Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΗ γκρίζα τρομοκρατία και ο εμφύλιος

Η γκρίζα τρομοκρατία και ο εμφύλιος

AddThis Social Bookmark Button

dkkτου Ν.Μιτζάλη, δρ.αρχιτεκτονικής ΕΜΠ.  «Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα, ίσα ολόισα στη φωτιά, και θα μπω όπως και χτες, φωνάζοντας "φασίστες!!", στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες...»Κατερίνα Γώγου, «25 Μαΐου», από τη συλλογή: «Τρία κλικ αριστερά», 1978

   Η μετωπική επίθεση στη φωτιά και η πυροδότηση του ελληνικού εμφυλίου ξεκίνησε το 1946 όταν ομάδες ανταρτών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αποφάσισαν να αντιδράσουν έπειτα από την ατελείωτη λευκή τρομοκρατία που είχε εξαπολύσει το παρακράτος δια οπλισμένων συμμοριών μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας και την μονομερή καταστρατήγησή της.
   Η σημερινή, ανοιχτή πια άσκηση τρομοκρατίας ενάντια σε αντιφασίστες, κομμουνιστές, αριστερούς, αναρχικούς, μετανάστες δεν μπορεί να θεωρηθεί λευκή, γιατί δεν είναι «νόμιμη» όπως ήταν (με όρους εκ της άνωθεν εξουσίας) η αστική τρομοκρατία της γαλλικής μοναρχίας του 1799 ενάντια σε βοναπαρτιστές και φιλελεύθερους ή η αντίστοιχη αστική κρατική τρομοκρατία μετά τον Φλεβάρη του 1945 στην Ελλάδα.
   Είναι γκρίζα, γιατί ακροβατεί μεταξύ συνταγματικής ανοχής/αποδοχής και παράνομων, υπόγειων διαδρομών εξουσιαστικής βίας, εκμετάλλευσης και ανομίας. Προέρχεται από φασιστικούς, εξτρεμιστικούς, αντιδραστικούς κύκλους που συστηματικά επιχειρούν να διευρύνουν την επιρροή τους σε αμαθείς έφηβους και σε, εξίσου αμαθείς, μεσήλικες κυρίως διαμέσου τής προπαγάνδας τής πράξης. Η βίαιη πράξη όταν υπερισχύει συντριπτικά του αντιπάλου και ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν αντίστοιχα αντίποινα ή όταν επικρατεί ατιμωρησία από τις κρατικές αρχές, εντυπωσιάζει τους εραστές της Δύναμης και θαμπώνει ως επί το πλείστον άτομα χαμηλού μορφωτικού επιπέδου που επικεντρώνονται στην εικόνα αυτή του εφήμερου βρίσκοντας ασφάλεια και πλασματική συντροφικότητα. Ας θυμηθούμε τον Νίτσε [1] που έγραφε ότι Καλό είναι ό,τι ανυψώνει στον άνθρωπο το αίσθημα της Δύναμης. Το τελευταίο, κατ' αυτόν, ήταν η επίτευξη της ευτυχίας, δηλαδή το αίσθημα ότι η δύναμη μεγαλώνει εις βάρος κάποιας υποδεέστερης αντίστασης. Φυσικά έννοιες όπως αλληλεγγύη, έγνοια και βοήθεια προς τον πιο αδύναμο, συμβίωση με αυτόν και με το διαφορετικό, δεν του ήταν άγνωστες αλλά απλά αδιανόητες.
   Ιστορικά, η εξουσία πάντα χρησιμοποιεί τον φασιστικό παράγοντα ως στήριγμα, στα κατά καιρούς τρεκλίσματα του καπιταλισμού που προέρχονται από τις αναπόφευκτες συστημικές του κρίσεις. Είτε για να καταστείλει κοινωνικούς αγώνες και να καταπνίξει αιτήματα των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων είτε για να εκφοβίσει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες υπερασπίζοντας τα συμφέροντα τής εκάστοτε οικονομικής ελίτ.
Psyxi-Vathia   Ο φασισμός στην Ελλάδα, για χρόνια εκκολαπτόμενος υποδόρια στο κοινωνικό σώμα από τους απογόνους των κατοχικών ταγματασφαλιτών δωσίλογων και των μετεμφυλιακών «εθνικοφρόνων» σε συνδυασμό με την ελλιπή αποχουντοποίηση και καλυπτόμενος εντέχνως από τα εξουσιαστικά συμφέροντα, έχει εισέλθει πια στο τρίτο επίπεδο ανάπτυξης του. Το πρώτο ήταν κυρίως η προπαγάνδα του λόγου που ξεκινούσε έξω από τα σχολεία και τα γήπεδα ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του '80, το δεύτερο ήταν η ποσοτική διεύρυνση των οπαδών του ιδιαίτερα μετά το 2000 και τα τελευταία χρόνια η ένταση της προπαγάνδας της πράξης ως άσκηση για μια μελλοντική υφαρπαγή της εξουσίας. Ο Χορκχάιμερ το είχε προβλέψει: «Ακόμα κι εκεί όπου ο φασισμός δεν βρίσκεται στην εξουσία, ισχυρές κοινωνικές τάσεις αναπτύσσονται που ζητούν να προετοιμάσουν τον διοικητικό, νομικό και πολιτικό μηχανισμό για τον επερχόμενο αυταρχισμό» [2].
   Η άσκηση αυτή, στοχεύοντας συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες εφαρμόζεται στοχευμένα στον δημόσιο χώρο των πλατειών, των δρόμων και σε μέρη συνάθροισης. Ο σκοπός είναι η διάχυση του φόβου και η επιβολή μιας ομερτάς που θέλει να επεκταθεί στην οποιανδήποτε κριτική αυτών των οπλισμένων συμμοριών. Όπως ο φόβος με τον οποίο είχε σκεπάσει όλη την κοινωνία η αυταρχική κυβέρνηση μεταπολεμικά χρησιμοποιώντας τον αντικομμουνισμό ως ιδεολογικό εργαλείο επιβολής.
   Πώς θα αντιδράσει όμως σήμερα η αριστερά (κοινοβουλευτική και μη), το ΚΚΕ αλλά και οι εν γένει αντιφασίστες όλων των κομμάτων και μη; Θα μείνουν στις καταγγελίες ή θα αντιδράσουν δυναμικά όπως ήδη πράττει κυρίως το αναρχικό ρεύμα; Η Ελλάδα θα μπει σε αντίστοιχα «μολυβένια χρόνια» ή η απραξία του κράτους θα κλιμακώσει την ένταση οδηγώντας σε ένα νέο εμφύλιο;
   Τα ερωτήματα αυτά θα απαντηθούν σίγουρα από την ιστορία αλλά εάν ανοίξει η πόρτα «ίσα ολόισια στη φωτιά», όχι μόνο δύσκολα θα κλείσει αλλά θα συμπαρασύρει την κοινωνία σε ένα ανεξέλεγκτο κατήφορο με την ευθύνη να βαρύνει εξολοκλήρου την παρούσα κυβέρνηση.

