε για το 1945 μια εποχή πολύ πιο ζοφερή από τη σημερινή, για να μην αναφέρω την κυκλοφορία της Αμοργού του Νίκου Γκάτσου το 1943 -εν μέσω κατοχής- και της συλλογής του Ελύτη, Ήλιος ο πρώτος που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Ετοιμάζετε κάτι;
Ζωγραφίζω και αυτό είναι αρκετό. Αν αυτός ο κύκλος δουλειάς ωριμάσει, θα παρουσιαστεί. Πέρα του ότι θα κυκλοφορήσουν δυο νέα παραμύθια με δικά μου ζωγραφικά σχόλια. Το ένα μέσα στη χρονιά.

Για ποια πράγματα δεν ξέρετε να μιλάτε;
Ο Πλάτωνας στην Απολογία του Σωκράτη, πρώτος θέτει το ζήτημα της μη επάρκειας της ειδικής γνώση. Αυτό δηλαδή που κάνει τους επαΐοντες να φαίνονται πέρα για πέρα ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την ευρύτητα και τη γενικότητα της σκέψης του Σωκράτη, που βέβαια μπορεί να δηλώνει ό,τι «ένα ξέρει, πως δεν ξέρει τίποτα», τελικά ξέρει πολύ περισσότερα από τους επαΐοντες, οι οποίοι επειδή είναι ειδικοί σε κάτι -πχ. στη ζωγραφική- νομίζουν πως τα ξέρουν όλα και τους επιτρέπεται να έχουν λόγο για τα πάντα. Όποιος διαφωνεί ας ρήξη μια ματιά στην ελληνική τηλεόραση... Οπότε ας μιλήσουμε για ζωγραφική!

Τι είναι για σας παλιό και ξεχασμένο και τι καινούργιο;
Ο Όμηρος είναι δηλαδή παλιός και ένας σύγχρονος ποιητής καινούργιος; Η υπέροχη ζωγραφική των ελληνικών αγγείων είναι παλιά και ένας μοντέρνος ζωγράφος που αρκείται σε πασαλείμματα για να εντυπωσιάσει είναι καινούργιος; Ο Ρέμπραντ και ο Ελ Γκρέκο είναι παλιοί και ο Γουόρχολ καινούργιος; Ας μην συνεχίσω τις αντιπαραθέσεις.

Γιατί δεν βγαίνουν σήμερα μεγάλοι ζωγράφοι, συγγραφείς, ποιητές;
Δεν βοηθάει η εποχή. Είπα και πριν, η μετριότητα κατάντησε το μέτρο και είναι κυρίαρχη. Αν και θα μου επιτρέψετε να πω ότι στην ποίηση έχουμε εξαιρετικούς σύγχρονους ποιητές.

karonis p3Ποια η σχέση σας με τα έργα σας;
Μην περιμένετε να σας απαντήσω με την φράση «τα αγαπάω σαν παιδιά μου». Είναι κομμάτι του εαυτού μου, αλλά το καθένα ακολουθεί το δρόμο του όταν φύγει από μένα.

Να παίξουμε ένα παιχνίδι. Θα λέω ονόματα ή λέξεις και θα απαντάτε εν συντομία.
Ωραία, για πάμε.

Ελευθερία.
Ο αυτοπεριορισμός είναι η μεγαλύτερη μορφή ελευθερίας και ίσως η μεγαλύτερη κατάκτηση.

Επαναστάτης.
Ένας ονειροπόλος, που θέλει να φέρει σε πέρας με τις πράξεις του την εγκατάσταση του ονείρου στη γη. Οι ενδιαφερόμενοι ας δουν -ή ας ξαναδούν- την ταινία Αλονζανφάν (Allonsanfan) των Πάολο κια Βιτόριο Ταβιάνι (Paolo, Vittorio Taviani). Μια ελεγεία πάνω στη στράτευση, την επανάσταση, τον αγώνα, τη φύση τους τις εκδοχές τους και τις συνέπειές τους. Μάλλον μακρηγόρησα!

Γιάννης Τσαρούχης.
Μεγάλος Έλληνας. Μυσταγωγός της ποίησης, της μουσικής, του χορού, του θεάτρου και φυσικά της ζωγραφικής. Όπως είπε και ο Ελύτης: «Ακόμα και ο πιο φαινομενικά παράδοξος πίνακάς του, μας αφήνει την ίδια καταγωγική αίσθηση που μας αφήνει ένας ασβεστωμένος τοίχος εκκλησίας ή ένα κομμάτι αρχαίου αγγείου».

Έρωτας.
Οι ενδιαφερόμενοι ας ανατρέξουν στο σπουδαιότερο κείμενο που γράφτηκε ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας για τον έρωτα. Μιλάω για το Περί έρωτος Συμπόσιον του Πλάτωνα.

Γιάννης Μόραλης.
Να θυμηθούμε μια του φράση: «η ζωγραφική δεν θέλει εξηγήσεις». Ούτως ή άλλως μιλάμε για έναν μεγάλο ζωγράφο, από κάθε άποψη, που μπορεί να σταθεί ισάξια στην πρώτη γραμμή με οποιονδήποτε από τους διεθνείς ομότεχνούς του.

Νίκος Λύτρας.
Η αλήθεια του ορατού, η ουσία της πραγματικότητας. Η υλική υπόσταση των έργων του τρόμαξε και τρομάζει ακόμα.

Σπύρος Παπαλουκάς.
Η βιωματική και σωματική σχέση ζωγράφου και φύσης. Γιαυτό και είναι ο «προσωπογράφος» της.

Αναρχικός.
Είναι ο σημαδεμένος από τη μοίρα ποιητής, που τραβά μόνος τους χαραγμένους δρόμους της μοναξιάς.

