Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΚινηματογράφοςΜπαίνοντας στην οθόνη

Μπαίνοντας στην οθόνη

AddThis Social Bookmark Button

mpainontas stin othoniτου Γιώργου Παυλίδη. Όσο εντυπωσιακοί και αν είναι οι διάλογοι σε μια ταινία, όσο και αν μας "κρατάει" η πλοκή, εκείνο που θα μας κάνει να θέλουμε να μπούμε σε μια ταινία είναι αυτό που ονομάζουμε "ατμόσφαιρα".

Τι σημαίνει ατμόσφαιρα; H ατμόσφαιρα μπορεί φυσικά να εννοηθεί εξωτερικά ως μέρος της φύσης, ως εκείνο το στρώμα ατμών/αερίων που περικλείει τον πλανήτη μας. Το ίδιο όμως μπορεί να εννοηθεί στο εσωτερικό μιας ανθρώπινης σχέσης ή ενός γεγονότος, ή μιας ταινίας και έτσι μπορούμε να μιλήσουμε για την ατμόσφαιρα μιας ταινίας. Ατμόσφαιρα είναι ο τρόπος που εμφανίζεται κινηματογραφικά -σε μια ταινία- η σχέση ανάμεσα στον χώρο, τον χρόνο, τα νοήματα, τα συναισθήματα, τα χρώματα, τις κινήσεις της κάμερας κλπ. και αυτός ο τρόπος σχέσης παράγει ένα κλίμα ανάλογό τους. Ένα κλίμα στο οποίο όλα αυτά τα στοιχεία είναι πραγματικότητες και αναδύονται μέσα από τις συνιστώσες αυτού του κλίματος.

Οι σκέψεις (όχι μόνο αυτές που εκφράζονται στους διαλόγους), τα συναισθήματα, η διάθεση, οι εντάσεις που δημιουργούνται μέσα από τις κινούμενες εικόνες του σινεμά, παράγουν την ατμόσφαιρα μιας ταινίας. Η ατμόσφαιρα επομένως είναι ένα είδος άλλου κλίματος, όχι εποχιακού, αλλά κλίματος ψυχικού και σωματικού.

Για να μπω λοιπόν στην ατμόσφαιρα μιας ταινίας, όπως την συνέλαβαν και την δημιούργησαν ο σκηνοθέτης, ο φωτογράφος, οι ηθοποιοί κλπ. θα πρέπει να είμαι καταρχήν έτοιμος να αφεθώ στην ταινία. Αν το κάνω αυτό, τότε θα εισέλθω στον κόσμο της ταινίας μεταμορφώνοντας και τη δική μου σωματική και ψυχική διάθεση.

"Μπαίνω στον ατμόσφαιρα μιας ταινίας" σημαίνει ότι ενστερνίζομαι όλη τη δομή, τον ρυθμό, το ύφος της κίνησης, τους τόνους και τα νοήματα της ατμόσφαιρας μιας ταινίας.

"Μπαίνω στην ατμόσφαιρα μιας ταινίας" είναι ένα πραγματικό γεγονός, κάτι που μας συμβαίνει, αλλά δεν είναι κάτι που μπορούμε να το δούμε εξωτερικά. Κανείς δεν μπαίνει μέσα στην οθόνη. Κι όμως, με κάποιον τρόπο, το σώμα μας αρχίζει να κινείται στον ρυθμό της ταινίας, το βλέμμα μας συν-κινείται και μπορεί να υιοθετήσει κάτι από τον τόνο των εικόνων της ταινίας, η διάθεσή μας μπορεί να σκοτεινιάσει ή να φωτίσει, η καρδιά μας μπορεί να χτυπάει αλλιώς, η αναπνοή μας μπορεί να αλλάξει. Το σινεμά είναι μια διεργασία μύησης σε έναν άλλο, κινηματογραφικό, κόσμο (όχι ξέχωρο από αυτόν που ξέρουμε, όχι ανεξάρτητο, όχι "ανώτερο" ή ό,τι άλλο). Αυτή η μύηση είναι σωματική, πραγματική, εμπειρία. Όχι μεταφορά ή παρομοίωση.

Αναπνέουμε στην ατμόσφαιρα μιας ταινίας σημαίνει, αλλάζουμε αυτό που είμαστε. Τις περισσότερες φορές μόνο για λίγο, αφού συνήθως αφήνουμε πίσω μας την ταινία όταν βγούμε από την αίθουσα. Άλλες φορές πάλι, κάποιες από τις εικόνες, τα νοήματα, τους τόνους και τις κινήσεις της ταινίας θα μείνουμε μέσα μας για πάντα σαν ανεξίτηλες διπλοτυπίες και θα γίνουν θραύσματα αυτού που θα είμαστε από εκεί και πέρα.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Γιώργος Παυλίδης

Γιώργος Παυλίδης

O Γιώργος Παυλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε πρώτα μηχανολογία, έπειτα ακολούθησαν σπουδές Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής και μεταπτυχιακό στην Φιλοσοφία και την Αισθητική του Κινηματογράφου. Τέλος, έκανε ένα πέρασμα από την κινηματογραφική σχολή του Lodz, στην Πολωνία, όπου παρακολούθησε εργαστήρια σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και animation. Έχ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δημοσκόπηση

Είστε υπέρ ή κατά της κατάργησης του θρησκευτικού όρκου;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Μάιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4
Κυριάκη, 28 Μαΐου 2017 - 01:20:22
 

Newsletter

ΑρχικήΚινηματογράφοςΜπαίνοντας στην οθόνη Top of Page