Συνέντευξη του Γιώργου Βαγιωνή στον Οδυσσέα Ομηράκη, για το independent.gr

«Οι συναντήσεις μας καθορίζουν, και γιατί όχι, ορίζουν την ζωή μας»…
  Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ
«Οι γονείς αν πρέπει κάτι να κάνουν είναι να είναι γαλήνιοι οι ίδιοι. Κρίσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Σε ένα δεύτερο χρόνο, πιστεύω αξίζει να ακούσουν τα παιδιά και οι έφηβοι πως ο άνθρωπος είναι το υπέρτατο αγαθό, το άλφα και το ωμέγα, και ότι κάθε ζωή αξίζει, ανεξάρτητα γένους, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνικότητας»

 

-Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς το πρώτο σας βιβλίο με τίτλο «Νεραντζάκι με αγκάθια». Ποιο είναι το θέμα του βιβλίου;

Πρόκειται για ένα υπαρξιακό δράμα που μιλά για τις διαδράσεις των ανθρώπων. Των καθημερινών ανθρώπων, αυτών της διπλανής πόρτας. Συνεπώς αν πρέπει να σας δώσω περιληπτικά το “θέμα” του βιβλίου είναι πως οι συναντήσεις μας καθορίζουν, και γιατί όχι, ορίζουν την ζωή μας.

-Πώς προέκυψε ο τίτλος του έργου;

vagionis1Αρχικά δεν είχε αυτό τον τίτλο. Λίγες μέρες πριν την τελική μορφή του βιβλίου το είχα δώσει να το διαβάσει μια εξαιρετική επαγγελματική συνεργάτης. Μέσα στον διάλογο μας αναδύθηκε ο τίτλος. Η αρχική ιδέα ήταν “Νεραντζάκι με ξυράφια” αλλά και η παραπομπή σε πρακτικές μάχης πόλεων ήταν άμεση και δεν αντιπροσωπεύει το κείμενο πλήρως. Συνεπώς ενώ το νεράντζι παρέμεινε σαν κεντρικός ρόλος η λέξη “αγκάθια” θεώρησα ότι θα βοηθούσε παραπάνω τον αναγνώστη να φτάσει στον πυρήνα του βιβλίου.

-Υπήρξε κάποια αληθινή ιστορία που λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του βιβλίου;

Το βιβλίο είναι όλο μια αληθινή ιστορία. Υπάρχει μάλιστα στο “Αντί επιλόγου” η αποκάλυψη ότι είναι ένα παζλ από πραγματικές ιστορίες, από πραγματικούς ανθρώπους που όμως έχουν παραποιηθεί συγγραφικά για να μη μπορεί να γίνει η αναγωγή σε άτομα και καταστάσεις.

-Ποια είναι τα μηνύματα που εισπράττεται από τους αναγνώστες;

Θα έλεγα κύρια έκπληξης για το τέλος του βιβλίου, μια που αρχικά το βιβλίο δεν αποκαλύπτει αλλά xτίζει μια πλοκή αδιόρατα. Προσωπικά με χαροποιεί ακόμα ένα σχόλιο. Ότι θεωρούν την συμβουλή μου να το διαβάσουν όλο μαζί, με μια ρουφηξιά, πως τους βοήθησε.

-Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς, τα αγαπημένα σας βιβλία;

Κύρια ποιητές θα έλεγα, με μια ιδιαίτερη αγάπη για τον Εμπειρίκο και τον Ναπολέων Λαπαθιώτη. Ίσως μάλιστα για τον τελευταίο θεωρώ ότι το έργο του δεν έχει αναδειχθεί όσο του αξίζει. Όμως, αν κάποιος διαβάσει τα ποιήματα του Λαπαθιώτη βλέπει μια ατόφια άποψη, μια καθάρια ματιά στη ζωή και στον έρωτα, σύγχρονα όσο ποτέ άλλοτε. “Ο γέρος και η θάλασσα” του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, το “Γράμμα στον πατέρα” του Franz Kafka, “Τα χέρια της μητέρας” του Massimo Recalcati, “ο Αιώνιος σύζυγος” του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και το “Κλεμμένο γράμμα” του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, είναι μερικά από τα αναγνώσματα που αγάπησα και αξίζει κάποιος να τα διαβάσει, έστω και για μία φορά.

-Λόγω και της ιδιότητάς σας ως Παιδοψυχίατρου, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να σας ρωτήσω σχετικά με τις επιπτώσεις που έχει για τα παιδιά η κρίση που βιώνουμε και τι θα συμβουλεύατε τους γονείς να κάνουν;

Η τελευταία – αυτή της πανδημίας του COVID-19 – θεωρώ ανέδειξε ένα μεγάλο κενό του κυρίαρχου οικονομικού συστήματος που έθετε για χρόνια την υγεία στο περιθώριο, ένα σχεδόν περιττό έξοδο σε κάθε κρατικό προϋπολογισμό, κάτι που αφορούσε το άτομο -και την ιδιωτική του ασφάλεια- και όχι την συλλογικότητα. Οι γονείς αν πρέπει κάτι να κάνουν είναι να είναι γαλήνιοι οι ίδιοι. Κρίσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Σε ένα δεύτερο χρόνο, πιστεύω αξίζει να ακούσουν τα παιδιά και οι έφηβοι πως ο άνθρωπος είναι το υπέρτατο αγαθό, το άλφα και το ωμέγα, και ότι κάθε ζωή αξίζει, ανεξάρτητα γένους, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού, εθνικότητας.

–Το βιβλίο μπορεί να θεραπεύσει;

Μπορεί να προβληματίσει, να ευαισθητοποιήσει, να γεννήσει ερωτήματα. Αν το βιβλίο γίνει αφορμή για κουβέντα θα έλεγα μάλιστα πως βοηθά αρκετά αλλά με κανένα τρόπο δεν μπορεί να αντικαταστήσει την κλασική ψυχοθεραπεία.

-Γράφετε κάτι άλλο τώρα;

Ναι. Πάντα κάτι υπάρχει στον σκληρό δίσκο του κομπιούτερ, αλλά μέχρι να πάρει την τελική μορφή θα περάσει αρκετός χρόνος, λόγω πολλαπλών εργασιακών υποχρεώσεων.

———————————————————————

Ο Γιώργος Βαγιωνής γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στα Χανιά της Κρήτης. Ιατρός – Παιδοψυχίατρος στο επάγγελμα, είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Χανίων, της Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας Ελλάδας και του Διατομεακού Συμβουλίου Τομέων Ψυχικής Υγείας της 7ης Υ.ΠΕ. Επιμελείται και παρουσιάζει την εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδολογώντας», ενώ άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες.

 

--

Εκδόσεις Ραδάμανθυς 

Pin It