Νοσταλγία

20 χρόνια Μουσείο Φρυσίρα - Ζωγραφιές της δεκαετίας του 1980

 

Γιορτάζοντας είκοσι χρόνια λειτουργίας, το Μουσείο Φρυσίρα διοργανώνει μια σειρά επετειακών εκθέσεων για το 2020 [Ιανουάριος – Απρίλιος 2020], ξεκινώντας αναδρομικά από την δεκαετία του 1980 με την έκθεση «Νοσταλγία».

Σε αυτήν την έκθεση, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν 56 από τους πρώτους Έλληνες καλλιτέχνες της συλλογής, με έργα που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά πριν από την δημιουργία του μουσείου. Πρόκειται για νεανικά έργα καταξιωμένων πλέον εικαστικών, τα οποία δημιουργήθηκαν όλα την δεκαετία του 1980. Σήμερα, το Μουσείο Φρυσίρα κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, παρουσιάζει μερικά από τα σημαντικότερα και παλαιότερα αποκτήματά του, τιμώντας τους Έλληνες καλλιτέχνες που εντάχθηκαν πριν από σαράντα χρόνια στις συλλογές του.

Καλλιτέχνες
Αγγελή Ηώ, Αγγέλου Μπάμπης, Ανδρεαδάκης Δημήτρης, Αντωναρόπουλος Χρήστος, Αντωνόπουλος Άγγελος, Αριδάς Τάσος, Ασαργιωτάκη Καλλιόπη, Γέγιος Δημήτρης, Γκιτζίρης Κώστας, Γκολφίνος Γιώργος, Δασκαλάκης Στέφανος, Διονυσόπουλος Βασίλης, Ζαμπούρα Μαριλένα, Ζησίου Μιχάλης, Ιωάννου Σταύρος, Καλδής Τάκης, Καρακίτσος Γιώργος, Κατσιγιάννης Δημήτρης, Κρητικός Σπύρος, Κυριαζή Πελαγία, Λάππας Γιώργος, Μαδένης Μιχάλης, Μακρής Θανάσης, Μανουσάκης Μιχάλης ,Μαντζαβίνος Τάσος, Μαρκίδης Χρήστος, Μαρκόπουλος Κώστας, Μεσσίνης Γιάννης, Μισούρας Τάσος, Μιχάλη Ολίβια, Μπέζας Δημήτρης, Μπερεδήμας Παναγιώτης, Μποκόρος Χρήστος, Μπουρναζάκης Γιώργος, Μπρισκόλα Σούλα, Μωραΐτη Ελένη, Νταούλας Κωνσταντίνος, Ξενάκης Θεόδωρος, Ξένος Χάρης, Παπαϊωάννου Δημήτρης, Παπανικολάου Κώστας, Παπαντριανταφυλλόπουλος Κώστας, Ρήγας Τάσος, Ρόρρης Γιώργος, Σακαγιάν Εδουάρδος, Σούτογλου Έφη, Στρατάκης Νίκος, Τρανός Νίκος, Τσακάλη Άννα Μαρία, Φειδάκης Πάνος, Φιλοπούλου Μαρία, Φραντζολά Εβίτα, Φώτου Δημήτρης, Χανδρής Παντελής, Χαραλάμπους Πάνος, Χαρβαλιάς Γιώργος

 

Με την επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού

ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΡΥΣΙΡΑ
http://www.frissirasmuseum.com /Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μονής Αστερίου 3 και Κυθαδηναίων
Πλάκα
Αθήνα
210-3234678/210-3316027

Διάρκεια έκθεσης: Ιανουάριος 2020 -Απρίλιος 2020

Ωράριο λειτουργίας:
Δευτέρα και Τρίτη κλειστά
Τετάρτη ως Παρασκευή 11.00-18.00
Σάββατο-Κυριακή 11.00-17.00

 

