Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΘέατροΘεατροκριτικές«Αρσενικό» σκην. Νίκου Αυγουστίδη

«Αρσενικό» σκην. Νίκου Αυγουστίδη

AddThis Social Bookmark Button

ARSENIKO-xorigoiτης Κλεοπάτρας Σβανά. Μια παράσταση στο Βυρσοδεψείο (ορφέως 174). Τα κείμενα είναι βασισμένα στις ΄΄Νυχτερίδες΄΄ της Λένας Κιτσοπούλου, και τα διασκεύασε ο Νίκος Αυγουστίδης που έκανε και τη σκηνοθεσία. Για πρώτη σκηνοθεσία του Νίκου Αυγουστίδη θα έλεγα ότι είναι αρκετά εμπνευσμένη, και απόλυτα εναρμονισμένη με το περιβάλλον που ανέβηκε η παράσταση.

Η παράσταση αρχίζει πολύ ευχάριστα, και εξελίσσεται αρκετά ομαλά με εξαίρεση ένα ελάχιστο μικρό χάσμα στον πρώτο μονόλογο.
Οι μονόλογοι ήταν και οι τρεις πολύ ενδιαφέροντες και παρ΄όλο που το θέμα τους ήταν αρκετά σκληρό, ευτυχώς δεν σε φόρτιζαν συναισθηματικά. Αντίθετα, σε έκανε να δεις το θέμα από μια άλλη οπτική γωνία. Και κυρίως ποιες είναι οι συνέπειες, όλων αυτών των τραγικών συμβάντων.
Δηλαδή το γεγονός από μόνο του ναι μεν είναι δραματικό, αλλά ο σκηνοθέτης στόχευσε στο αποτέλεσμα.

Οι τρεις ηθοποιοί, ήταν εκπληκτικές. Οι ικανότητές τους ήταν ενδιαφέρουσες. Και οι τρεις είχαν κάτι να πουν επί σκηνής. Οι υποκριτικές, οι σωματικές, οι φωνητικές, οι εκφραστικές τους ικανότητες ήταν εμφανείς και σου κέντριζε το ενδιαφέρον να τις παρακολουθήσεις.
Η κυρία Μαρία Τσίγκα που έκανε την κίνηση πέτυχε προφανώς το στόχο της. Τα κουστούμια ήταν επίσης πολύ ενδιαφέροντα, τα οποία ήταν στο πλαίσιο της όλης σκηνοθεσίας.
Καθώς και τα ηχητικά εφέ του πρώτου μονολόγου ήταν πολύ έξυπνα, καθώς μας έβαζε σε ένα συναίσθημα μια εποχής.
Ο δεύτερος μονόλογος που ήταν τελικά και ο πιο δυνατός από όλους, γιατί αφ' ενός σε αποφόρτιζε από τον πρώτο που ήταν πολύ σκληρός ως θέμα και αφ' ετέρου σου παρουσίαζε μια πραγματικότητα ΄΄χαλαρά΄΄ δοσμένη. Το ΄΄πονάω΄΄ της Βάσιας Λακουμέντα με άγγιξε περισσότερο απ' όσο περίμενα. Αισθητικά ήρθε κι έδεσε η παρουσία της ηθοποιού πάνω στη σκηνή. Εκεί πλέον γίνεται φανερό και το παιχνίδι με τα χρώματα των μαλλιών των τριών πρωταγωνιστριών θα έλεγα.
Η Νίνα Αδαμοπούλου μια πορσελάνινη ομορφιά και ως παρουσία και ως παίξιμο και ως ρόλος.
Ενώ η Βάλια Παπακωνσταντίνου, είχε την ικανότητα να μεταμορφώνεται πάνω στη σκηνή από μια όμορφη ευαίσθητη δυναμική γυναίκα σε ύαινα.

Τα αποσπάσματα της ΄΄Ιφιγένειας η εν Αυλίδι΄΄ και της ΄΄Μήδειας΄΄ του Ευριπίδη , δεν ήταν καθόλου άσχημα. Αντίθετα, στο μυαλό μου έρχονταν σκέψεις από την Αντιγόνη του Σοφοκλή από τη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη. Και από άλλες σκηνές της ζωής μας. Αυτό συνέβη όταν άκουσα τη μουσική του τρίτου μονολόγου.
Μια καλή παράσταση που μου θύμιζε αρκετές άλλες που έχω δει στο παρελθόν με παρόμοια θεματολογία, αλλά με δική της ταυτότητα.

Κλεοπάτρα Σβανά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε." target="_blank">

λεπτομέρειες για την παράσταση: ΑΡΣΕΝΙΚΟ

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Κλεοπάτρα Σβανά

Κλεοπάτρα Σβανά

Η Κλεοπάτρα Σβανά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Κ.Ε.Α. και εργάστηκε για το θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γράφει θεατρικά έργα εκ των οποίων 2 έχουν τιμηθεί με το 3ο βραβείο. Έχει κάνει δύο ταινίες μικρού μήκους. Προτιμά να σκηνοθετεί θέατρο και να γράφει σενάρια μεγάλου μήκους....

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

 
Πέμπτη, 22 Ιουν. 2017 - 18:24:23
 

Newsletter

ΑρχικήΘέατροΘεατροκριτικές«Αρσενικό» σκην. Νίκου Αυγουστίδη Top of Page