Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραThe Revolution Will Not Be Televised

The Revolution Will Not Be Televised

revolution televisedτου Βλάσση Κοκκώνη. Ενα Φεστιβάλ, Τρεις Διαστάσεις. 1. Αυτό ήταν! Τελείωσε σαν άλλη οπτασία που προκαλεί υπέροχους συνειρμούς και φαντασιώσεις γιά λίγο και μετά χάνεται μες τα αραχνοϋφαντα πέπλα της. Είναι ένα γεγονός που μοιάζει με άλλη οδύσσεια.

Κάθε χρόνο και πίσω από τη μόστρα, όπως θα έλεγαν στο φεστιβάλ Βενετίας, κρύβονται πολιτικές ελπίδες, όνειρα και η κάθε επεξεργασία μουσικής γνώσης και σοφίας. Φυσικά, όλα αυτά εξαρτώνται από ποιά οπτική γωνία βλέπεις το όλο θέμα, αλλά ο αντικειμενικός στόχος ήταν και παραμένει η αγωγή ψυχής. Εστω και όταν επέστρεφες, αποκαρδιωμένος από κάποια παράσταση προς το σπίτι, με την αίσθηση των αρχικών προσδοκιών κολλημένη στο επίπεδο μίας σχεδόν δεκατικής, πυρετικής κίνησης, ακόμη και τότε, το μάθημα ήταν χρήσιμο. Είχες μάθει ή κατανοούσες έναν ακόμη τρόπο διαχείρησης κάποιων διαψευμένων ελπίδων, επιβεβαιώνοντας ανώδυνα κάποια αυταπάτη από τις πολλές που η ζωή επιφυλάσσει. Σαν μουσικό γεγονός, όμως, χαίρει της επίγνωσης και ευγνωμοσύνης σου γιά τις άπειρες φορές που σε βοήθησε να απορροφήσεις με σχετική αταραξία και γαλήνη τόσο τα καλά όσο και τα άσχημα αυτής της ζωής. Το βασικότερο όμως είναι το αίσθημα γνώσης που σου αφήνει. Δεν υπάρχει ένας γενικός ορισμός γι' αυτό που αναδεύει μέσα σου. Το ακούς. Το νιώθεις. Κοιτάς μπροστά, αλλά βλέπεις μέσα. Ενας υπέροχος εσωτερικός κόσμος από εικόνες και ορίζοντες αργοσαλεύουν. Παίρνεις και δίνεις ζωή, ζωντανά και χωρίς τηλεοπτική κάλυψη, όπως ο Τζιλ Σκοττ – Χερον θα έλεγε στο ποίημα Η Επανάσταση Δεν Θα Τηλεμεταδοθεί 2.

...The revolution will not give your mouth sex appeal.
The revolution will not get rid of the nubs.
The revolution will not make you look five pounds
thinner, because the revolution will not be televised, Brother.

There will be no pictures of you and Willie May
pushing that shopping cart down the block on the dead run,
or trying to slide that color television into a stolen ambulance.
NBC will not be able predict the winner at 8:32
or report from 29 districts.
The revolution will not be televised...

...Η επανάσταση δεν θα σου δώσει σεξ απήλ στα χείλη.
Η επανάσταση δεν θα ξεφορτωθεί τα γρομπαλάκια στο δέρμα σου.
Η επανάσταση δεν θα σε κάνει να φαίνεσαι πέντε λίμπρες
πιό αδύνατος επειδή, αδελφέ, η επανάσταση δεν θα τηλεμεταδοθεί.

Δεν θα υπάρχουν εικόνες με εσένα και τον Γουϊλλυ Μαίης*
να σπρώχνετε το καροτσάκι των αγορών ολοταχώς μες στο τετράγωνο,
ή να προσπαθείτε να γλιστρίσετε μία έγχρωμη τηλεόραση μέσα σ' ένα κλεμμένο ασθενοφόρο.
Το κανάλι του NBC θα αδυνατεί να προβλέψει τον νικητή στις 8:32
ή να δώσει τα νέα από 29 δημοτικά διαμερίσματα.
Η επανάσταση δεν θα τηλεμεταδοθεί...
(*) Προφανώς, αναφέρεται στο γνωστό μπεϊζμπολίστα Willie Mays (1931 -)