Γιώργος Μπουζιάνης.
Η αναζήτηση αποτύπωσης της ανθρώπινης μορφής και το συναίσθημά που αυτή γεννάει.

Μάνος Χατζιδάκις.
Ο Μεγάλος Ερωτικός μας. Και μια του νότα είναι αρκετή για να αισθανθείς ότι είσαι στον παράδεισο.

Αρθούρος Ρεμπώ.
Είχα την τύχη να τον γνωρίσω και να με «εκμαυλίσει» πολύ νωρίς. Πάντα με συγκλόνιζε η μετέπειτα τόσο βαθιά και απέραντη σιωπή του.

Κινηματογράφος.
Ατελείωτη ροή ποίησης και μαγείας στο σκοτάδι...

Έχετε να πείτε κάτι στους νέους που θέλουν ν' ακολουθήσουν τη ζωγραφική;
Να θέσουν στον εαυτό τους το ερώτημα: Υπάρχει έστω και μια μέρα που θα μπορούσε να περάσει χωρίς να ζωγραφίσουν; Αν η απάντηση είναι όχι, ας προχωρήσουν. Αν είναι ναι, ας κοιτάξουν για κάτι άλλο. Και κάτι ακόμα, μην περιμένουν να τους ζήσει η ζωγραφική, μάλλον αυτοί θα τη ζουν!

Και το ταλέντο;
Κοιτάξτε, το ταλέντο είναι ένας μύθος. Βέβαια καλό είναι να έχει κανείς μια ευχέρεια, βοηθάει• αλλά από μόνο του δεν έχει να προσφέρει πολλά. Όπως είπα και στην αρχή, το παν είναι η δουλειά, η αφοσίωση, το δόσιμο, οι «εργατοώρες» που αφιερώνεις.

Πως είναι να ζει ένας καλλιτέχνης στην επαρχία;
Η αλήθεια είναι ότι χρόνια τώρα η καλλιτεχνική ζωή της χώρας είναι συγκεντρωμένη στην Αθήνα. Η επαρχία αντιμετωπίζει μια ερημιά και μια απομόνωση. Ελάχιστα πράγματα φτάνουν στην πόλη μας. Αν μιλήσουμε βέβαια για ζωγραφική δεν φτάνει σχεδόν τίποτα. Το διαδίκτυο είναι ένας τρόπος θέασης και ενημέρωσης στα της τέχνης, η πραγματική ζωή όμως είναι έξω από αυτό. Ήταν επιλογή μου να ζήσω στην επαρχία και δεν το μετανιώνω. Στην επαρχία συναντάς έναν υγιή τρόπο σκέψης και οι ρυθμοί της ζωής είναι ανθρώπινοι, πράγμα πολύ σημαντικό. Εξάλλου η Αθήνα δεν είναι και στην άλλη άκρη του κόσμου!!

Γιατί ζωγραφίζετε;
Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι έχω πλήρη αίσθηση της μικρότητάς μου. Ζωγραφίζω ακολουθώντας μια βαθύτερη ανάγκη, μια εσωτερική ανάγκη που θα μπορούσα να την παρομοιάσω με αυτή της ανάσας. Ζωγραφίζω γιατί έτσι αναπνέω.

Με τι θα θέλατε να κλείσουμε;
Μα με το ποίημα του Καβάφη «Εκόμισα εις την Τέχνη», γραμμένο όμως με τη στίξη και την ορθογραφία του ποιητή:

ΕΚΟΜΙΣΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ
Κάθομαι καὶ ρεμβάζω. Ἐπιθυμίες κ' αἰσθήσεις
ἐκόμισα εἰς τὴν Τέχνην— κάτι μισοειδωμένα,
πρόσωπα ἢ γραμμές• ἐρώτων ἀτελῶν
κάτι ἀβέβαιες μνῆμες. Ἄς αφεθῶ σ' αὐτήν.
Ξέρει νὰ σχηματίσει Μορφὴν τῆς Καλλονῆς•
σχεδόν ἀνεπαισθήτως τὸν βίον συμπληροῦσα,
συνδυάζουσα ἐντυπώσεις, συνδυάζουσα τὲς μέρες.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Παναγιώτης Καρώνης γεννήθηκε στη Νεστάνη της Αρχαίας Μαντινείας της Αρκαδίας. Παρακολούθησε ένα πενταετή κύκλο μαθημάτων ζωγραφικής στο Εικαστικό Εργαστήρι του Δήμου της Πάτρας με δάσκαλο το Θανάση Μακρή.
Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και την Πάτρα και έχει συμμετάσχει σε ομαδικές. Έχει εικονογραφήσει παραμύθια και έχει υπογράψει σκηνικά και κοστούμια για το θέατρο. Έργα του έχουν χρησιμοποιηθεί για εξώφυλλα βιβλίων και αφίσες. Άρθρα του για τον κινηματογράφο, τη μουσική και τη λογοτεχνία έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.
Το 2011 επιμελήθηκε το λεύκωμα Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης, χορός και πομπή του Άη Γιώργη στη Νεστάνη Αρκαδίας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ σε συνεργασία με τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση Κοινο_Τοπία (Εταιρεία Κοινωνικής Δράσεις και Πολιτισμού) www.koinotopia.gr. Το 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ το βιβλίο, Τραγούδια της Νεστάνης πάνω σε δικές του καταγραφές παραδοσιακών τραγουδιών και σχόλια.
Ζει και εργάζεται στην Πάτρα.
Επίσημος διαδικτυακός τόπος: www.pkaronis.gr

Δημοσκόπηση

Είναι έμφυτη η ανθρώπινη επιθετικότητα;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Δεκέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Πέμπτη, 14 Δεκ. 2017 - 04:05:25
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη του Παναγιώτη Καρώνη Top of Page