Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΓια την τηλεόραση

Για την τηλεόραση

imagesΤης Κλεοπάτρας Σβανά.  Δεν είμαι κριτικός τηλεόρασης, αλλά έχω δει αρκετή τηλεόραση στη ζωή μου. Ανήκω στη γενιά των ΄΄Αθηναιόπαιδων΄΄ που έβλεπαν πιο συχνά, γιατί δεν έβγαινε στη φύση και ζούσε σε διαμέρισμα. Είχαμε στερηθεί την αφθονία της στα παιδικά μας χρόνια και όταν ξεκίνησαν να εκπέμπουν οι ιδιωτικοί σταθμοί, βλέπαμε με τις ώρες σήριαλ γιατί δεν είχαμε ξαναδεί τόσα πολλά μαζί. Βλέπαμε εκπομπές talk show γιατί επιτέλους δεν μιλούσαν για πολιτική αλλά είχαν και άλλους καλεσμένους.

  Βλέπαμε πολλά βίντεο κλιπ και κάθε τι που υπήρχε. Η δύναμή της ήταν τεράστια και στο σχολείο συζητούσαμε γι' αυτήν.  Μετά από λίγα χρόνια όλοι άρχισαν να λένε για τα σκουπίδια που παράγει η τηλεόραση και την ανακύκλωση που κάνει η ίδια η τηλεόραση σε πρόσωπα και προϊόντα που μειώνουν τη νοημοσύνη του ανθρώπου.

  Πρόσφατα είδα σε μία εκπομπή κάποιους εκκολαπτόμενους δημοσιογράφους - παρουσιαστές, να σχολιάζουν την τηλεόραση της δεκαετίας του '90 και να μιλούν για αθωότητα. Γέλασα τόσο πολύ. Πρώτα απ' όλα τα παιδιά αυτά τότε δεν είχαν καν γεννηθεί. Μιλούσαν για κάτι που δεν είχαν βιώσει και φάνταζε σε αυτούς κάτι παλιό και περίεργο. Σίγουρα τα πράγματα ήταν διαφορετικά, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι όλα ήταν αθώα. Αυτό που συνέβαινε τότε δεν ήταν αθωότητα ήταν δίψα. Αθωότητα ίσως είχαν κάποιοι τηλεθεατές μπροστά στην τεράστια εισβολή της ενημέρωσης - πληροφόρησης και οπτικοποίησης των πάντων.

  Ασύδοτα, διαφημιστές, επενδυτές, καναλάρχες, εκπομπές, καταναλωτές, τηλεθεατές ζούσαν σε ένα φρενήρη ρυθμό.
Οι ελληνικές ταινίες άρχισαν να παίζονται και μεσοβδόμαδα πράγμα που ως τότε συναίβενε μόνο τα Σαββατοκύριακα. Τα παιδιά διψούσαμε να δούμε κάθε μέρα ελληνική ταινία. Τα τρέιλερ που προβάλλονταν ήταν τόσο συχνά και οι ατάκες έμεναν στην καθημερινότητά μας. Χαρακτηριστικό είναι όταν είχε προβληθεί η ταινία ΄΄ η Αλίκη στο Ναυτικό΄΄ και όλα τα παιδιά συντονίστηκαν Τετάρτη βράδυ να τη δουν, την επόμενη μέρα στο σχολείο όταν μπήκε ο καθηγητής μέσα, συμμαθήτριά μου χαιρέτησε στρατιωτικά και όλοι γέλασαν. Ο Καθηγητής ποτέ δεν έμαθε γιατί γελάσαμε! Και ξαφνικά ενώ όταν οι ταινίες στη δεκαετία 50-60-70 γυρίζονταν με ταχείς ρυθμούς και ΄΄αρπακολιτζίδικα΄΄ κάποιες από αυτές και οι κριτικές την τότε εποχή ήταν όχι πάντα καλές, οι ταινίες μέσω της προβολής τους από την τηλεόραση έγιναν: ΄΄ο παλιός καλός ελληνικός κινηματογράφος΄΄!. Επειδή κατέγραφε τα ήθη μια άλλης εποχής.

  Κάτι σαν τα σήριαλ της δεκαετίας του 1990 που τότε ήταν κατάπτυστα γιατί παρουσίαζαν και σχολίαζαν μια πραγματικότητα που σήμερα βλέποντάς την, διαπιστώνεις τις κοινωνικό πολιτικές προεκτάσεις της δεκαετίας εκείνης που κανείς μας δεν είχε ψυχανεμιστεί την κρίση που θα ακολουθούσε, η οποία ήταν απολύτως λογική ως μία συνέπεια μιας κατάστασης ακραίας.
Η τηλεόραση όπως και τα σύγχρονα μέσα, διαδύκτιο, ή οτιδήποτε άλλο υπάρχουν σήμερα για την εξυπηρέτησή μας. Είναι επικίνδυνα όσο και ακίνδυνα αναλόγως τη χρήση που τους κάνεις.

