Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΚινηματογράφοςΜε την θέληση του θεού (In Sha' Allah)

Με την θέληση του θεού (In Sha' Allah)

AddThis Social Bookmark Button

inchallah1του Νικόλα Μιτζάλη. Δράμα: 2012, Χώρα: Καναδάς, Σενάριο-Σκηνοθεσία: Anais Barbeau-Lavalette,

Ηθοποιοί: Evelyne Brochu, Sabrina Ouazani, Sivan Levy, Yousef Sweid, Μουσική: Levon Minassian

In sha' Allah σημαίνει με την θέληση του θεού, ή αλλιώς, εάν ο θεός το θέλει. Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι όλα είναι γραμμένα από το πεπρωμένο (maktub) και άρα ό,τι επιθυμούν ή πράττουν υλοποιείται μονάχα εάν συμπεριλαμβάνεται στο θεϊκό σχέδιο. Δεν ξέρω εάν η κατοχή της Παλαιστίνης συμπεριλαμβάνεται σε κάποιο θεϊκό σχέδιο πάντως η αέναη αντίσταση αυτού του ηρωικού λαού σίγουρα θα μπορούσε.

Η Anais Barbeau-Lavalette, αν και έχει αρνηθεί τον όποιο πολιτικό προσανατολισμό της ταινίας, σκηνοθετεί μια ιστορία αντίστασης σε ένα διαρκή, άνισο πόλεμο. Σε μια ακραία διαμάχη όπου κανείς δεν μπορεί να παραμείνει αμέτοχος ή αποστασιοποιημένος, πόσο μάλλον όταν έχει ζήσει ή ζει εκεί.

Στην ταινία, η Κλοέ, μια καναδή ιατρός από μεσοαστική οικογένεια, βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ τής ισραηλινής και παλαιστινιακής πραγματικότητας. Ζει στα ισραηλινά εδάφη αλλά εργάζεται σε μια μαιευτική κλινική στην πόλη της Ραμάλα. Κάθε μέρα περνά το τείχος της ντροπής και έχει φίλους και στα δύο εδάφη. Την νεαρή Ράντ, έγκυο παλαιστίνια με φυλακισμένο άντρα και την εξίσου νέα, την ισραηλινή Άβα που υπηρετεί στον έλεγχο των χαρτιών εκείνων που εισέρχονται σε ισραηλινό έδαφος από την Δυτική Όχθη.

inchallahΗ Ράντ ψάχνει κάθε μέρα στον παράπλευρο σκουπιδότοπο του οικισμού της, και εφαπτόμενο στο τείχος της ντροπής, για πλαστικά υπολείμματα και γενικά για ό,τι μπορεί να της χρησιμεύσει προκειμένου να επιβιώσει. Εκεί παίζουν και τα παιδιά του οικισμού, ανάμεσα στα σκουπίδια που μετατρέπονται σε παιχνίδια όπως το παλιοπάπουτσο που ο Γιουσούφ μετατρέπει σε τηλέφωνο με άμεση σύνδεση με τον πρόεδρο του Ισραήλ. «Προς τον αξιότιμο πρόεδρο του Ισραήλ: θα ήθελα να σας πω ότι τα πράγματα είναι χάλια εδώ πέρα. Εεεεε, εδώ, εδώ κοίτα, εδώ. Πολύ κρίμα που δεν μπορείς να μας δεις, είμαστε τόσο όμορφοι». Και όντως είναι. Η αξιοπρέπεια μετατρέπει τα πάντα σχεδόν σε πεδία αντίστασης, σε χώρους επιβίωσης, εξαγνίζοντάς τα.