οι φώτο είναι από τις ταινίες: ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ και ΔΕΜΕΝΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ

[1] Βλ.:Φρ.Νίτσε, 2010, Ο αντίχριστος, Πανοπτικόν
[2] Φώτης Τερζάκης, εισαγωγή στην ελληνική έκδοση του έργου, Max Horkheimer, Οι Εβραίοι και η Ευρώπη, Έρασμος, 2006

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 24/9/2013

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Νικόλας Μιτζάλης

Νικόλας Μιτζάλης

Ο Νικόλας Μιτζάλης είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και διδάκτορας αρχιτεκτονικής του Ε.Μ.Π. Έχει κατα καιρούς υπάρξει διδάσκοντας σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ και αρθρογραφεί τακτικά σε διάφορα έντυπα. Διατηρεί την μόνιμη στήλη "Επιλεγόμενα" στο διαδικτυακό περιοδικό www.greekarchitects.gr και έχει συγγράψει τρια βιβλία. Από τις πατρινές εκδόσεις Το Δόντι ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Με ποιον τρόπο ανταλλάσετε ευχές τις εορτές;

email/facebook κλπ - 12%
sms - 8%
τηλεφωνικά - 36%
ταχυδρομικά - 0%
διά ζώσης - 24%
Δεν ανταλλάσω ευχές - 20%

Συνολικές ψήφοι: 25
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: 23 Απρ 2017 - 18:02
 

Ημερολόγιο Άρθρων

Απρίλιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Παρασκευή, 28 Απρ. 2017 - 20:06:03
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΗ γκρίζα τρομοκρατία και ο εμφύλιος Top of Page