Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Χάρη Καραουλάνη

Ο Χάρης Καραουλάνης μιλά στο independent.gr με αφορμή τη τελευταία του ταινία «Εμένα ο γιος μου» που πρόσφατα ανέβηκε στο youtube

 

«Εμένα ο γιος μου», πώς προέκυψε αυτή η ταινία;
Εκείνο το διάστημα ήμουν σε μια φάση αναζήτησης. Είχα πολύ ενέργεια και είχα την ανάγκη να κάνω κάτι δημιουργικό. Μέσα σε όλη αυτή την αναζήτηση έπεσα πάνω στο σενάριο του Δημήτρη Χιωτέλλη και από την πρώτη στιγμή που το διάβασα μου μπήκε η ιδέα να αφηγηθώ αυτή την ιστορία. Επειδή έχω ζήσει κάτι αντίστοιχο, όπως πολλοί άνθρωποι από ότι ανακάλυψα στην πορεία, ταυτίστηκα με την ιστορία του Δημήτρη και έτσι προέκυψε μια πολύ ωραία συνεργασία.

Πώς θα παρουσιάζατε την ταινία σας σε κάποιον υποψήφιο θεατή;
Μια ταινία για την άνοια και για το πώς το βιώνουν οι συγγενείς. Η ταινία ουσιαστικά είναι ένα στιγμιότυπο από την ζωή μιας ηλικιωμένης μητέρας με σημάδια άνοιας και η σχέση της με τον γιο της. Είναι μια ιδιαίτερη σχέση. Δύο άνθρωποι που ζουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους και προσπαθούν απεγνωσμένα να επικοινωνήσουν.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τους ηθοποιούς της ταινίας;
Με την Αλεξάνδρα Βαρβεράκη, που έκανε τον ρόλο της μητέρας, δεν είχαμε ξανασυνεργαστεί και δεν γνωριζόμασταν. Εγώ την είχα δει στο θέατρο αρκετές φορές και την είχα ξεχωρίσει γιατί μου άρεσε πολύ που έπαιζε τόσο φυσικά αλλά και θεατρικά ταυτόχρονα. Της μίλησα για την ταινία, διάβασε το σενάριο και της άρεσε πολύ. Αυτό που έχω να πω για την Αλεξάνδρα είναι ότι μου έκανε εντύπωση με πόση αφοσίωση και μεράκι ασχολήθηκε με τον ρόλο της. Με τον Χρήστο Κυριακό, που έκανε τον γιο, είχαμε ξανασυνεργαστεί στην πρώτη μου ταινία και για αυτό τον επέλεξα. Μου άρεσαν πολύ οι δυο τους. Από τις πρώτες πρόβες μας έπεισαν όλους ότι είναι μητέρα και γιος. Μιλούσαν με τα μάτια σαν να γνωρίζονται από πριν. Το αγαπημένο μου κομμάτι στην προπαραγωγή είναι η διαδικασία των προβών. Πάντα επενδύω σε αυτό το κομμάτι. Με την Ελεάννα Γρηγορίου είχαμε επίσης συνεργαστεί στην πρώτη μου ταινία.

Πιστεύετε ότι είναι δύσκολο για έναν νέο σκηνοθέτη να κάνει μια ταινία την εποχή της κρίσης;
Το να κάνεις μια ταινία είναι κάτι μαγικό. Απαιτεί όμως πολύ χρόνο και αρκετά χρήματα. Κάθε φορά είναι μια νέα εμπειρία. Ξεκινάς από το τίποτα και σιγά σιγά προσπαθείς να χτίσεις κάτι καινούργιο. Άπαξ και μπεις στο χορό θα χορέψεις. Σίγουρα δεν είναι εύκολο και πόσο μάλλον όταν οι συνθήκες είναι αυτές που είναι. Όταν δηλαδή πρέπει να κάνεις μια ταινία με μικρότερο μπάτζετ από εκείνο που αντικειμενικά χρειάζεται. Πολλές φορές αναγκάζεσαι να προσαρμοστείς σε κάποιες συνθήκες προκειμένου να μπορέσεις να πεις την ιστορία που θέλεις χωρίς όμως από την άλλη να κάνεις εκπτώσεις στην ποιότητα. Το θέμα είναι πόσο πολύ το θέλεις. Αν έχεις ανάγκη να επικοινωνήσεις κάτι θα βρεις τον τρόπο να το κάνεις. Πολύ σημαντικό ρόλο πιστεύω παίζει το να έχεις καλούς συνεργάτες. Στην ταινία «Εμένα ο γιος μου» ήμουν τυχερός γιατί όλοι όσοι συμμετείχαν στην ταινία έδωσαν το καλύτερο τους και γούσταραν πολύ αυτό που έκαναν. Είχαμε πολύ καλή χημεία και το απολαύσαμε παρόλο που υπήρχε ένταση γιατί όλα τα γυρίσματα ήταν εξωτερικά.

Τι σχέδια έχετε για το μέλλον;
Θα ήθελα να συνεχίσω να κάνω ταινίες μικρού μήκους και να λέω ιστορίες.
Αυτό που θέλω γενικά είναι να κάνω πράγματα που με γεμίζουν και με κάνουν να νιώθω πλήρης. Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι και με το θέατρο. Ήταν κάτι που το σκεφτόμουν από τότε που τελείωσα την σχολή αλλά δεν το έκανα μέχρι που πήρα την απόφαση πριν 4 χρόνια και πήγα σε μια θεατρική ομάδα και ενθουσιάστηκα. Μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα για τον εαυτό σου μέσα από το θέατρο. Επίσης υπάρχει ένα σενάριο μικρού μήκους, πάλι του Δημήτρη Χιωτέλλη, που το συζητάμε και θέλουμε να το γυρίσουμε.

Έχετε κάποιο όνειρο;
Όνειρο μου η τέχνη να αρχίσει σύντομα να παίζει καθοριστικό ρόλο στην χώρα μας γιατί τέχνη, παιδεία και πολιτισμός συνδέονται άμεσα. Ήμουν παιδί όταν άκουσα μια συνέντευξη της Μελίνας Μερκούρη και για κάποιο λόγο μου έμεινε χαραγμένο στο μυαλό αυτό που είχε πει τότε.
«Η Ελλάδα πρέπει να πρωταγωνιστεί για τον Πολιτισμό. Η Ελλάδα αυτό είναι. Η κληρονομιά της, η περιουσία της. Και αν το χάσουμε αυτό δεν είμαστε κανείς»
Μελίνα Μερκούρη

 

.be">
.be