Στην άλλη πλευρά, η Κλοέ μοιράζεται τις ανέσεις ενός κρασιού, ενός καλού καφέ, ενός καλού νυχτερινού μαγαζιού με την φίλη της Άβα. Η Άβα φθείρεται από τους πυροβολισμούς που πολλές φορές γίνονται με το παραμικρό και από τους πιεστικούς ελέγχους που αναγκάζεται να κάνει, αλλά δικαιολογείται στην Κλοέ και στον εαυτό της λέγοντας ότι αυτή είναι η δουλειά της. Τι άλλωστε θα μπορούσε να κάνει; Δεν έχει επιλογή. Ή μήπως έχει;

Η μεγάλη μεταστροφή της Κλοέ ξεκινά όταν ένα τζιπάκι ισραηλινών τραυματίζει θανάσιμα τον Γιουσούφ στο τοίχος μπροστά στα μάτια της. Συμμετέχοντας στην κηδεία, μια πράξη όπου εκεί εμπεριέχει την ίδια τελετουργική αύρα με την διαδήλωση, γνωρίζει ότι η μέχρι τότε ουδετερότητά της δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ξεσπά στην Άβα λέγοντας της το αυτονόητο: πώς όταν σκοτώθηκε ο Γιουσούφ κανείς και κανένα ΜΜΕ δεν ανέφερε τίποτα, ενώ όταν έγινε τρομοκρατική επίθεση με 2 τραυματίες στον εβραϊκό οικισμό Beit Shormon στα περίχωρα της Ραμάλα, η είδηση προκάλεσε χαμό.

inchallah2Η απόφαση της πρωταγωνίστριας γίνεται πιο εύκολη όταν η Ράντ χάνει το νεογέννητο παιδί της λόγω της κωλυσιεργίας των συνοριακών φρουρών. Η Κλοέ γνωρίζοντας ότι είναι μέρος αυτού του διαρκούς πολέμου που την 'καταβροχθίζει', αποφασίζει να ριζοσπαστικοποιηθεί και να πάρει το μέρος του αδυνάτου. Αποφασίζει να μεταφέρει εκρηκτικό μηχανισμό στο Ισραήλ κρυμμένο στην τσάντα της για να το πυροδοτήσει κάποιος τρίτος βομβιστής αυτοκτονίας που δεν γνωρίζει.

Η βομβίστρια είναι η Ράντ η οποία πίνει τον τελευταίο της καφέ και εκρήγνυται με εκκωφαντικό θόρυβο σε κάποιο δημόσιο χώρο. Η ταινία τελειώνει συγκλονιστικά με τον μικρό Σαντί, το μικρότερο μέλος της οικογένειας τής Ράντ, ντυμένο με μια αυτοσχέδια στολή σούπερμαν να χτυπάει σταθερά και επίμονα με μια μικρή πέτρα το τοίχος της ντροπής και εν τέλει να του ανοίγει μικρή τρύπα μέσα από την οποία κοιτάζει την άλλη πλευρά.
Ο Σαντί είναι η προσωποποίηση της Παλαιστίνης, της παρ-άλογης Αντίστασης προς τον συντριπτικά δυνατότερο η οποία επιτυγχάνει ενίοτε το ακατόρθωτο: να διατηρεί την αξιοπρέπεια της και να ανθίσταται παραμένοντας ελεύθερη-πολιορκημένη. Ο πόλεμος αυτός δεν αφορά μονάχα τους άλλους, όσο μακριά και εάν βρίσκονται, ούτε μπορεί να αφεθεί στην όποια μεταφυσική βούληση. Δυστυχώς μας αφορά όλους.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Νικόλας Μιτζάλης

Νικόλας Μιτζάλης

Ο Νικόλας Μιτζάλης είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και διδάκτορας αρχιτεκτονικής του Ε.Μ.Π. Έχει κατα καιρούς υπάρξει διδάσκοντας σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ και αρθρογραφεί τακτικά σε διάφορα έντυπα. Διατηρεί την μόνιμη στήλη "Επιλεγόμενα" στο διαδικτυακό περιοδικό www.greekarchitects.gr και έχει συγγράψει τρια βιβλία. Από τις πατρινές εκδόσεις Το Δόντι ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δημοσκόπηση

Ποιες δράσεις ακτιβισμού θα κάνατε;

 
Δευτέρα, 24 Ιουλ. 2017 - 16:59:52
 

Newsletter

ΑρχικήΚινηματογράφοςΜε την θέληση του θεού (In Sha' Allah) Top of Page