Χωρίς να προσποιηθώ ότι με ικανοποίησε απόλυτα, μαζί με τους υπόλοιπους φίλους, θα πρέπει να περάσουμε και αυτό το φεστιβάλ στο χώρο των προσωπικών μας αναμνήσεων. Θα κρατήσουμε όμως κάποια βασικά συμπεράσματα αυτογνωσίας που προκάλεσε το φετινό γεγονός. Ενα ουσιαστικό μέρος της γνώσης συνίσταται από την ικανότητα του ξεδιαλέγματος: τι κρατάς και τι παραβλέπεις. Αυτή η γνώση μπορεί να εκδηλώνεται ως ρεαλιστική σκέψη, επί παραδείγματι, ο καθένας μπορεί να γίνει ποιητής ή μουσικός αλλά κάτι τέτοιο δεν διασφαλίζει το επικερδές του επιχειρήματος και μίας ζωής υλικών ανέσεων και ευκαιριών. Σε άλλες περιπτώσεις, η γνώση μπορεί να οδηγήσει σε πικρία που δεν μπορεί να σβήσει παρά μόνο όταν αρχίσεις να πίνεις και να κερνάς κοκταίηλς ή άλλα αλκοολούχα αφεψίματα στο μπαρ που συχνάζουν οι μεγαλοεκδότες και μεγαλοπαραγωγοί που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στις καθημερινές σου συνήθειες παρά στην εργασία σου. Οταν βρίσκεσαι σε ένα χώρο με ζωντανή μουσική, είσαι και δεν είσαι μέρος του ακροατηρίου, με την έννοια ότι κάποιοι βρίσκονται εκεί γιά να εκτονωθούν, κάποιοι άλλοι γιά την κοινωνική γνωριμία και συναναστροφή και κάποιοι, συνήθως οι λιγότεροι, γιά να πάρουν την απαραίτητη μεταλαβιά από το έργο, απ' ότι παίζεται χωρίς να παίζουν. Η επιλογή της τελευταίας οδού μπορεί να σε θέσει στο «περιθώριο» αλλά τουλάχιστον δεν θα έχεις δεχθεί τον ψυχαναγκασμό και την ψευδαίσθηση συμμορφωσης με το πλειοψηφικό πακέτο. Εν συνεχεία, απέφυγε κάθε τάση απόλυτης αφοσίωσης και πίστης στο αστέρι της βραδιάς. Εξέτασε προσεκτικά την αξίωση που έχει να σε κάνει οπαδό, προσπαθώντας ταυτόχρονα να σου περάσει τη λογική των ατομικών, εξωκαλλιτεχνικών του επιλογών. Γιά παράδειγμα, οι Αγγλοι τραγουδιστές Μπομπ Γκέλντοφ και Μπονο των συγκοτημάτων Boomtown Rats και U2 αντίστοιχα. Και οι δύο, στο παρελθόν, επιδόθηκαν σε κάποιες εκστρατείες γιά τη καταπολέμηση της φτώχειας στην Αφρική και τη μείωση του χρέους στις χώρες του τρίτου κόσμου. Πέρα από τη δημόσια προβολή τους, τα επιτεύγματα ήσαν μηδαμινά και επιπλέον όχι μόνο δεν βοήθησαν αλλά, τουναντίον, προσαρμόστηκαν και μάλλον επιδοκίμασαν αυτό που λέμε δομικά προβλήματα του νεοφιλελευθερισμού, τις ιδιωτικοποιήσεις και τις απορρυθμίσεις σε χώρες όπως οι ανωτέρω. Επιπρόσθετα, ο Τζώρτζ Μπους μπορεί να συμπαραστάθηκε στην εκστρατεία καταπολέμησης των AIDS του Μπόνο αλλά, ταυτόχρονα, κατάφερε επίσης να πάρει την στήριξη του τελευταίου γιά τον πόλεμο στο Ιρακ.

Πιστή αφοσίωση και στοιχειώδης λογική δεν ταιριάζουν. Γεγονός που μας φέρνει στο παράδειγμα του Αμερικανού τζάζ ποιητή του περασμένου αιώνα Ε.Ε. (Εντουαρντ Εστλιν) Κάμμινγκς (1894 – 1962) και στο σατυρικό ποιήμα γιά τον Χάρολντ Βάϊναλ*, Ποίημα ή Η Ομορφιά Πληγώνει Τον Κο Βάϊναλ 3.

take it from me kiddo
believe me
my country, 'tis of

you, land of Cluett
Shirt Boston Garter and Spearmint
Girl With The Wrigley Eyes (of you
land of the Arrow Ide
and Earl &
Wilson
Collars) of you i
sing; land of Abraham Lincoln and Lydia E. Pinkham
land above all of Just Add Hot Water and Serve-
from every B.V.D.

let freedom ring...

