Συνέντευξη του συγγραφέα V. Ludens

V. Ludens: Οι δημιουργικές επιδράσεις του One Man Show

 

Πώς και πότε γράψατε τα έργα σας «WANDEROTICA - μια αλτοπιανή περιπλάνηση», «WANDEROTICA - με τον Υπερσυντέλικο της Ευτροπίας», «Mistress Troika, Zorba the Greek and a Molotov Cocktail» και «3 an all 4s»;

Όλα μου τα βιβλία τα έγραψα από τον Γενάρη του 1998 μέχρι και τις 8 Σεπτέμβρη του 2018, οπότε ολοκλήρωσα και το τελευταίο μου βιβλίο, ένα προβοκατόρικα απροκάλυπτα ερωτικό νουάρ για τη δολοφονία του Ντε Σαντ, το οποίο δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα κυκλοφορήσει. Όλα μου τα βιβλία τα έγραφα στο γραφείο μου στο σπίτι, διά χειρός με πένα με αντλία μελάνης, αγαπημένη απόχρωση η μπλε νουάρ ή γαλάζια, πάνω σε μεγάλα τετράδια σπιράλ από ανακυκλωμένο χαρτί, αλλά και σε μικρά σπιράλ μπλοκάκια ίδιου τύπου με απλή πένα με φυσίγγια μελάνης ίδιας απόχρωσης σε διάφορα καφέ της πόλης ή κοντά στη θάλασσα άλλων παράλληλων. Αποπνέουν όλα το αγαπημένο μου eau de toilette One Man Show, στο οποίο πρωτοεθίστικα στις 11 Απρίλη του 1984 στο Παρίσι, και από τότε είχε την ίδια επίδραση στον εγκέφαλό μου που είχε το χασίς για τον Βάλτερ Μπένγιαμιν και το γιάγκε για τον Γουίλιαμ Μπάροουζ, αλλά και τη μυρωδιά των χημικών-δακρυγόνων και την αλμύρα της θάλασσας.

Εκτός από λογοτεχνικά κείμενα, τα έργα σας είναι και πλούσια σε artwork.

Τα επεξεργάστηκα όλα μόνος μου και έκανα και τον πολύπλοκο σχεδιασμό των σελίδων με επαγγελματικό πρόγραμμα αφιερώνοντας στη δημιουργική αυτή δραστηριότητα ατελείωτες ώρες από τη ζωή μου.

Από πού αντλήσατε το υλικό για τα έργα σας;

Το υλικό τους, που το μετέπλασα με έναν sui generis υπερρεαλισμό, το άντλησα πάρα πάρα πολλά χρόνια πριν, στην διάρκεια ατελείωτων περιπλανήσεων μέρα και νύχτα, ακόμα και τις πιο επικίνδυνες ώρες της νύχτας, πάντα με τα πόδια, αλλά και περιαποπλανήσεων και infucktuations σε πόλεις σαν το Leeds, το Nottingham, το York, το Scarborough, το Λίβερπουλ, το Εδιμβούργο, το Essex, το Brighton, το Λονδίνο, το Holstebro της Δανίας, το Παρίσι, την Βενετία, την Σόφια, την Αθήνα, το Aberdeen, μέχρι το Λιβυκό, αλλά και από τις συγκρούσεις με την έφιππη αστυνομία της Θάτσερ στο πλευρό των ανθρακωρύχων που περιφρουρούσαν την απεργία τους από τους απεργοσπάστες στη μάχη του Orgreave στις 18 Ιουνίου του 1984, αλλά και από συγκρούσεις στην Αθήνα στα Εξάρχεια, στην Πανεπιστημίου, στο Σύνταγμα, όπου τα χημικά των ΜΑΤ ανέβαζαν την αδρεναλίνη και την ντοπαμίνη στο κόκκινο με διεγερτικές επιδράσεις στην έμπνευση και τη δημιουργική γραφή.
Least but not last, ανυπολόγιστη πηγή έμπνευσης υπήρξαν για μένα η Αγνή και Αθώα των Άστρων, η Ρωσίδα της ζωής μου και το κόκκινο Αστέρι μας, και αυτό όχι με τον συμβατικό τρόπο, όπως πιθανόν φαντάζεται ο αναγνώστης, αλλά ως πηγές απ’ τις οποίες αναβλύζουν οι υπερρεαλιστικές και φουτουριστικές διαστάσεις του έργου μου.

Pin It