Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΚαραντίνα ή Καραμπίνα;

Καραντίνα ή Καραμπίνα;

AddThis Social Bookmark Button

aisxosΜια ιστορία απολιτικοποίησης.
Αν έλεγα ότι κουράστηκα με όλα αυτά που βλέπω και ακούω, αυτό θα προϋπέθετε πως κάποτε δεν με κούραζαν. Αλλά η αλήθεια είναι λοιπόν, πως πάντα όλα αυτά με κούραζαν.

Ως έφηβη, άρχισα να πολιτικοποιούμαι το 2008, όταν έγινε η ιστορία με τον Γρηγορόπουλο, τότε πήγα στην πρώτη μου μαθητική πορεία. Ποτέ δεν με συνεπήρε η έπαρση των διαφόρων παρατάξεων, μόνο η ομορφιά του να φωνάζεις κατά μιας αδικίας.

Οι βόλτες που αργότερα έκοψα σε αριστερά και άκρο-αριστερά μονοπάτια, ήταν σύντομες και δη, απογοητευτικές. Ίσως είχε απλά να κάνει με το ότι ποτέ δεν υπήρξα άνθρωπος της ομάδας. Ποτέ δεν μου άρεσε να αναμασάω μια γνώμη ή άποψη και να το κάνω δικό μου. Δεν μου χρειαζόταν, είχα την δική μου άποψη.

  Έτσι στράφηκα υπέρ του ανθρωπισμού, υπέρ του ανθρώπου και της ελευθερίας τους. Κάτι, που με έκανε ευθύς αρχής να αποβάλω οποιοδήποτε περίβλημα, οποιοδήποτε φάσμα που θα επηρέαζε την κρίση και τις απόψεις μου.
  Αμέσως αμέσως, σταμάτησα να παρίσταμαι σε διαδηλώσεις χωρίς νόημα. Προτιμούσα να δείχνω το άδικο, να βοηθάω όπου και όσο μπορώ, και να κάνω πράξη όσα πιστεύω. Όχι lifestyle. Άλλωστε, η διάχυτη αδιαφορία πέριξ μου, με έκανε να νιώθω σαν τον μοναδικό άνθρωπο που νοιάζεται. Αυτάρεσκο μεν, αλλά βρέθηκα προ περιπτώσεων που πραγματικά με οδήγησαν σε αυτή τη σκέψη. Μπορεί απλά να ήταν μια κοπέλα στο μετρό που κανείς δεν τη βοήθησε να κατεβάσει ένα βαρύ φορτίο που κουβαλούσε. Ήταν η έκπληξη στο πρόσωπό της όταν προσφέρθηκα να την βοηθήσω. Εγώ κι όχι κάποιος μουσκουλάτος. Η έκπληξη του ότι κάποιος νοιάστηκε για την δυσκολία της στιγμής που βίωνε, ήταν το μεγαλύτερο σοκ για μένα. Τότε κατάλαβα την ουσία της αδιαφορίας.

Φέτος άλλο ένα γεγονός αδικίας με συγκλόνισε. Η ιστορία του Γιακουμάκη, αρχικά μου φάνηκε άκρως βαρετή. Αρχικά πίστεψα πως ο άνθρωπος απλά ήθελε να εξαφανιστεί απ΄όλους αυτούς που τον έφεραν στο προσωπικό του χάος. Απόλυτα κατανοητό από πλευράς μου. Όσο ξετυλιγόταν το μπερδεμένο κουβάρι της ιστορίας του, ξαφνικά η Ελλαδίτσα μας, έμαθε τι είναι το μπούλινγκ. Όλοι βγήκαν και μίλησαν γι αυτό. Όλοι.

Οι ίδιοι «όλοι» που αν ζούσαν τη συγκεκριμένη ιστορία ποτέ δεν θα σήκωναν κεφάλι να βρίσουν τους νταήδες. Αυτή είναι η εποχή της αδιαφορίας άλλωστε. Σκεφτόμουν, ποίος μιλάει για μπούλινγκ(;), όταν στην επαρχία έτσι κι έχεις την «ατυχία» να σου αρέσουν τα αγοράκια, στα 21 σου, ο μπαμπάκας και τα παιδάκια στο σχολείο θα σου έχουν δημιουργήσει τόσα ψυχολογικά που ο ίδιος ο Φρόυντ να έβγαινε απ' το μνήμα να σε ψυχαναλύσει δε θα σου έφτανε. Ή στην καραντίνα θα σε έχουν ή στην καραμπίνα αν είσαι διαφορετικός. Επιλογή δεν έχεις.

Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι οι βίαιες και ηχηρές αντιδράσεις σε όλα αυτά δεν έχουν κανέναν νόημα. Είναι μια σειρά ζητημάτων που πρέπει να αντιμετωπίζεται με άκρα λεπτότητα που σαν λαός μας λείπει, εν γένει. Τι να φωνάξεις ρε παλικάρι στο Σύνταγμα; Είσαι από αυτούς που εύχονται να μη βγει ο γιός τους gay, που δεν ξέρεις αν θα μπορούσες να αγαπήσεις το ίδιο ένα παιδί με νοητική υστέρηση.

