Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΈνας προβληματισμός....

Ένας προβληματισμός....

AddThis Social Bookmark Button

xamosτης Κλεοπάτρας Σβανά. Κι ενώ η κρίση καλά κρατεί και με 155 ναι στη Βουλή όλα βαίνουν καλώς και είμαστε όλοι "ευτυχισμένοι" με αυτό που μας συμβαίνει.... στις πόλεις οι νέοι και όχι μόνο, εξακολουθούν να ασχολούνται με αυτό που τους απασχολεί.

Όχι δεν τους απασχολεί η ανεργία που τους πλήττει, αλλά αν έχουν αγοράσει αντικείμενα και τηλέφωνα τελευταίας τεχνολογίας.

Όχι δεν σκοτίζονται που δεν πληρώνουν τους φόρους γιατί όλοι μας είμαστε χρεωμένοι και μας έχει πιάσει ένα είδος ανοσίας απέναντι στο δημόσιο και την εφορία που μας τα τρώει τόσο αδηφάγα περισσότερο κι από τις τράπεζες.
Μιλώντας με νέους ανθρώπους διαπιστώνω ότι έχουν πλήρη άγνοια γεγονότων και πραγμάτων. Φυσικά είναι ΄΄απολίτικ΄΄ και η άποψή τους είναι όσον αφορά το πιο είναι το πιο γεμάτο εστιατόριο και αν ο σεφ είναι καλός ή όχι.

Μα φυσικά αυτό τους απασχολεί εφ' όσον η (ιδιωτική) τηλεόραση εκπλήρωσε καλά το σκοπό της και έπαιξε δυναμικά το ρόλο της εδώ και 24 χρόνια που έχει μεγαλώσει αυτές τις γενιές.
Από την άλλη άνθρωποι της ΕΡΤ, χρόνια εργαζόμενοι εκεί με τεχνογνωσία -έχουν μείνει λίγοι- αλλά συνεχίζουν να εκπέμπουν σαν άλλοι πειρατές προσπαθώντας να βρουν συχνότητα ραδιοφωνική ενώ η ΕΤ3 διαδικτυακά προσπαθεί να είναι ζωντανή.
Πολιτικοί που γνωρίζουμε το πολιτικό τους παρελθόν παρουσιάζονται σαν αρνάκια που προσπαθούν να σώσουν το λαό.

Πόσο θά θελα μια μέρα να τους τη φέρουμε πισώπλατα με έναν πολύ έξυπνο τρόπο. Δεν είμαι υπέρ της εκλογικής αποχής αντίθετα η μόνη δύναμη που μπορώ να έχω είναι το χαρτάκι που θα ρίξω μέσα στην κάλπη. Και όχι δε θα σε ψηφίσω επειδή εσύ κάνεις τα πάντα για να δείξεις το καλό σου προφίλ !

Στα σχολεία μαθητές, δάσκαλοι και καθηγητές βρίσκονται σε ένα κυκεώνα και ένα λαβύρινθο και η γνώση πάει περίπατο.
Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που με μηδαμινά μέσα προσπαθούν να δώσουν την αγάπη της γνώσης στα παιδιά. Ψάχνοντας για γραφική ύλη, κιμωλίες και καθαριστικά που δεν υπάρχουν, εξακολουθούν να είναι μέσα στην τάξη και κάνουν μάθημα. Και υπάρχουν και εκπαιδευτικοί που μετράνε τις ώρες για να επιστρέψουν σπίτι τους.
Ένα είναι το βέβαιο, τα παιδιά δεν ξέρουν τίποτα και είναι και αυτά χαμένα στη σύγχυση της απέραντης γνώσης χρήσιμης ή άχρηστης.
Το αντιλαμβάνομαι αυτό όταν μιλώ με νέους και όχι μόνο και δεν μπορούν να ολοκληρώσουν και να εκφέρουν μια ολόκληρη πρόταση σωστά.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, διαπιστώνω πώς οι νέοι έχουν μπλέξει τα σκυλιά με τους ροκάδες. Δεν έχουν καμία προσωπική επιλογή μουσικής αισθητικής και κυρίως δεν έχουν άποψη. Ακούνε αυτό που τους πασάρουν το εύκολο, το εύπεπτο, το λαϊκό, αλλά μπορεί και να είναι γεμάτοι τατουάζ. Δεν έχουν ταυτότητα. Είναι όλα μπασταρδεμένα επάνω τους. Μα που ακούστηκε σκυλάς με τατουάζ; Είναι αστείο και μόνο σαν θέαμα.