παρε το από μένα μικρέ μου φίλε
πίστεψε με
η πατρίδα μου είναι από

σενα, τον τόπο των Cluett**
Πουκαμίσων Βοστώνης Ζαρντιέρα και Παστίλιες αναπνοής
Κοριτσιού με Μάτια σαν το στάδιο Wrigley*** (γιά σένα
γή από ψαροκόκκαλο μάρκας Arrow**
και ξεχωριστών κολλάρων
Earl &
Wilson**) γιά σένα εγώ
τραγουδώ• πατρίδα του Abraham Lincoln και της Lydia E. Pinkham****
πατρίδα πάνω από όλα του Προσθέστε Μόνο Ζεματιστό Νερό και Σερβίρετε-
από κάθε B.V.D*****.

Αφήστε την ελευθερία να σημάνει...

(*) Ποιητής της γενιάς του Κάμμινγς με υπεραπλουστευμένο στίχο.
(**) μάρκες πουκαμισων και παλιών, ξέχωρων από το βασικό πουκάμισο, κολλάρων
(***) στάδιο, έδρα της ομάδας του μπέιζμπολ Cubs (λιονταράκια) στο Σικάγο
(****) ιστορική παρασκευάστρια τονωτικών αφεψημάτων γιά τις γυναίκες
(*****) σήμα κατεθέν και σλιπάκι εταιρείας εσωρούχων που αργότερα αποκτήθηκε από τη γνωστή Fruit of the Loom

Οταν ο Κάμμινγκς έγραφε το ανωτέρω ποίημα, έβλεπε μία εντελώς διαφορετική Αμερική από αυτή που ο παιδαριώδης παρνασσισμός του Βάϊναλ προσπαθούσε να εκφράσει με έναν πράγματι παρωχημένο και αναποτελεσματικό τρόπο. Ο Κάμμινγκς προσπαθεί να δώσει μία ιστορική πραγματικότητα με διάφορες ειρωνικές νύξεις και καυστικό τρόπο που σίγουρα δεν είχε θέση στο είδος της ποίησης του Βάϊναλ. Η πραγματικότητα του Βάϊναλ ήταν γεμάτη κοσμητικά επίθετα και προθέσεις όπως του λόρδου Μπομπ Γκέλντοφ γιά όλους εκείνους που δεν έχουν κάν τίτλο ζωής, πόσο μάλλον ευκαιρία αξιώματος σαν το δικό του! Οι στίχοι του Κάμμινγκς δεν έχουν μόνο σάτυρα, αλλά και πίκρα ή πόνο. Δεν είναι απλουστευμένοι αλλά τόσο απλοί, όσο γιά να κρατήσουν κάποιες αλήθειες και συμπεριφορές.

Οι δυσκολίες, οι πόνοι και οι δοκιμασίες της ζωής δεν είναι ποτέ ευπρόσδεκτοι αλλά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι. Οταν ένα τραίνο εκτροχιάζεται στη λίμνη Μεγκαντικ, προκαλεί μία οικολογική καταστροφή πέρα από τα όποια άλλα αποδέλοιπα δημιουργούν ερωτηματικά ευθύνης. Μουσικοί γκούρου του φετινού φεστιβάλ όπως ο Ζαν Μιλλαίρ (με μουσικό αφιέρωμα στα 100χρονα από τη γέννηση του Μάντυ Γουώτερς) και ο Μποζ Σκάγκς μου έδωσαν εκείνη την ταξιδιάρικη γεύση και αίσθηση τραινοφυγής. Με μετέφεραν σε μία εποχή που ο σιδηροδρόμος ήταν μέσον μεταφοράς ανθρώπων και αβλαβών αγαθών και όχι όργανο φονικό και φόβητρο ζωής στα χέρια του κάθε ασύδοτου εκρυθμιστή με στόχο το γρήγορο και όχι το απλό, βιώσιμο κέρδος. Ενα φεστιβάλ τζάζ μπορεί να είναι γνώση, επειδή όταν ο Τζάκυ Τέρρασσον και ο Τζων Αμπερκρομπι αρχίζουν να παίζουν, μου θυμίζουν ότι δεν είναι καταπραϋντικό χάπι ούτε μέτρο λιτότητας. Ο άταραχος τρόπος απόδοσης των συνθέσεων και η μουσική τους λιτότητα δεν συρρικνώνουν αλλά αναπτύσσουν το θέμα και το ακροατήριο τους.