  Φρίττω όταν ακούω νέους δημοσιογράφους να κάνουν γραμματικά λάθη, διάφορες και διάφορους χωρίς ειδικότητα, που περιφέρονται και εκτοξεύουν σίγμα ή αφαιρούν σίγμα, αλλά και να έχουν ασάφειες στην είδησή τους ή ακόμα και να παραπληροφορούν. Η δουλειά τους είναι η έρευνα. Καλό θα ήταν πριν εκφωνήσουν οτιδήποτε να έχουν ενημερωθεί πρωτίστως οι ίδιοι και έπειτα να μας μεταφέρουν την είδηση.

  Η τηλεόραση εκ των έσω είναι ένα μεγάλο σφαγείο. Ξέρω πολύ καλά τον τρόπο που γυρίζονται τα σήριαλ και πως γίνονται κάποιες εκπομπές. Όσο για τις ειδήσεις απορώ πώς είναι ακόμα ζωντανοί αυτοί που τρέχουν για τις αποκλειστικότητες.
Είναι κωμικοτραγικό όταν μια σκηνογράφος παίρνει βραβείο για τη σκηνογραφία της και το κανάλι δεν της έχει δώσει σχεδόν καθόλου χρήματα για να αγοράσει σκηνικά. Το άγχος της όμως και η συνείδησή της να κάνει σωστά τη δουλειά της, την οδηγεί στο να μεταφέρει τα ίδια σκηνικά από σήριαλ σε σήριαλ και να ανακυκλώνει το ντεκόρ κάθε σκηνής με μικρά παλιά άχρηστα αντικείμενα.

  Ακόμη πιο απαράδεκτο είναι στις μέρες της κρίσης οι έλληνες δημιουργοί, σεναριογράφοι, σκηνοθέτες κλπ να πρέπει να πάρουν την έγκριση του κάθε έμπορου που πουλάει από απορυπαντικό μέχρι σκυλοτροφές για το αν το σενάριο θα δει το πράσινο φως για να γυριστεί και να γίνει σειρά στην τηλεόραση. Αν αυτοί οι κύριοι δεν διαφημίσουν τα προϊόντα τους, τότε η ελληνική τηλεόραση δεν θα έχει να δείξει τίποτα.

  Μην απορείτε λοιπόν που οι περισσότερες εκπομπές δεν έχουν κάτι πρωτοποριακό να δείξουν και είναι πανομοιότυπες. Απλά κάνουμε τα γούστα των εμπόρων και οι καταναλωτές πέφτουν εύκολα στην παγίδα. Είναι μύθος ότι το κοινό τα ζητάει αυτά που προβάλλονται. Απλά παραπληροφορούν ακόμα και με τα υποτιθέμενα νούμερα και λασπώνουν κάθε τι που έχει δημιουργηθεί για να τέρψει την ψυχή μέσω της τέχνης.

  Ο ρόλος της κρατικής τηλεόρασης ήταν αυτός, να ενημερώνει για κάθε τι πολιτιστικό που υπάρχει, να διαφυλάσσει ιστορικό υλικό και να εκπέμπει το διαφορετικό. Σε αυτό το επίπεδο ακόμη επικρατεί ένα μαύρο και μία σύγχιση.
Παρ' όλα αυτά δε γνωρίζω ποιά θα είναι η πορεία της ελληνικής τηλεόρασης που προσπαθεί με μηδέν χρήματα πλέον να παραγάγει προγράμματα για να γεμίσει τις ατέλειωτες ώρες προβολής της. Γιατί ενώ υπάρχουν ιδέες, οι επενδυτές και καναλάρχες προτιμούν έτοιμα προϊόντα από το εξωτερικό σε ελληνική αντιγραφή κάτι σαν κονσέρβα δηλαδή.

  Τώρα με τις επαναλήψεις ανακαλύψτε τα κρυφά μηνύματα που κρύβονταν στα σήριαλ μιας άλλης δεκαετίας, για τα ήθη και τα κοινωνικά πρότυπα που δημιουργούνταν και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Η αλήθεια είναι όλη καταγεγραμμένη στην οθόνη!

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Κλεοπάτρα Σβανά

Κλεοπάτρα Σβανά

Η Κλεοπάτρα Σβανά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Κ.Ε.Α. και εργάστηκε για το θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γράφει θεατρικά έργα εκ των οποίων 2 έχουν τιμηθεί με το 3ο βραβείο. Έχει κάνει δύο ταινίες μικρού μήκους. Προτιμά να σκηνοθετεί θέατρο και να γράφει σενάρια μεγάλου μήκους....

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επιτραπούν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Οκτώβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5
Δευτέρα, 23 Οκτ. 2017 - 13:28:28
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΓια την τηλεόραση Top of Page