Τα πρότυπα της χρυσής αυγής επηρεάζουν πολύ κόσμο ως κάτι επαναστατικό! Αν είναι δυνατόν δηλαδή όταν ο πολιτικός προσανατολισμός έχει ξεφύγει τι να πεις μετά. Θέλεις να κάνεις επανάσταση γράψου στην Ανταρσία όχι στο Συριζοπασόκ. Λάος και Νέα δημοκρατία έχουν μπλέξει κυριολεκτικά τα μπούτια τους, δεν ξέρεις ποιος είναι ποιος με τα τόσα μπες βγες, αλλά ο Καμένος κάνει αντίσταση ως ανεξάρτητος Έλληνας! Σκεφτόμουν τι να έγινε αυτή η ψυχή ο Αλαβάνος και μετά θυμήθηκα ότι έκανε το σχέδιο Β΄ τι να πεις μετά όταν διασπώνται σε 40 κομμάτια, αλλού ο Κουβέλης μόνος και έρημος, αλλού όλοι.

Το ποτάμι είναι αυτό που αντιπροσωπεύει τους νέους όχι γιατί έχει κάτι να πει αλλά γιατί κι αυτοί δεν ξέρουν που να πάνε και τρέχουν να βρουν μία ταυτότητα πίσω από ένα δημοσιογράφο που κι αυτός κάποια σκοπιμότητα έχει.

Κατά τα άλλα η υγεία είναι στα χέρια των καρτών που διαφημίζει η τηλεόραση. Και στο έλεος του Θεού. ΄΄ Παναγία μου κάνε να μην αρρωστήσουμε γιατί δεν ξέρουμε τι μας περιμένει΄΄ . Οι γιατροί κι αυτοί θύματα της κρίσης, με μισθούς ή χωρίς μισθούς με βαμβάκι ή χωρίς βαμβάκι. Στα νοσοκομεία αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν ούτε τα βασικά οινόπνευμα , φάκελοι για να μπουν οι ακτινογραφίες. Αλλά οι γιατροί προσπαθούν να είναι άνθρωποι. Όσοι από αυτούς ακόμα θυμούνται τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη.

Η χώρα μας έχει ανάπτυξη γιατί τώρα έχουμε να ασχολούμαστε με την Αμφίπολη και τα Αντικύθηρα. Σα να ανακαλύψαμε ξαφνικά ότι η γη μας είναι γεμάτη αρχαία. Οι υπουργοί και οι δημοσιογράφοι καμαρώνουν και μας γαργαλάνε τα αυτιά ότι αυτό είναι κάτι σπουδαίο. Δεν γυρνάνε όμως να πουν ότι για κάθε ειδική αποστολή που κάνει ένας αρχαιολόγος με κίνδυνο της ζωής του, δεν θα πάρει τα εκτός έδρας που δικαιούται και τα ειδικά επιδόματα.

Τέλος θα μιλήσω για το δικό μου χώρο. Είδα μια παράσταση που στεναχωρήθηκα τόσο πολύ για την ποιότητά της. Απλά απαράδεκτη. Όμως χάρη στη διαφήμιση η παράσταση καταφέρνει και επιβιώνει. Το κοινό δεν ξέρω κατά πόσο καταφέρνει να επιβιώσει μετά από αυτό. Ο προβληματισμός μου ήταν αν οι ηθοποιοί πιστεύουν ότι πραγματικά κάνουν κάτι ωραίο ή κι αυτοί προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους ίδιους τους τους εαυτούς για να έχουν ένα μεροκάματο!

Κλεοπάτρα Σβανά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Κλεοπάτρα Σβανά

Κλεοπάτρα Σβανά

Η Κλεοπάτρα Σβανά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Κ.Ε.Α. και εργάστηκε για το θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γράφει θεατρικά έργα εκ των οποίων 2 έχουν τιμηθεί με το 3ο βραβείο. Έχει κάνει δύο ταινίες μικρού μήκους. Προτιμά να σκηνοθετεί θέατρο και να γράφει σενάρια μεγάλου μήκους....

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 
Πέμπτη, 17 Αυγ. 2017 - 21:24:03
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΈνας προβληματισμός.... Top of Page