Μπορούμε να ζήσουμε μόνο με μουσική και γενικότερα τέχνη; Φυσκά όχι, όπως ακριβώς δεν μπορούμε να ζήσουμε κάτω από συνθήκες εσαεί λιτότητας, φόβου, επιφύλαξης και επιχειρηματικής ανεπάρκειας. Η ζωή είναι μία υπόθεση ανελλειπούς σύνθεσης και όχι πανικού. Πολλές φορές θυμάμαι εκείνο το πρώτο μας ερώτημα – γιατί ζείς; - που υποβάλλαμε ο ένας στον άλλον σαν ανήλικα ακόμη παιδιά. Σκεφτείτε μία απάντηση, ανάλογα με την περίσταση, όπως φερ' ειπείν γιά το αύριο ή γιά το χθές. Πολύ σπάνια έχω ακούσει ανθρώπους να απαντούν ευθύβολα και στακάτα: γιά το τώρα! Και όμως μόνο με αυτό και γι' αυτό ζούμε. Ενα φεστιβάλ όπως και πολλά άλλα πράγματα μέσα στη ζωή έχει μία στιγμιαία αλήθεια, ένα δικό του τώρα. Είναι σαν το άρωμα ή την εικόνα μίας όμορφης γυναίκας πέρα από κάθε υπερβολή και εξιδανίκευση. Κάθε φορά που γυρίζω σπίτι, με ωθεί να διαβάσω το ίδιο πάντα ποίημα του Λώρενς Φερλινγκέττι, Number 8 (Αριθμός 8) 4., έστω κι' αν τα χρόνια μίας τόσο μεγάλης διοργάνωσης έφθασαν τα 34 και τα αγγελούδια δεν λένε να το βάλουν στην άκρη ή να επιτρέψουν το παροιμιακό σοκ του ποιήματος στον εαυτό τους.

It was a face which darkness could kill
in an instant
a face as easily hurt
by laughter or light

'We think differently at night'
she told me once
lying back languidly

And she would quote Cocteau

'I feel there is an angel in me' she'd say
'whom I am constantly shocking'

Then she would smile and look away
light a cigarette for me
sigh and rise

and stretch
her sweet anatomy

let fall a stocking
Ηταν ένα πρόσωπο που το σκοτάδι μπορεί να το σκότωνε
στο λεπτό
ένα πρόσωπο τόσο εύκολα πληγωμένο
από γέλιο ή φώς
«Σκεφτόμαστε διαφορετικά κατά τη διάρκεια της νύχτας»
μου είπε κάποτε
ξαπλωμένη νωχελικά στη πλάτη της
και ενώ θα μνημόνευε Κοκτώ
«Νιώθω πως υπάρχει ένας άγγελος μέσα μου» θα έλεγε
«τον οποίον διαρκώς συγκλονίζω»
Μετά θα χαμογελούσε και θα αγνάντευε μακριά
αναβε ένα τσιγάρο γιά μένα
αναστέναζε και σηκωνόταν
και τέντωνε
η γλυκιά της ανατομία
άφηνε μία μακριά κάλτσα να πέσει.

Το να γλιστρίσει μία κάλτσα πάνω από ένα γυναικείο πόδι, έχει τη δική του αισθητική αξία. Το να έχουν φύγει, όμως, μερικοί πόντοι από μία παρόμοια κάλτσα, δεν επιδέχεται μόνο μαντάρισμα αλλά, ταυτόχρονα, μας υπενθυμίζει πως μάλλον όλα έχουν γίνει μαντάρα. Εσύ, τι θα έλεγες Νταίηβ; ...Take Five!

1. http://www.montrealjazzfest.com/default-en.aspx

2. https://sites.google.com/site/eaglepoetry/gil-scott-heron/the-revolution-will-not-be-televised

3. Cummings E.E. Poem, Or Beauty Hurts Mr. Vinal, To Read Literature by Donald Hall, second edition, p. 600, Holt, Rinehart And Winston Inc. 1987, Chicago
4. http://www.poemhunter.com/best-poems/lawrence-ferlinghetti/number-8

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Βλάσσης Κοκκώνης

Βλάσσης Κοκκώνης

Ο Βλάσσης Κοκκώνης γράφει και περιστασιακώς ποιητικολογεί αδιαλλείπτως από το 1977 μέχρι σήμερα. Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, συνεργάστηκε με διάφορα ΜΜΕ του Μοντρεαλ και της Ελλάδας. Γιά ένα μικρό διάστημα, κάλυψε καθηγητικά πόστα στη δευτεροβάθμια, συμπληρωματική εκπαίδευση των Ελληνικών σχολείων στη παροικία Μοντρεαλ και Λαβαλ αντίστοιχα. Μ...

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επιτραπούν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Σεπτέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
Τρίτη, 26 Σεπ. 2017 - 23:54:49
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραThe Revolution Will Not Be Televised Top of Page