Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθρα«Οι βίδες, οι διαφημιστές και οι.....απών !!!»

«Οι βίδες, οι διαφημιστές και οι.....απών !!!»

elliniki-glosaΟ τίτλος που κυκλοφορεί στο ΦΒ, τον οποίο ο γράφων χαρακτηρίζει «Δημοσιογραφι-κές ματιές», από έμπειρο απόδημο δημοσιογράφο θα μπορούσε να ήταν ο υπότιτλος του άρθρου... «Οι βίδες, οι διαφημιστές και οι.....απών !!!» ή αντίστροφα, στο εμπερι-στατωμένο άρθρο περί γλώσσας, στο οποίο, εύστοχα, με τον απόλυτο σεβασμό και αυ-στηρότητα στο χειρισμό που αρμόζει, ο Ντένης Κονταρίνης αναπτύσσει.


Δεν θα ’ναι υπερβολή να αναφερθεί ότι διώκτες, καταχραστές και ανήθικοι έλλη-νες έχουν το προβάδισμα στην όλο και περισσότερη περιθωριοποίησή της ή εξαφάνιση της, αν θέλετε, της γλώσσας μας. Παθητικοί εραστές της ύλης, διώκτες του πνεύματος, αρρωστημένοι υπηρέτες του «μοντέρνου» παγκόσμιου βάρβαρου συστήματος, αποδει-κνύονται, δυστυχώς, οι έλληνες όλων των βαθμίδων της ελληνικής εκπαίδευσης και λοι-πών σιναφιών.
Αξιοσημείωτο παραμένει το γεγονός ότι οι άνθρωποι που ακόμα και σήμερα βρί-σκονται σε όλες τις διοικητικές δομές της Χώρας, σπουδάσανε σε πολύ διαφορετικές συνθήκες(δεκαετίες 1950-1970) μονοτάξια σχολεία, καιρικές συνθήκες, ποδαρόδρομος χιλιόμετρα να φτάσουν στο σχολείο ή στο Γυμνάσιο με κρύα, βροχές, χιόνια και πάγους, με μια πλάκα κι ένα κοντύλι στην πάνινη σακούλα, με μια κόρα ψωμί και με μια γλώσσα ζηλευτή στην ανθρωπότητα κατάφεραν να γίνουν κυρίαρχοι, αφέντες στη γλώσσα μας... Όμως στην πορεία, μόλις πιάσανε τα πτυχία στα χέρια τους, ως πόρνη προβλή-θηκε το σύστημα, με αποτέλεσμα να αλλάξει όχι μόνο ο δικός τους ρους αλλά ολόκληρη η δομή της Χώρας.
Στο αναλυτικό άρθρο του Ντένη Κονταρίνη περιγράφονται διάφορες παραστά-σεις για την κακοποίηση της γλώσσας, η οποία, εντός και εκτός των τειχών, ιδιαίτερα από δημοσιογραφίσκους, κούφιους κομματικούς και υποκριτές της δημόσιας διοίκησης της Χώρας, χρησιμοποιείτε δεόντως στα μέτρα τους. Βέβαια υπάρχουν ελάχιστες εξαι-ρέσεις και ευχές μας είναι, αυτές οι ελάχιστες εξαιρέσεις, να πολλαπλασιαστούν.
Βάιος Φασούλας, επαναπατριζόμενος Θεσσαλός Πολίτης 25-09-2017
...................................................................................................................................
* Οι βίδες, oι διαφημιστές και οι... απών !!!
Γράφει ο απόδημος δημοσιογράφος-συγγραφέας Ντένης Κονταρίνης ΝΥ
Θα σας φανεί παράξενος ο τίτλος που έδωσα σε αυτά τα γραφτά μου. Και στ’ α-λήθεια μια δόση παραξενιάς και μάλιστα μεγάλης, την έχουν. Αλλά μου ήταν αδύνατο να βρω κάτι άλλο σαν τίτλο γι’ αυτά που γράφω σήμερα. Διαβάστε τα λοιπόν και μετά μου λέτε αν έχω δίκιο, αν και αυτά που γράφω σας λένε, από μόνα τους, πόσο δίκιο έχω. Αν ζούσε σήμερα ο Γιάννης Κορδάτος, ο μεγάλος ιστορικός και μελετητής της νεώτερης Ελλάδας θα ήταν πολύ ευτυχισμένος να βλέπει τους νεοέλληνες να έχουν, όχι μόνο μια γλώσσα, όπως έχουν όλοι οι λαοί του κόσμου, αλλά πολλές. Τόσες πολλές που να δη-μιουργούν προβλήματα επαφής και συνεννόησης μεταξύ τους.