Όπως σε όλα, έτσι και σ' αυτό μας λείπει ακράδαντα η παιδεία της διαφορετικότητας. Το βλέπεις ακόμα και μεταξύ ανθρώπων που λένε τα ίδια πράγματα αλλά έχουν αποφασίσει να συγκρούονται μεταξύ τους. Όλοι θέλουν να μαλώνουν για κάτι με κάποιον. Αριστερά με Δεξιά, Αναρχικοί με Αριστερά, πάντα μάχονται σε μια αέναη διαφωνία. Ο διχασμός είναι παντού και σε όλα. Πράγματι οι Έλληνες είναι φωνακλάδες, καβγατζήδες και αρέσκονται στη φιγούρα, στο να νιώθουν ισχυροί. Το μίσος λοιπόν δεν είναι μόνο ταξικό, φυλετικό, πολιτικό και κοινωνικό, είναι μόνιμα καλλιεργήσιμο, και παρουσία της αδιαφορίας, γιγαντώνεται κάθε μέρα.

Για μένα προσωπικά το δημοτικό ήταν ένας εφιάλτης, μαζί και το γυμνάσιο και το λύκειο. Όπως όλα τα παιδάκια πέρασα από νταήδες. Θυμάμαι ένα περιστατικό που μάλλον δεν θα ξεχάσω ποτέ. Στην Δευτέρα δημοτικού δύο παιδιά τριγύρναγαν το διάλειμμα στις τάξεις, ψάχνοντας να κλέψουν κάνα μικρο-πραγματάκι. Εγώ καθόμουν μόνη μου μέσα στο διάλλειμα και χάζευα, έκανα ζωγραφιές κλπ, όταν μπήκαν μέσα τα δύο Εκτάκια, δεν έδωσαν σημασία. Μέχρι που ήρθαν στο μέρος μου και άρχισαν να μου φωνάζουν και να με περιπαίζουν μέχρι που σταδιακά πήραν όλα μου τα πράγματα μαζί με τα λίγα λεφτά που είχα.

Ήμουν συντετριμμένη, μα φυσικά αν μιλούσα η επόμενη φορά θα ήταν χειρότερη. Και όντως έτσι θα ήταν. Ποιος φταίει λοιπόν; Τα παιδάκια αυτά; Οι γονείς τους; Οι καθηγητές μας; Η ανεπαρκής επιτήρηση; Τα αμείλικτα παιδικά αισθήματα; Ή όλα;

sigaΤο σημαντικό όμως ήταν πως όταν το είπα στην μάνα μου, εκείνη δεν έδρασε με μίσος. Μου εξήγησε γιατί καμιά φορά τα παιδιά φέρονται έτσι, και φυσικά εισηγήθηκε στο συμβούλιο. Είχε καμιά διαφορά για τους νταήδες μου; Ναι, μάλλον όταν το έμαθαν οι γονείς τους θα έφαγαν ένα γερό χέρι ξύλο, και μάλλον θα έριξαν την οργή τους πάνω σε άλλα παιδάκια. Η τιμωρία προκαλεί μόνο τιμωρία, η επίθεση μόνο αντεπίθεση και το μίσος μόνο μίσος. Βλέποντας εικόνες από τις συγκεντρώσεις για τον Γιακουμάκη, είδα πολλά πλακάτ με γραμμένο πάνω «Να πεθάνουν οι φονιάδες του Βαγγέλη», ακριβώς δίπλα σε αυτά που έλεγαν «Stop Bullying», τώρα ξέρετε λοιπόν που είναι το λάθος.

Στο τέλος της μέρας αυτό που σκέφτομαι είναι, "Only Hippies Got it Right", μόνο εκείνοι κατάλαβαν τη σημασία της αγάπης και της ειρήνης. Κρίμα που παραδόθηκαν σε πολλά ναρκωτικά και πολλή μουσικοί πριν προλάβουν να αλλάξουν τον κόσμο.
Καμία παράταξη, καμία πολιτική ιδεολογία ή εμπλοκή δεν θα αλλάξει κάτι. Μόνο όταν βάλουμε ο καθένας ξεχωριστά το μυαλό του να δουλεύει, κι ανοίξουμε την καρδιά μας σε όλους, ακόμα και σε αυτούς που έκαναν το κακό. Αλλιώς, θα παραμείνουμε για πάντα η οπισθοδρομική Ελλαδίτσα το θεαθήναι, το δήθεν, και της βλαχομαγκιάς.

Από την Ειρήνη Θεοδώση

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Ειρήνη Θεοδώση

Ειρήνη Θεοδώση

Η Ειρήνη Θεοδώση, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992, είναι φοιτήτρια Παντείου, ασχολείται με την τέχνη και τον πολιτισμό, εργάζεται σαν αρθρογράφος και υπεύθυνη επικοινωνίας, αγαπάει τη ζωγραφική, το σινεμά και τα βιβλία....

Δημοσκόπηση

Με ποιον τρόπο ανταλλάσετε ευχές τις εορτές;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Μάρτιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2
Κυριάκη, 26 Μαρ. 2017 - 22:49:52
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΚαραντίνα ή Καραμπίνα; Top of Page