Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη των κινηματογραφιστών, Αννέτας Παπαθανασίου και Άγγελου Κοβότσου

Συνέντευξη των κινηματογραφιστών, Αννέτας Παπαθανασίου και Άγγελου Κοβότσου

kovotsos-papathanassiou-900Πώς ξεκίνησε η ιδέα της ταινίας «Ευρώπη το όνειρο» και πόσος χρόνος χρειάστηκε από τη σύλληψη για την πραγματοποίηση της;

Αννέτα: Η ιδέα ξεκίνησε από εμένα όταν πηγαίνοντας στην Πάτρα να παρουσιάσω μια προηγούμενη ταινία μου «Qadir, ένας Αφγανός Οδυσσέας» σε μια ΜΚΟ είδα ότι στο κοινό ήταν πολλοί έφηβοι Έλληνες και Αφγανοί που ζούσαν όμως τελείως διαφορετικά. Πολλά παιδιά Αφγανοί ζούσαν στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο ΑΒΕΞ και κάθε μέρα προσπαθούσαν να περάσουν από το λιμάνι απέναντι στην Ιταλία. Σκέφτηκα πόσο διαφορετικά ζουν. Το συζητήσαμε με τον Άγγελο και μαζί αποφασίσαμε να κάνουμε αυτήν την ταινία που αφορά τρεις νέους από τρεις διαφορετικές χώρες, Ελλάδα, Αφγανιστάν και Συρία.

Άγγελος: Η ιδέα να γίνει μια ταινία με θέμα την ακύρωση ονείρων και επιθυμιών των νέων ανθρώπων (ανήλικων, εφήβων, Ελλήνων και αλλοδαπών) εξ αιτίας μιας - ευρωπαϊκής και ελληνικής - οδυνηρής πραγματικότητας γεννήθηκε μέσα από μια βασανιστική, αλλά πολύ δημιουργική διαδικασία ανάμεσα σε μένα και στην Αννέτα. Είχε προηγηθεί η επίσκεψη της Αννέτας στην Πάτρα όπου είχε πάρει το αρχικό ερέθισμα και στη συνέχεια μου πρότεινε να συνεργαστούμε. Η ταινία ξεκίνησε σε μια δύσκολη εποχή: η ΕΡΤ είχε κλείσει, το ΕΚΚ έδινε χρήματα με το σταγονόμετρο, ο χώρος του δημιουργικού ντοκιμαντέρ ψαχνόταν να ξεπεράσει την κρίση. Πήραμε την «τρελή» απόφαση να ξεκινήσουμε μόνοι μας χωρίς οικονομική υποστήριξη, η οποία ήρθε ευτυχώς, οπότε το κοινό όνειρο «Ευρώπη, το όνειρο» έγινε πραγματικότητα.

Οι ήρωες της ταινίας είναι υπαρκτοί, που ζει ο καθένας την δική του Οδύσσεια για την πραγματοποίηση του ονείρου του. Πώς έγινε η προσέγγιση τους, ποιες οι δυσκολίες και πώς ξεπεράστηκαν?

Άγγελος: Φέτος έκλεισα τριανταπέντε χρόνια θητείας στο δύσκολο είδος κινηματογράφου που ονομάζεται ντοκιμαντέρ. Ένα πράγμα κρατώ από την εμπειρία μου: Ο μόνος τρόπος για να αναδειχθούν οι αθέατες πλευρές της πραγματικότητας, είναι να «απελευθερώσεις» τις εσωτερικές δυνάμεις των ανθρώπων που έχεις απέναντί σου για να μπορέσουν να εκφραστούν. Να χτίσεις μαζί τους μια σχέση εμπιστοσύνης και ταυτόχρονα να τους δώσεις ζωτικό χώρο έκφρασης. Κι αυτό γιατί απλούστατα ο «απέναντι» δεν είναι ηθοποιός. Ο μόνος λόγος που δέχεται να συμμετάσχει είναι γιατί εμπιστεύεται εσένα και πιστεύει σε αυτό που του προτείνεις.

Αννέτα: Εγώ έχω μια ευκολία να προσεγγίζω τους ανθρώπους ίσως από την εκπαίδευσή μου σαν ηθοποιός. Και σαν γυναίκα νομίζω ότι με εμπιστευόντουσαν πιο εύκολα.
Επίσης μπόρεσα να προσεγγίσω τον Αλή Ρεζά επειδή έχω πάει στο Αφγανιστάν και αυτό βοήθησε πολύ σε πρώτη φάση ώστε να μας συστήσει στους φίλους και συγκάτοικούς του στο εργοστάσιο.

Αννέτα - Άγγελος: Δυσκολίες είχαμε κατ’ αρχήν με τον Αλή Ρεζά που δεν μιλούσε Αγγλικά και δεν μπορούσαμε εύκολα να συνεννοηθούμε και γενικότερα ήταν αναλφάβητος οπότε δεν μπορούσε να γράψει ούτε στην γλώσσα του. Επίσης δεν ήταν εύκολο να μας εμπιστευτεί η οικογένεια του Αντρέα και να μας μεταφέρει τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που είχε. Αν και όλοι οι Έλληνες έχουν παρόμοια προβλήματα δεν είναι απλό να τα εκθέτουν στην κάμερα. Όσο για τον Αμπντάλα ήταν αρκετά δύσκολη η κινηματογράφηση όσο καιρό ήταν στον ξενώνα για ασυνόδευτους ανήλικους γιατί δεν μπορούσαμε να δείξουμε το πρόσωπό του.

Παρουσιάστε μας τους 3 ήρωες της ταινίας.

