Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΓια την Αξιοπρέπεια

Για την Αξιοπρέπεια

san-quentin-cellsτου Νικόλα Μιτζάλη

«Το χειρότερο είναι
 να κουβαλάει ο άνθρωπος τη φυλακή μέσα του:
 συνειδητά, ασύνειδα...»
Ναζίμ Χικμέτ Ράν, 26/9/1946

  Για πολλοστή φορά, δεκάδες αναρχικοί κρατούμενοι μαζί με άλλους έγκλειστους για τρομοκρατία κάνουν απεργία πείνας διεκδικώντας την υλοποίηση διαφόρων αιτημάτων (κατάργηση φυλακών υψίστης ασφαλείας, αποτοίχιση του άρρωστου Ξηρού, κλπ) που συνοψίζονται κατ' ουσίαν σε ένα: στην ανάκτηση της αφαιρεθείσας ανθρώπινης αξιοπρέπειάς τους.

  Αποδεχόμενοι την ποινή που τους καταδίκασαν, αρχές που δεν αναγνωρίζουν, μονάχα ως τιμωρητικό αντίτιμο της εξεγερτικής τους πράξης, δεν επιζητούν αποφυλάκιση. Ίσως και να μην την αποδέχονταν εάν προέρχονταν από το κράτος. Ζητούν αξιοπρέπεια ενάντια στον διαρκή εξευτελισμό της φυλακής η οποία αντί να αναμορφώνει απανθρωποποιεί. «Πώς μπορούσε άλλωστε να αναμορφωθεί ένα άτομο που με τη βία στερείται την προσωπική του ελευθερία κλεισμένος επί 20 ώρες, ενώ το καθεστώς των φυλακών του αποστερεί την αξιοπρέπεια με εξευτελιστικές σωματικές έρευνες, καταστροφή των κελιών κατά την διάρκεια ψαξίματος, συνεχείς μεταγωγές έτσι ώστε να μην αισθάνεται σε οικείο χώρο και να κοινωνικοποιείται με άλλους κρατούμενους;» Ο φυλακισμένος αναρχικός Φεντερίκο Παίς περιέγραφε βιωματικά το παράλογο της φυλακής και την ανατροφοδοτούμενη βία που προκαλεί και η οποία δεν γνωρίζει σύνορα.

  Ο παραλογισμός του συστήματος-φυλακή δημιουργήθηκε από το καπιταλιστικό μοντέλο και την ταξική κοινωνία που στήριξε την σταδιακή μετεξέλιξη του από μέσο διαδικαστικό (και μη τιμωρητικό) σε τόπο εξέτισης της ποινής με στόχο την απόκρυψη της τελευταίας από τα μάτια της κοινωνίας (αποφεύγοντας πιθανές αντιδράσεις) και την πιθανή επανένταξη του παραβατικού υποκειμένου σε αυτήν.

  Όμως, όπως έγραφε ο Κροπότκιν [1] η φυλακή δεν εμποδίζει την επανάληψη των εν δυνάμει αντικοινωνικών πράξεων. Αντιθέτως τις πολλαπλασιάζει καθώς δεν βελτιώνει κανέναν κρατούμενο. Ο εγκλεισμός παραμένει ένα καταπιεστικό, άχρηστο (και ως προς την αναμορφωτική και ως προς την αποτρεπτική του δύναμη) εργαλείο της εξουσίας που απλά εκτοπίζει από την κοινωνία τα πιο «επικίνδυνα» (γι αυτήν ή για το Κράτος;) άτομα. Λογική λοιπόν η σημερινή παγκόσμια υπερτροφία των φυλακών καθώς υπερτονίζει την αλματώδη αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων και συμβάλλει στην επαναοργάνωση του κράτους έναντι του νέου μεταβιομηχανικού προλεταριάτου, όπως υποστήριζε ο Βακουάντ [2] που γίνεται ολοένα και φτωχότερο, ολοένα και πιο επικίνδυνο.

 fylakes Η χρήση αυτού του τιμωρητικού εργαλείου -κυρίως επί των αναρχικών, του κατ' εξοχήν ιδεολογικού αντιπάλου του Κράτους- προσπαθεί να τους αποστερήσει την κοινωνική επαφή και με τους συγκρατούμενους και με τα συγγενικά τους πρόσωπα, ακρωτηριάζοντάς τους έτσι συναισθηματικά και κυρίως να τους απομειώσει την πνευματική ικανότητα και ιδιαίτερα την δύναμη της θέλησης. Η ακύρωση της υπόστασής τους δεν στοχεύει βαθύτερα τόσο στον ανατρεπτικό τους λόγο ή στον παραδειγματισμό όσο στην κρατική θέληση για δύναμη. Την επιβεβαίωση της δικής του υπόστασης μπροστά στην αγωνία και στην αμφιβολία, μπροστά στο φόβο της αμφισβήτησης.

  Η κατάργηση του παρόντος νομοθετικού πλαισίου από την παρούσα κυβέρνηση, όχι τόσο με το νέο νομοσχέδιο που λέγεται ότι θα παρουσιάσει λίαν συντόμως, αλλά στην πράξη και άμεσα, δεν θα δημιουργήσει μια ιδανική φυλακή όπως ονειρεύονταν ορισμένοι (Eυγένιος Φός) [3] καθώς κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε θα εξομαλύνει τις πολλαπλές καπιταλιστικές αρρυθμίες που θα συνεχίσουν να υφίστανται.

  Απλά θα εκφράσει μια ευαισθησία εκ μέρους μιας κυβερνώσας Αριστεράς που επιθυμεί να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια σε όλη την κοινωνία. Μια ευαισθησία σε συνάφεια με τις αρχές της προοδευτικής ριζοσπαστικής Αριστεράς που θα αποδείξει ότι γι αυτήν δεν υπάρχουν «επικίνδυνες τάξεις» ούτε καταστάσεις εξαίρεσης.

[1] P.Kropotkin 1877, "Prisons and Their Moral Influence on Prisoners", στο: Kropotkin's Revolutionary Pamphlets, 1927, Vanguard Press, New York
[2] L.Wacquant, 2013, Iperincarcerazione. Neoliberismo e criminalizzazione della poverta negli Stati Uniti, Ombre Corte, Verona. σσ.113-4
[3] E.N.Foss, 'The Ideal Prison System',στο: Journal of the American Institute of Criminal Law and Criminology, Vol.4, No.5, Ιαν.1914, σσ.674-686

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Νικόλας Μιτζάλης

Νικόλας Μιτζάλης

Ο Νικόλας Μιτζάλης είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και διδάκτορας αρχιτεκτονικής του Ε.Μ.Π. Έχει κατα καιρούς υπάρξει διδάσκοντας σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ και αρθρογραφεί τακτικά σε διάφορα έντυπα. Διατηρεί την μόνιμη στήλη "Επιλεγόμενα" στο διαδικτυακό περιοδικό www.greekarchitects.gr και έχει συγγράψει τρια βιβλία. Από τις πατρινές εκδόσεις Το Δόντι ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επιτραπούν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Σεπτέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
Τρίτη, 26 Σεπ. 2017 - 13:01:22
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΓια την Αξιοπρέπεια Top of Page