Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΤο ημερολόγιό μου

Το ημερολόγιό μου

imagesΤης Κλεοπάτρας Σβανά. Στις 5 Μαρτίου βρέθηκα στο μέγαρο μουσικής για μια μικρή τελετή λήξης της έκθεσης Van Gogh alive. Δεν είχα σκεφτεί να πάω σε αυτή την έκθεση γιατί το θεωρούσα ανόητο εφ’ όσον είχα πάει στην Ολλανδία στο Μουσείο vincent van Gogh.

Παρ΄όλα αυτά όταν έλαβα ένα email με πρόσκληση για τη λήξη της έκθεσης το θεώρησα ευκαιρία να πάω να τη δω.

Ήταν για το μεσημέρι στις 3:00. Περίεργη ώρα γιατί δεν έχω συνηθίσει να πηγαίνω σε εκδηλώσεις τέτοια ώρα. Παρ΄όλα αυτά είχα κανονίσει ότι θα πάω. Θα πήγαινα με την 16χρονη κόρη μου. Όμως τελευταία στιγμή μου είπε ότι δεν θέλει να έρθει. Η τύχη ήταν με το μέρος μου γιατί εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο, ήταν ένας φίλος μου ζωγράφος στο επάγγελμα και του είπα κατευθείαν ότι 3:00μμ θα είμαι στο μέγαρο κι αν θέλει να έρθει. Φυσικά συμφώνησε και κλείσαμε ραντεβού έξω από το Μέγαρο.

Σεινάμενοι κουνάμενοι λοιπόν μπήκαμε στο Μέγαρο της μουσικής και ρωτήσαμε που είναι η αίθουσα εκθέσεων. Μας είπαν ότι είναι στο διπλανό κτήριο. Πήγαμε λοιπόν δίπλα, μας ρωτά ο άντρας της ασφάλειας που πάμε και του απαντώ. Με ξαναρωτά αν έχω πρόσκληση και του λέω ναι και του λέω το όνομά μου. Ναι είναι κάτω μας λέει προχωρήστε. Στο έδαφος είχε κάτι βήματα που λέγαν έκθεση Van Gogh και τα ακολουθούσες. Εμείς όμως ναι μεν αρχικά τα ακολουθήσαμε αλλά κατεβήκαμε μια σκάλα ακόμα και βρεθήκαμε σε μία αίθουσα με μουσικές, κάμερες, σεφ, εδέσματα, ποτά, χορηγούς. Σκέφτηκα ότι ναι είμαστε στο σωστό μέρος γιατί η πρόσκληση το έλεγε καθαρά ότι θα έχει κάποια μικρή γιορτή. Θεώρησα ότι ήμασταν στο σωστό μπουφέ, αλλά ήμασταν λίγο εκτός κλίματος γιατί δεν αισθανόμουν ότι ανήκαμε εκεί. Μου έλειπε ο ζωγράφος. Ο Βαν Γκονγκ. Πήρα κι εγώ ένα έντυπο για να δω τι συμβαίνει. Ευτυχώς σύντομα καταλάβαμε ότι κάναμε λάθος και βρεθήκαμε στο πρώτο συνέδριο γαστρονομίας. Η έκθεση ήταν μερικές σκάλες πιο πάνω.

untitled

Κι έτσι μπήκαμε στον εκθεσιακό χώρο τελικά. Είχε κι εκεί σεφ με μικρά εδέσματα και ποτά. Έμπαινες κι έβλεπες ένα δωμάτιο, τον κορυφαίο πίνακα του ζωγράφου κατασκευασμένο σε πραγματικές διαστάσεις. Ζωντανό το δωμάτιό του ζωγράφου, μπορούσες να μπεις μέσα. Αυτός ο πίνακας με γοητεύει πολύ. Ο κόσμος φωτογραφιζόταν εκεί για να αναρτήσει φυσικά τις φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα.

Έβλεπα τα μεζεδάκια και ήθελα να τα φάω, αλλά δεν είχα όρεξη γιατί μόλις είχα φάει. Μα πόσο κρίμα. Ήξερα ότι το βράδυ που θα ήθελα να φάω κάτι θα σκεφτόμουν τη χαμένη ευκαιρία που άφησα να περάσει. Κι έτσι κι έγινε.

