Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΚινηματογράφοςΠαρα-θερισμός

Παρα-θερισμός

para-therismosτου Γιώργου Παυλίδη.  Λέγεται συχνά ότι το σινεμά είναι μια διαφυγή από την πραγματικότητα, μας κάνει να ξεχνάμε τα προβλήματά μας, όλες οι έγνοιες μας διασκεδάζονται (δηλαδή σκορπίζουν) και για δύο ώρες δραπετεύουμε από την καθημερινότητα.

Σε αυτή την αντίληψη για το σινεμά ταιριάζουν –νομίζω- συνήθως ταινίες βατές, ιστορίες αναγνωρίσιμες, ήρωες με τους οποίους ταυτίζεσαι εύκολα, αφήγηση γραμμική και σχεδόν πάντα αίσιο τέλος. Ποιος δεν έχει απολαύσει κλασσικές ιστορίες αγάπης ή δράσης, ποιος δεν έχει περάσει βράδια παρέα με φίλους βλέποντας τέτοιες ταινίες ή δεν έχει «σκοτώσει» ένα κυριακάτικο μεσημέρι μπροστά στην τηλεόραση, άλλοτε συγκινημένος με μια ρομαντική κομεντί και άλλοτε πιάνοντας την κοιλία του απ' τα γέλια με κάποια κωμωδία; Ποιος, τέλος, δεν έχει σκεφτεί "αυτό θα 'θελα να το ζήσω, ή θα θελα να 'μαι σαν αυτόν;"

Αυτό είναι το σινεμά που με μεγάλωσε, γεμάτο γλυκές και αναντικατάστατες αναμνήσεις, αυτό μου έμαθε να βλέπω ταινίες, έστω και αν μου έδειξε έναν κυρίως τρόπο βλέμματος.

Δίπλα σε αυτό το σινεμά που θρέφει το συναίσθημα -και που οι ταινίες του (δοκιμασμένες στον χρόνο και στο κοινό) παράγονται μαζικά κάθε χρόνο- υπάρχει και ένα άλλο σινεμά, λιγότερο δημοφιλές. Αυτό το σινεμά δεν μας μαθαίνει να βλέπουμε, δανείζοντας μας τα μάτια του, δεν μας δανείζει τη σκέψη του για να σκεφτούμε, δεν αναλαμβάνει για λογαριασμό μας εκείνο που δεν θα τολμούσαμε να επιχειρήσουμε ή να βιώσουμε. Μας αποξενώνει από αυτό που γνωρίζαμε ως οικείο, μοιάζει να είναι ενός άλλου κόσμου από τον καθημερινό και δοσμένο. Αυτό το σινεμά δεν είναι διαφυγή από την πραγματικότητα. Το αντίθετο συμβαίνει: αυτό το σινεμά ανοίγει διόδους για να εισβάλλει στο καθημερινό και δοσμένο - και αυτό σπανίως είναι διασκεδαστικό- ώστε να διεγείρει την επιθυμία μας να χρησιμοποιήσουμε το βλέμμα μας διαφορετικά και να σκεφτούμε βαθύτερα.

Δίπλα στο σινεμά του παραθερισμού (ευχάριστο και συγκινητικό), υπάρχει το σινεμά του θερισμού (επίπονο μα και καρποφόρο).

Και αν το πρώτο παράγεται μαζικά (και τυποποιημένα), το δεύτερο είναι εκείνο που διαφυλάττει μέσα του τον ιδιαίτερο πυρήνα της κινηματογραφικής τέχνης. Μακάρι ο κινηματογράφος να ήταν λίγο περισσότερο ένας θερισμός βλεμμάτων.

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Γιώργος Παυλίδης

Γιώργος Παυλίδης

O Γιώργος Παυλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε πρώτα μηχανολογία, έπειτα ακολούθησαν σπουδές Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής και μεταπτυχιακό στην Φιλοσοφία και την Αισθητική του Κινηματογράφου. Τέλος, έκανε ένα πέρασμα από την κινηματογραφική σχολή του Lodz, στην Πολωνία, όπου παρακολούθησε εργαστήρια σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και animation. Έχ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δημοσκόπηση

Είναι έμφυτη η ανθρώπινη επιθετικότητα;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Νοέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 1 2 3
Σάββατο, 18 Νοεμ. 2017 - 02:45:14
 

Newsletter

ΑρχικήΚινηματογράφοςΠαρα-θερισμός Top of Page