Διότι είναι στ’ αλήθεια πρόβλημα μεγάλο να προσπαθεί σήμερα ένας Έλληνας της προηγούμενης γενιάς να καταλάβει τι του λέει ένας νέος της σύγχρονης πατρίδας μας όταν του μιλάει για...λαμπάκια που άναψαν, επειδή κάποιος του την έκανε γυριστή και του βγήκε με κόκινο και του τη βίδωσε, ενώ αυτός την είχε βρει στο έτσι, με την κοπέλλα του, που ήτανε και πολύ φάση παιδί κι΄ενώ προσπά-θησε να του ξηγηθεί στο αλλοιώτικο, ο άλλος τον έκανε σηκωτό και τον τσου-βάλιασε μαζί με τον δικό του, τον κολλητό του, που δεν τον πήγαινε με τίποτα και την κοπάνησε πάνω στη χιλιάρα που ήτανε και πολύ εργαλείο.
Τι είπατε; Δεν καταλάβατε τίποτα; Προσέξτε, διότι αν δεν καταλαβαίνετε αυτή τη γλώσσα υπάρχει φόβος να είστε...βλήμα ή ούφο. Έτσι θα σας αποκαλέσουν οι νέοι της σύγχρονης Ελλάδας, οι οποίοι ομιλούν, γράφουν και σκέφτονται – αν σκέφτονται – με αυτή την γλώσσα την οποία οι ίδιοι έχουν κατασκευάσει.
“Η γλώσσα είναι ένα εργαλείο με το οποίο οι άνθρωποι συννενοούνται” γράφει στον πρόλογο του μνημειώδους έργου του “Η ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος” ο Γιάννης Κορδάτος. Μόνο που τη γλώσσα αυτή, το εργαλείο συνεννόη-σης, εμείς οι σύγχρονοι νεοέλληνες το κάναμε...και πολύ εργαλείο. Τόσο πολύ εργα-λείο το έχουμε κάνει που μας είναι πλέον αδύνατον να συνεννοηθούμε μεταξύ μας και προσπαθούμε κάθε μέρα να ανακαλύψουμε και να καταγράψουμε καινούργιες λέξεις μήπως και καταφέρουμε τελικά να συνεννοηθούμε.
Δεν θέλω να παραστήσω τον λόγιο διότι δεν είμαι λόγιος Οφείλω να ομολογήσω όμως πως τρέφω έναν απεριόριστο σεβασμό προς την γλώσσα μας. Τόσο την ομιλούμε-νη όσο και την γραπτή. Αυτή τη γλώσσα που κάποιοι δάσκαλοι κάποιας εποχής και κά-ποια σοβαρά βιβλία μας έχουν μάθει να την χρησιμοποιούμε σωστά. Αυτή την απλή ελ-ληνική γλώσσα, την απαλλαγμένη από την καταστροφική μανία του λογιοτατισμού, αλ-λά και την ανόθευτη από τους σύγχρονους βαρβαρισμούς. Μια γλώσσα για την οποία έγιναν τόσοι αγώνες στα παλαιότερα χρόνια. Αγώνες, από ανθρώπους που είχαν δει και εντοπίσει σωστά το πρόβλημα και τόλμησαν να δώσουν σε μας τους κατοπινούς μια γλώσσα με την οποία να μπορούμε να εκφράζουμε σωστά αλλά και μελωδικά τα συναι-σθήματά μας.
Η ελληνική γλώσσα, η γλώσσα η σωστή που θα έπρεπε να μιλάμε σήμερα, είναι τόσο πλούσια που δεν χρειάζεται να ανακαλύπτουμε και να προσθέτουμε νέες λέξεις. Διότι με τις προσθέσεις αυτές δεν γίνεται πιο πλούσια. Πιο δυσνόητη γίνεται. Δεν χρειάζονται τα... λαμπάκια, οι ... βίδες, οι ... φάσεις, οι ... κολλητοί, οι ... γυριστές. Το μόνο που χρειάζεται είναι, οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα γράμματα και ιδιαίτερα αυτοί που ασχολούνται με την συγγραφή και που έρχονται σε καθημερινή επαφή με τους αναγνώστες ή ακόμη και με τους ακροατές τους, να μάθουν να την χρησιμοποιούν σωστά αυτή τη θεία γλώσσα.
Μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή προσοχή χρειάζεται από τους ομογενείς που ασχο-λούνται με την δημοσιογραφία και γενικά με την συγγραφή και οι οποίοι, εκτός των άλ-λων αντιμετωπίζουν και το πρόβλημα μιάς ακόμη γλώσσας, της ξένης γλώσσας της χώ-ρας στην οποία ζούμε και η οποία κάπως “τρυπώνει” στη δική μας. Καλό θα είναι να κα-ταβάλουν κάθε προσπάθεια ώστε να χρησιμοποιούν σωστά τη γλώσσα μας. Να μάθουν ότι υπάρχει η γραμματική η οποία ασχολείται με το τυπικό της γλώσσας, τους νόμους της και τις διάφορες μεταβολές της. Να μάθουν ότι υπάρχει ένας τομέας της γραμματι-κής που λέγεται Συντακτικό και που πραγματεύεται τους κανόνες σύνταξης της γλώσ-σας. Να μάθουν ότι τα ρήματα έχουν “φωνές” και “χρόνους” τους οποίους θα πρέπει και να ακολουθούν. Να μάθουν ότι τα ουσιαστικά και τα επίθετα έχουν “γένη” “κλί-σεις” και “πτώσεις” που πρέπει να αποδίδονται σωστά. Να μάθουν ότι ο... Κίμων στην γενική πτώση γίνεται του Κίμωνος και όχι του.....