Κατεβήκαμε ακόμα μία σκάλα για να βρεθούμε στην αίθουσα της κυρίως έκθεσης. Μέσω βίντεο προβάλλονταν οι πίνακες και οι σκέψεις του καλλιτέχνη. Καθήσαμε σε ένα παγκάκι και αρχίσαμε να βλέπουμε τις εικόνες που προβάλλονταν μπροστά μας. Διάβαζα αυτά που είχε πει, γράψει, σκεφτεί ο Βίνσεντ και έλεγα ναι συμφωνώ έτσι είναι. Αυτό το έχω αισθανθεί ξανά διαβάζοντας ποίηση Ρίτσου. Ο καλλιτέχνης και το έργο που αφήνει για μένα είναι απλώς το ταλέντο που έχει στο να αποτυπώσει τις σκέψεις τις εμπνεύσεις του σε σχέση με έναν κοινό άνθρωπο που μπορεί να έχει σκεφτεί το ίδιο αλλά δεν το έχει αποτυπώσει στο χαρτί, στον καμβά, στην ηχογράφηση, στο βίντεο, δεν το έχει χορέψει, δεν το έχει ενσαρκώσει, ερμηνεύσει κλπ.

Συγκινήθηκα γιατί πραγματικά ένιωσα έστω για λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά ότι έζησα τις μοναδικές στιγμές της ζωής του Βαν Γκονγκ. Της κρίσης, της απελπισίας, της σκέψης, της έμπνευσης, της λύτρωσης, της πτώσης, του ονείρου, της φαντασίας. Επειδή κάνω μια κατά κοινή αποδοχή καλλιτεχνική δουλειά, όλα αυτά που διάβαζα ως αποφθέγματα ή ως κομμάτια εξομολόγησης στον αδερφό του μέσω γραμμάτων τα έχω ζήσει, τα έχω νιώσει, τα έχω αισθανθεί.

Ναι όταν κοιτώ τα αστέρια έχω ονειρευτεί, το κίτρινο είναι ένα ωραίο χρώμα γιατί το έχει ο ήλιος. Η φύση είναι πηγή έμπνευσης γιατί είναι μαγικό να βλέπεις πώς οι βλαστοί ανθίζουν. Είναι πράγματα απλά που αν τα παρατηρήσεις γίνονται μεγαλειώδη. Όλα αυτά που ο ίδιος παρατηρούσε για να ζωγραφίσει και για να αισθανθεί τον έρωτα και την αγάπη, ναι τα έχει κάνει ο κάθε άνθρωπος απλά αυτός το αποτύπωσε στους πίνακές του. Όταν ήταν ζωντανός χλευαζόταν για τους πίνακές του και δεν έχαιρε της αποδοχής. Το είχε προβλέψει και αυτό, είπε ότι μετά το θάνατό του τα έργα του θα είναι πολύτιμα και είναι.

Στεναχωρήθηκα που δεν έκατσα να γράψω αυτά που έβλεπα γραμμένα γιατί συμφωνούσα, τα βρήκα τα περισσότερα σε άλλες δημοσιεύσεις για τη συγκεκριμένη έκθεση. Όσοι έχετε πάει θα καταλαβαίνετε για τι ακριβώς μιλάω. Το άρθρο το ονόμασα το ημερολόγιό μου γιατί κατέθεσα τις σκέψεις μου. Δεν είμαι κριτικός τέχνης, έχουμε πει με τη σκηνοθεσία το θέατρο και τον κινηματογράφο ασχολούμαι.

Απλά πολλές φορές μια βόλτα έστω και στην Αθήνα έστω και σε ένα υπόγειο με άθλιο ταπέτο που σου προβάλει πίνακες μπορεί να είναι η αφορμή για μια καινούρια έμπνευση. Το άνοιγμα του μυαλού. Τις σκέψεις για κάτι διαφορετικό, ή την αντιμετώπιση κάποιων πραγμάτων διαφορετικά. Φυσικά ακολούθησε βόλτα με το φίλο μου το ζωγράφο και μιλήσαμε για το πώς είδαμε εμείς όλο αυτό που μας παρουσιάστηκε και ανταλλάξαμε απόψεις.

Κλεοπάτρα Σβανά Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Κλεοπάτρα Σβανά

Κλεοπάτρα Σβανά

Η Κλεοπάτρα Σβανά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Κ.Ε.Α. και εργάστηκε για το θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γράφει θεατρικά έργα εκ των οποίων 2 έχουν τιμηθεί με το 3ο βραβείο. Έχει κάνει δύο ταινίες μικρού μήκους. Προτιμά να σκηνοθετεί θέατρο και να γράφει σενάρια μεγάλου μήκους....

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Ιούλιος 2018
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5
Παρασκευή, 20 Ιουλ. 2018 - 06:58:35
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΤο ημερολόγιό μου Top of Page