Μουσείο Φρυσίρα-Νοσταλγία

Ο Βασίλης Διονυσόπουλος[Αθήνα,Ελλάδα,12-5-1956]στο έργο "Μπόξερ και μοντέλο"[1983/1984][Λάδι σε μουσαμά][Διαστάσεις: 130 χ 130 εκατοστά]εκθέτει δύο αυτόφωτες μορφές που ξεχωρίζουν στο γκρίζο χρώμα του φόντου. Ο κατ` όνομα μπόξερ ευρίσκεται σε στάση αμηχανίας, αναμονής και παθητικότητας, ενώ η γυναίκα τον κοιτάζει αφ` υψηλού αν και φαίνεται να τον ηρεμεί. Στο έργο υφίσταται μία αντινομία μεταξύ του μισού λεκτικού τμήματος του τίτλου και της εικονιζόμενης ενσάρκωσής του. Ο μπόξερ όχι μόνον δεν είναι μπόξερ αλλά μέσω της γυμνότητάς του εκφράζει την ουσιαστική του δύναμη που υποκλίνεται στο μεγαλείο της γυναικείας παρουσίας στον πίνακα. Η επίδραση από τη μεταφυσικότητα του φωτός στον σουρεαλισμό του Μάρξ Έρνστ[Μπρούλ,Γερμανία,2-4-1891-Παρίσι,Γαλλία,1-4-1976] είναι πασιφανής.

Ο Γιώργος Λάππας[Κάιρο,Αίγυπτος,1950-Αθήνα,Ελλάδα,24-1-2016]στη μία ανδρική φιγούρα -που εκτίθεται στην έκθεση από το σύνολο του έργου του- έχει υιοθετήσει την πορφυρή χρωματολογία που δηλώνει μία ενεργητική διάθεση και στάση απέναντι στη ζωή αν και το κεφάλι της δεν ταιριάζει με το σώμα εν κινήσει, ήτοι η σκέψη είναι ασύμβατη με την πράξη. Στη μπλε φιγούρα κυριαρχεί το παθητικό στοιχείο αν και η χειρονομία της ενέχει μια αντιφατικότητα μεταξύ θεωρίας και πράξης.

Ο Γιώργος Ρόρρης [Κόσμα Κυνουρίας,Ελλάδα,1963]στο έργο "Γυμνό"[1985][Λάδι σε καμβά][Διαστάσεις: 162 χ 100 εκατοστά]παρουσιάζει την αντιπαράθεση των θερμών χρωμάτων σε μέρη του σώματος όπως τα χέρια και τα πόδια με άλλα που επικρατούν τα ψυχρά, όπως συμβαίνει εξάλλου και με την εναλλαγή συναισθημάτων της ανθρώπινης ψυχής. Το μελανό χρώμα που κυριαρχεί στο φόντο συνυποδηλώνει την κατάσταση άγνοιας στην οποία ευρίσκεται η εν λόγω φιγούρα αλλά ίσως και τον ζοφερό κόσμο που την περιβάλλει και εκείνη τον βιώνει.

Η Μαρία Φιλοπούλου[Δεκέμβριος,1964]στο έργο "Γυμνή στο δώμα"[1987][Λάδι σε καμβά][Διαστάσεις: 130 χ 93 εκατοστά]μας παρουσιάζει μία ανώνυμη γυναίκα τελείως αδαμιαία στην κλίνη της και περιχαρακωμένη σε ένα δώμα που κυριαρχεί η απουσία του επίπλου ως στοιχείο τόσο των προσωπικών της αναμνήσεων όσο και της ιστορίας του παρελθόντος της. Το κάτοπτρο στην αναφορική του λειτουργία υποκαθιστά τον καμβά με τον εικονιστικό του χαρακτήρα όσον αφορά την πλάτη της εν λόγω γυναικός που συμβολίζει το υποφώσκον παρασκήνιο περί αυτής. Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο της απουσίας του γραφικού της χαρακτήρος στις επιστολές που αναγιγνώσκει.

Ο Παντελής Χανδρής[Αθήνα, Ελλάδα, 13- 4- 1963] στο πρώτο του "Άτιτλο"[Μεικτή τεχνική][Διαστάσεις: 30 χ 40 χ 25 εκατοστά]μας παρουσιάζει μία κεφαλή ξέχωρη από τα προεκτεινόμενα χέρια της υποτιθέμενης νοητής σωματικής μορφής, τουτέστιν η σκέψη και η νόηση είναι διάφορα της πράξεως.
Στο "Άτιτλο 2"[Μεικτή τεχνική][Διαστάσεις: 27 χ 41 χ 26 εκατοστά]ένας ξαπλωμένος άστεγος με έναν κύνα ως αχώριστο σύντροφο προστατεύεται από τις δύο χείρες ενός Αγνώστου Όντος ή μίας Ανώτερης Δυνάμεως η οποία δημιουργεί με τη χειρονομία που ερμηνεύει μία στέγη ή ένα καταφύγιο μέσω μεταφυσικού και μαγικού τρόπου.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ/ΑΡΕΛΗΣ
http://www.arelis.gr http://www.theaterinfo.gr

Pin It