Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

Mocny Czlowiek (1929)

Mocny Czlowiek 1929του Γιώργου Παυλίδη.
 Σκηνοθεσία: Henryk Szaro
 Σενάριο: Jerzy Braun, Stanislaw Przybyszewski

 Μουσική: Roy Webb
 Παίζουν: Gregori Chmara, Agnes Kuck, Julian Krzewinski
Έτος προβολής: 1929

Χρώμα: ασπρόμαυρη
Αναλογία διαστάσεων: 1.33 : 1
Διάρκεια: 77' λεπτά.

H ταινία του Henryk Szaro "A Strong Man" (Mocny Czlowiek) θεωρείται η κορυφαία Πολωνική ταινία της περιόδου του βωβού κινηματογράφου. Πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά μιας μικρής νουβέλας του –επίσης Πολωνού- συγγραφέα Stanislaw Przybyszewsky (Στάνισλαβ Πζιμπισέβσκι).

Ο Henryk Bieleck είναι ένας μέτριας αξίας και αναγνώρισης δημοσιογράφος που ονειρεύεται τη δόξα και τον πλούτο. Έτσι, δε διστάζει να οδηγήσει τον άρρωστο φίλο του και συγγραφέα Jerzy Gorski στον θάνατο, προκειμένου να κλέψει το χειρόγραφο του νέου του βιβλίου και να το παρουσιάσει ως δικό του έργο. Πράγματι, η αναγνώριση και τα χρήματα έρχονται μετά την έκδοση του βιβλίου με τίτλο «Μοcny Czlowiek».

Η υποκρισία και η ανηθικότητα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του κεντρικού ήρωα, που απολαμβάνει τις τιμές και τις πολυτέλειες που κέρδισε χωρία καθόλου κόπο. Η σύζυγός του, Lucja, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας στη δολοφονία και την κλοπή που διέπραξε ο άντρας της, μοιάζει να μοιράζεται μαζί του τις ίδιες «αξίες» της υποκρισίας, της ανηθικότητας και του εύκολου πλουτισμού. Έτσι, αποφασίζει να εκβιάσει τον άντρα της ζητώντας του ως μοναδικό αντάλλαγμα για τη σιωπή της, να την αγαπά για το υπόλοιπο της ζωής τους. Όμως ο Henryk θα γνωρίσει μια γυναίκα της λεγόμενης «υψηλής κοινωνίας», τη Nina, θα την ερωτευτεί και οι δραματικές συγκρούσεις δεν θα αργήσουν να έρθουν.

Η ταινία, παρότι είναι βωβή, «μιλάει» με χίλιους δύο άλλους τρόπους. Πέρα από τις -λιγοστές στον αριθμό αλλά απαραίτητες- καρτέλες που διακόπτουν τη ροή της ταινίας για να παρουσιάσουν κάποια αποσπάσματα του διαλόγου και ορισμένες διευκρινήσεις για τους χαρακτήρες του έργου, ο Szaro χρησιμοποιεί με αριστουργηματικό τρόπο στοιχεία του γαλλικού ιμπρεσιονισμού όσο και του γερμανικού εξπρεσιονισμού.

-Οι διπλοτυπίες (ταυτόχρονη προβολή πολλών εικόνων η μία πάνω στην άλλη, έως και 8 ταυτόχρονα στην συγκεκριμένη ταινία) άλλοτε παρουσιάζουν με περίσσια εξωστρέφεια το κλίμα της νυχτερινής ζωής της πόλης (Βαρσοβία), άλλοτε πάλι με την ίδια ευγλωττία και καθαρότητα αποκαλύπτουν τη ροή των εσωτερικών εικόνων, αναμνήσεων και ενοχών που νιώθει ο κεντρικός ήρωας. Σε άλλες περιπτώσεις πάλι, οι διπλοτυπίες χρησιμοποιούνται για να ενώσουν συνειρμικά διαφορετικά επεισόδια της ταινίας (το παρόν με το παρελθόν) τα οποία είναι καθοριστικά για την εξέλιξη της πλοκής. Αυτή η συστηματική χρήση των διπλοτυπιών, σε συνδυασμό με την κάμερα που κινείται ακολουθώντας δυναμικά τις κινήσεις των ηθοποιών, δίνουν το ιμπρεσσιονιστικό κλίμα της ταινίας.