Άγγελος - Αννέτα :
Ο Αντρέας από την Πάτρα: Έφηβος, ευγενής, εξωστρεφής, καλομαθημένος, υπερπροστατευμένος. Το όνειρό του είναι να γίνει ηθοποιός. Έχει έμφυτα τα σχετικά προσόντα, αλλά δεν συνειδητοποιεί τη δυσοίωνη πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί, όπως και πολλοί άλλοι νέοι και νέες της ηλικίας του που έχουν μεγαλώσει σε ένα καθεστώς οικογενειακής προστασίας. Η προσαρμογή είναι δύσκολη γιατί έχει να παλέψει και με τον εαυτό του.
Ο Αμπντάλα από τη Συρία: Προκειμένου να πετύχει το στόχο του να φτάσει στη Βιέννη, που τον περιμένει ο πατέρας του, αγωνίζεται: πηγαίνει σχολείο, μαθαίνει ξένες γλώσσες ακολουθεί το πρόγραμμα του ξενώνα που τον έχει περιθάλψει. Έξυπνος, δυναμικός και ευέλικτος.
Ο Αλή Ρεζά από το Αφγανιστάν: Σκληρός, στοχοπροσηλωμένος, επιβιώνει χάρις στο πείσμα και την εξυπνάδα του παρ’ ότι αναλφάβητος. Παράτολμος, αφού καθημερινά αποπειράται να φύγει από την Πάτρα χωμένος κάτω από μια νταλίκα.

Ο Έλληνας τι κοινά έχει με τους 2 συνομήλικους του πρόσφυγες?

Αννέτα: Ο Αντρέας είναι έφηβος που ονειρεύεται και θέλει ό, τι θέλουν και οι δύο συνομήλικοί του. Δηλ. να πάει στο εξωτερικό (Ευρώπη) να σπουδάσει, να δουλέψει, να ζήσει μια καλύτερη άνετη ζωή, ότι ακριβώς θέλουν όλα τα παιδιά στην ηλικία του.

Άγγελος: Ο Αντρέας μπορεί να έχει κοινά όνειρα με τους άλλους δυο, αλλά όπως και πολλοί άλλοι νέοι και νέες της ηλικίας του στην Ελλάδα του σήμερα, που έχουν μεγαλώσει με πρότυπα της εποχής της ευμάρειας, προσγειώνεται ανώμαλα στη νέα πραγματικότητα.

Υπήρξαν στιγμές που αισθανθήκατε πως δεν θα ολοκληρωθεί η ταινία;

Αννέτα – Άγγελος: Ναι όταν χάσαμε επαφή με τον Αλή Ρεζά και δεν ξέραμε που βρίσκεται. Είχε πουλήσει το κινητό του και δεν είχαμε για καιρό επικοινωνία μαζί του. Κάποια στιγμή μέσω facebook και με φωτογραφίες που μας έστειλε καταφέραμε να μάθουμε που είναι και έτσι μπορέσαμε να πάμε στην Σουηδία όπου έφτασε και να συνεχίσουμε τα γυρίσματα.

Πόσο δύσκολο είναι να μην επηρεάζεται η ματιά του κινηματογραφιστή από το συναίσθημα παρακολουθώντας τις πραγματικές ζωές των άλλων σαν σκηνοθέτης?

Άγγελος : Είναι αδύνατον να μην επηρεάζεται η ματιά σου από το συναίσθημα που σου δημιουργεί η χαώδης και φοβική πολλές φορές πραγματικότητα που σου αποκαλύπτεται. Αυτό που συμβαίνει όμως με κάθε καλλιτεχνική λειτουργία, είναι η εκλογίκευση του συναισθήματος δηλαδή η εκ των υστέρων ερμηνεία του, ώστε να μετασχηματιστεί σε καλλιτεχνική έκφραση που αποδίδει αυτό που Είναι.

Αννέτα: Πραγματικά δεν νομίζω ότι μπορεί να μην επηρεαζόμαστε από τα συναισθήματα μας την ώρα που συνομιλούμε και είμαστε τόσο κοντά με ανθρώπους που μας εμπιστεύονται τους πόνους τις χαρές και τα όνειρά τους. Κατ’ αρχήν είναι ανθρώπινο και θεμιτό. Προσπαθούμε όμως όσο μπορούμε να αποδώσουμε αντικειμενικά την πραγματικότητα και να μην εκθέσουμε σε καμία περίπτωση τους ήρωές μας.

Τα γυρίσματα έγιναν σε διάφορες χώρες. Βρήκατε διαφορές για το πώς αντιμετωπίζει η κάθε μία το προσφυγικό θέμα?

Άγγελος - Αννέτα: Για να είμαστε ειλικρινείς τόσο στην Αυστρία όσο και στην Σουηδία, η αντιμετώπιση των ανήλικων και ειδικά των ασυνόδευτων είναι, σε σχέση με την ελληνική πραγματικότητα, ιδανική. Όμως αυτό που συμβαίνει και που χαρακτηρίζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αλλά και την πολιτική πραγματικότητα των χωρών αυτών, είναι μια σκλήρυνση της μεταναστευτικής πολιτικής και μια αλλαγή επί το αυταρχικότερο της σχετικής νομοθεσίας, ακόμη και στη Σουηδία που κατά παράδοση διαθέτει φιλομεταναστευτικό νομικό καθεστώς. Για να μη μιλήσουμε για την Αυστρία, όπου υπουργός εσωτερικών ανέλαβε ο γραμματέας του αντιπροσφυγικού κόμματος της Ελευθερίας.

Δημοσκόπηση

Πρέπει να επιτραπούν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;

 

Ημερολόγιο Άρθρων

Δεκέμβριος 2018
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6
Τετάρτη, 19 Δεκ. 2018 - 18:21:06
 

Newsletter

ΑρχικήΆρθραΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη των κινηματογραφιστών, Αννέτας Παπαθανασίου και Άγγελου Κοβότσου Top of Page