Κίμων. Διότι αυτό απόλαυσα σε δημοσίευμα ομογενειακής εφημερίδας όπου ο νεαρός, αυτοαποκαλούμε-νος....δημοσιογράφος, μας ενημερώνει ότι...κάποιος σύλλογος διοργάνωσε εκδή-λωση για την οικονομική υποστήριξη του Κίμων...
Για όνομα του Θεού. Ο Κίμων έγινε ....του Κίμων. Βέβαια διαβάζω στον ομογε-νειακό τύπο κάθε μέρα πάρα πολλά διασκεδαστικά αλλά και ανατριχιαστικά τα οποία θα μπορούσα να συγκεντρώσω σ’ ένα ωραίο τόμο με τίτλο. “Μαργαριτάρια.”
Κάθε μέρα ανακαλύπτω στις εφημερίδες μας γραμματικά και συντακτικά διαμά-ντια που βγάζουν μάτια. Όπως εκείνο το σλόγκαν που για χρόνια τώρα, μέσα από τις μικρές αγγελίες της εφημερίδας επιμένει να μας καλεί να “προτιμάμε... τους διαφη-μιστάς της εφημερίδας μας.” Χωρίς ποτέ κανείς από τους υπεύθυνους να κάμει τον κόπο να ανοίξει μια γραμματική και να δει ότι διαφημιστής είναι ο κατασκευαστής της διαφήμισης. Και ότι αυτός που πληρώνει την διαφήμιση για να προωθήσει τα προϊόντα του ή τις υπηρεσίες του και τον οποίον η εφημερίδα μας καλεί να υποστηρίξουμε προσ-διορίζεται με την μετοχή του ρήματος διαφημίζομαι και καλείται “διαφημιζόμε-νος.”Προτιμάτε τους διαφημιζόμενους στην εφημερίδα μας το σωστό. Ή προτιμάτε τους αγγελιοδότες μας όπως λέει κάποια ψυχή για να αποφεύγει τις κακοτοπιές.
Και μετά από όλα αυτά κάποιοι “δημοσιογράφοι της Ομογένειας” έχουν το θάρρος να αναφέρονται σε δημοσιογράφους στην Ελλάδα, με μια κάποια δημοσιογρα-φική ιστορία και με ονόματα βόμβες και να τους αποκαλούν... συναδέλφους. Λίγη αυτο-γνωσία και μετριοπάθεια δεν βλάπτει κύριοι “συνάδελφοι”. Εκείνο που βλάπτει είναι το... καλάμι. Να το αποφεύγετε και εφόσον θέλετε να είστε “δημοσιογράφοι” καθίστε και διαβάστε λίγο. Το διάβασμα ποτέ δεν κάνει κακό. Θα αποκτήσετε το εφόδιο να με-ταφέρετε σωστά στους αναγνώστες σας την Ελληνική Γλώσσα και κάποια στιγμή θα πάψουμε να διαβάζουμε ότι ... στον επόμενο αγώνα του Παναθηναϊκού οι δύο παίκτες θα είναι... ΑΠΩΝ. Απλά γιατί δεν θα είναι ΑΠΩΝ αλλά θα είναι ...ΑΠΟΝΤΕΣ

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βάιος Φασούλας

Βάιος Φασούλας

Ο Βάιος Φασούλας γεννήθηκε στο Γοργογύρι Τρικάλων 1947. Μετανάστευσε το 1970 στη Γερμανία κι εκεί παραμένει μέχρι σήμερα. Είναι ιδρυτής (11/2001) και πρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΕΝΤΕ ΗΠΕΙΡΩΝ - ΕΕΛΣΠΗ. Στο έργο του αναφαίνονται εμφανείς οι επιρροές από τα ιδεολογικά-πολιτικά ρεύματα της εποχής του που μας επιτρέπουν να αναγν...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Είναι έμφυτη η ανθρώπινη επιθετικότητα;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Δεκέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Τετάρτη, 13 Δεκ. 2017 - 11:20:53
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθρα«Οι βίδες, οι διαφημιστές και οι.....απών !!!» Top of Page