-Την ίδια στιγμή που ο Ιμπρεσιονισμός επιχειρεί να πολλαπλασιάσει την κίνηση και την ποσότητα των εικόνων («κίνηση, περισσότερη κίνηση»), ο Εξπρεσιονισμός φωνάζει με τη σειρά του: «Περισσότερη δραματικότητα, περισσότερες φωτοσκιάσεις». Το μακιγιάζ των ηθοποιών, η επιλογή των χώρων και οι φωτισμοί έντονου κοντράστ υφαίνουν έναν «Γοτθικό» κόσμο όπου το σκοτάδι και το φως ζευγαρώνουν, δημιουργώντας μια παραμορφωτική προοπτική που δραματοποιεί οπτικά τα γεγονότα. Οι σκιές ζωντανεύουν, οι χώροι αποκτούν κάτι από την πνοή της εσωτερικής σύγκρουσης που λαμβάνει χώρα στην ψυχή του ήρωα.

- Από τη μια μεριά ο συντονισμός των κινήσεων περιγράφουν ιμπρεσιονιστικά των χώρο, από την άλλη μεριά η «γοτθική» γεωμετρία του εξπρεσιονισμού συσσωρεύει το φως και το σκοτάδι, δημιουργώντας οξείες γωνίες και κοφτερές καμπύλες, προεκτείνει τις γραμμές πέρα από κάθε μέτρο και μεταμορφώνει τον χώρο.

- Η οπτική αυτή συνάντηση φτάνει στη βίαιη κορύφωσή της στην τελευταία σκηνή της ταινίας και δένεται αρμονικά με την κορύφωση της ίδια της πλοκής (περιεχόμενο και μορφή είναι οπτικά αξεδιάλυτα μεταξύ τους). Δυο ταυτόχρονες σκηνές εκτυλίσσονται μέσα από ένα συνεχώς επιταχυνόμενο παράλληλο μοντάζ και οι συγκλίνουσες δράσεις τείνουν προς ένα κοινό τέλος: ή θα σωθεί η αθωότητα του κόσμου ή θα αποθεωθεί η πικρή γεύση της δόξας και του χρήματος.

Ο «Δυνατός Άνθρωπος» είναι μια οπτική αποθέωση του κινηματογράφου. Η κίνηση και η όψη των εικόνων σε συνδυασμό με τη φανταστική μουσική του Super Trio Malenczuk Tuta Rutkowski, που γράφτηκε ειδικά για την ταινία, αποδεικνύουν πόσο εκφραστικές και γεμάτες νόημα και συναίσθημα μπορούν να είναι οι εικόνες, πόσο λίγο έχουν ανάγκη τον λόγο για να μείνουν εντυπωμένες σαν ανεξίτηλες διπλοτυπίες στο βλέμμα μας.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Γιώργος Παυλίδης

Γιώργος Παυλίδης

O Γιώργος Παυλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε πρώτα μηχανολογία, έπειτα ακολούθησαν σπουδές Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής και μεταπτυχιακό στην Φιλοσοφία και την Αισθητική του Κινηματογράφου. Τέλος, έκανε ένα πέρασμα από την κινηματογραφική σχολή του Lodz, στην Πολωνία, όπου παρακολούθησε εργαστήρια σκηνοθεσίας, φωτογραφίας και animation. Έχ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επιτραπούν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Σεπτέμβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
28 29 30 31 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 1
Τρίτη, 26 Σεπ. 2017 - 18:30:36
 

Newsletter

ΑρχικήΚινηματογράφοςMovies to RememberMocny Czlowiek (1929) Top of Page