Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΚινηματογράφοςIda – Pawel Pawlikowski

Ida – Pawel Pawlikowski

AddThis Social Bookmark Button

ida-pawel-pawlikowskiτου Γιώργου Παυλίδη.  Δεν είναι όλες οι ταινίες για να αρέσουν. Και εξηγούμαι: Zούμε σε μια εποχή που το χρώμα, το cinemascope, η δράση, το 3D και το dolby surround, οι υπερήρωες και οι εφηβικοί έρωτες θεωρούνται λίγο πολύ δεδομένα.

Ο Παβλικόφσκι (My Summer of Love, The Woman in the Fifth) ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο και η Ida του - μια ταινία γοητευτικά ασπρόμαυρη, γυρισμένη σε format 1.33:1 που μας δίνει μια σχεδόν τετράγωνη εικόνα και θυμίζει σινεμά άλλης εποχής - έχει πολλούς λόγους για να την προσπεράσεις.

Η ιστορία της Άννας δεν είναι μια ιστορία έντονης δράσης, δίνεται χωρίς εξάρσεις, με σταθερό ρυθμό, και μοιάζει σαν κάπου να την έχουμε ξανακούσει: μια ορφανή κοπέλα που μεγαλώνει σε ένα καθολικό μοναστήρι και ετοιμάζεται να γίνει καλόγρια, γνωρίζει το μοναδικό εν ζωή μέλος της οικογένειας της, την θεία της Βάντα, ξεκινά ένα ταξίδι μαζί της και μαθαίνει ένα μυστικό που αφορά το παρελθόν της οικογένειάς της και το δικό της, ένα μυστικό που την οδηγεί πίσω στην εποχή της Γερμανικής κατοχής στην Πολωνία. Το πραγματικό της όνομα είναι Ίντα Λεμπενστάιν και οι Εβραίοι γονείς της δολοφονήθηκαν κατά της διάρκεια του πολέμου.

Και λοιπόν; Γιατί πάλι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, γιατί πάλι οι Γερμανοί και οι Εβραίοι, γιατί ξανά καλόγριες και Καθολικές εκκλησίες;

Λοιπόν, σκέφτομαι, καθώς κυλούν τα πρώτα λεπτά της ταινίας, κάτι άλλο συμβαίνει εδώ. Ο Παβλικόφσκι με το βλέμμα του εμποτισμένο από την κινηματογραφική παράδοση της χώρας του (από τον Βάιντα μέχρι και τον Κισλόφκσι), προφανής συγγένεια με το σινεμά του Ντράγιερ και του Μπέργκμαν, αλλά και με βλέμμα φωτογράφου που δίνει τεράστια προσοχή στους τόνους του ασπρόμαυρου τα μοτίβα και την σύνθεση των κάδρων του, διαλέγει να μας πει με ζεστασιά μια ιστορία που αφορά ξεκάθαρα τους ήρωες του. Αυτοί βρίσκονται στο κέντρο της προσοχής του (εξ' ου και το τετράγωνο κάδρο).

Έχοντας την διάθεση να σχολιάσει μερικά από τα σημαντικότερα προβλήματα που βασανίζουν ακόμα την Πολωνία - όπως τον Καθολικισμό, τον κομμουνισμό, τον αντισημιτισμό και την προβληματική σχέση με το παρελθόν - καταφέρνει να αποφύγει τον διδακτισμό και να μην μετατρέψει τους ήρωες του σε όχημα πολιτικής ή ιδεολογικής προπαγάνδας. Τους παρακολουθεί από απόσταση ή τους πλησιάζει ευγενικά, κρατάει την διάρκεια των πλάνων του λίγο παραπάνω από το κανονικό για να μας δώσει τον χρόνο να αισθανθούμε, να δούμε, να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε εμείς για την αλήθεια.

Ο τρόπος που φωτίζει, πλησιάζει και αποκαλύπτει -με μια αφοπλιστική αθωότητα - το πρόσωπο της Ida είναι ενδεικτικός των προθέσεων του Παβλικόφσκι. Όσο η Ida βρίσκεται στον αποστειρωμένο και τακτοποιημένο κόσμο της στο μοναστήρι, τα πλάνα θα παραμείνουν ακίνητα, προσεγμένα, συμμετρικά. Όταν ξεκινά το ταξίδι με την θεία της, η κάμερα κι εμείς μαζί θα την ακολουθήσουμε χωρίς εντάσεις, συγκρατημένα και ελαφρώς μελαγχολικά, αλλά με σταθερή και ξεκάθαρη στόχευση μέχρι το ανοικτό φινάλε.

Δεν είναι όλες οι ταινίες για να αρέσουν. Όταν όμως ένας σκηνοθέτης καταφέρνει να συνδυάσει τόσο πυκνά μέσα σε 80 λεπτά το δράμα δωματίου με ένα μελαγχολικό – και σε στιγμές χιουμοριστικό - road movie κρατώντας με αξιοθαύμαστο τρόπο τις ισορροπίες, όταν καταφέρνει με επιδεξιότητα να δημιουργήσει με μετρημένα και βασικά υλικά ένα φιλμ που σήμερα μοιάζει περισσότερο με παραδοξότητα για το ευρύ κοινό, τότε δεν είναι ζήτημα συνήθειας ή αρέσκειας, αλλά προσωπικής απόφασης: εκείνο που θα πάρετε από αυτή την τόσο απλή, ανθρώπινη ιστορία θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πόσο είστε διατεθειμένοι να επενδύσετε σε αυτό το έντονα γαλήνιο κινηματογραφικό ταξίδι της Ida.

Και εκείνο που έδωσε στην Ida το ωραίο ταξίδι - εκείνο που σ' έβγαλε στον δρόμο - δεν είναι άλλο παρά το ερώτημα που μας αφορά όλους, αργά ή γρήγορα, χωρίς φανφάρες και εξάρσεις, χωρίς τίποτα το ηρωικό, θέλοντας και μη: ποια ιστορία μας έφερε ως εδώ, ποιοι είμαστε και ποιοι θέλουμε να γίνουμε.

Και ας μην είναι όλες οι ταινίες για ν' αρέσουν. Η Ida μπορεί να σε εκπλήξει. Τι θα κρατήσεις και τι θ' αφήσεις, εσύ το ξέρεις..

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Γιώργος Παυλίδης

Γιώργος Παυλίδης

O Γιώργος Παυλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε πρώτα μηχανολογία, έπειτα ακολούθησαν σπουδές Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής και μεταπτυχιακό στην Φιλοσοφία και την Αισθητική του Κινηματογράφου. Τέλος, έκανε ένα πέρασμα από την κινηματογραφική σχολή του Lodz, στην Πολωνία, όπου παρακολούθησε εργαστήρια σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και animation. Έχ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δημοσκόπηση

Με ποιον τρόπο ανταλλάσετε ευχές τις εορτές;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Μάρτιος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
27 28 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2
Παρασκευή, 24 Μαρ. 2017 - 17:55:05
 

Newsletter

ΑρχικήΚινηματογράφοςIda – Pawel Pawlikowski Top of Page