Independent

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

ΑρχικήΖωγραφικήΤρείς συλλέκτες, Τρείς εποχές[

Τρείς συλλέκτες, Τρείς εποχές[

318Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, Βογιατζόγλου,Φέλιος,Χριστοφής]

[Συλλογή Γιώργου Βογιατζόγλου]

Ο Χρόνης Μπότσογλου[Θεσσαλονίκη,Ελλάδα,1941]στο έργο "Άνθρωπος που περπατά"[1983][Λάδι σε καμβά][Διαστάσεις: 180 χ 130 εκατοστά]μας παρουσιάζει έναν άνδρα που βαδίζει στο άγνωστο, αφού αυτό είναι άδηλο όπως και το μέλλον του και τελείως γυμνός αφού η ζωή στην κίνησή της αποκαλύπτει τις ωμές και γυμνές αλήθειές της.Επιπλέον ο λιτός τρόπος ζωής φαίνεται πως είναι το παν.

Ο Αλέκος Φασιανός[Αθήνα,Ελλάδα,1935]στο έργο του "Αδάμ και Εύα"[Φύλλο χρυσού,ακρυλικό σε καμβά][Διαστάσεις: 100 χ 75,5 εκατοστά]μας παρουσιάζει τους Πρωτόπλαστους ενδυόμενους με ψυχρού χρώματος ρούχα-ο Αδάμ με μπλε παντελόνι και η Εύα με πράσινο φόρεμα-για να υποδηλώσει την μελαγχολία τους για την Πτώση τους εκ του Παραδείσου αλλά και την ντροπή που αισθάνονται.Η καρέκλα στο φόντο στα αριστερά είναι κενή, όπως η εξουσία και η δύναμη που τους υπεσχέθη ο Όφις σε περίπτωση που φάνε το μήλο.Οι μέλισσες στο χρυσό φόντο παραπέμπουν στην εργατικότητα και τον μόχθο που οφείλουν να επιδείξουν οι Πρωτόπλαστοι για να βγάλουν τα "προς το ζην" τώρα που εκδιώχθηκαν από τον Παράδεισο.Το δάπεδο που πατάει το ζεύγος θυμίζει σκάκι, αφού πλέον ο Αδάμ και η Εύα δεν είναι μόνον σύντροφοι αλλά και ανταγωνιστές στην διεκδίκηση της εξουσίας[Πατριαρχία και μητριαρχία.]Τα καρπούζια και τα φρούτα στο τραπέζι ενδεχομένως να συμβολίζουν την ηδονή της αμαρτίας.

[Συλλογή Σωτήρη Φέλιου]

Ο Τάσος Μαντζαβίνος[Αθήνα,Ελλάδα,1958]στο έργο του "Άγριος σκύλος"[1995-1997][Λάδι σε μουσαμά][Διαστάσεις: 160 χ 160 εκατοστά]απεικονίζει ένα παιδί πάνω σε ένα δέντρο που μπορεί να αποτελεί τόσο την οικογένειά του όσο και τις φυλετικές ή εθνικές του ρίζες.Ενδεχομένως να συμβολίζει και την ίδια τη ζωή που είναι συνυφασμένη με τη νιότη.Το παιδί είναι αμέριμνο και δεν φαίνεται να τρομάζει από την παρουσία του σκύλου που άνω θρώσκει.Το κίτρινο φόντο επιτείνει την αίσθηση του μίσους και της οργής του σκύλου εναντίον του παιδιού.

Ο Εδουάρδος Σακαγιάν[Θεσσαλονίκη,Ελλάδα,1957]στο έργο του "Ταξιδιώτες πλοίου"[2004][Λάδι σε μουσαμά][Διαστάσεις: 150 χ 83 εκατοστά]μας εκθέτει θηλυκές και ανδρικές μορφές σε αυστηρή διάταξη[χωρισμένες σε επίπεδα κοινωνικά ή απεικονιστικά]που ποτέ δεν κοιτάζονται μεταξύ τους, αφού στην ζωή μόνοι γεννιόμαστε,πορευόμαστε και αποβιώνουμε αν και συνυπάρχουμε.Το θαλασσινό ταξίδι πάντα σχεδόν ταυτίζεται με την τρικυμιώδη ή νηφάλια πορεία της ζωής των ανθρώπων.Κάποιες φιγούρες αναπολούν το παρελθόν,άλλες φοβούνται,μία μάλιστα δείχνει την απόγνωσή της αγγίζοντας το χέρι στο πρόσωπό της,ενώ μία άλλη είναι σε θέση αδυναμίας πιάνοντας το σημείο της καρδιάς.Μια άλλη κοιτάζει στον ουρανό μοιάζοντας να ζητάει βοήθεια στον Θεό επικαλώντας τον.Οι μητρικές φιγούρες που αγκαλιάζουν τα παιδιά τους αποπνέουν κάποιο είδος τρυφερότητος.

[Συλλογή Χρίστου Χριστοφή]

Ο Γ.Βαρελάς[Αθήνα,Ελλάδα,2-8-1977]στο έργο του "Αδάμ και Εύα"[2002-3][Κάρβουνο και λάδι σε χαρτί][Διαστάσεις: 145 χ 100 εκατοστά]μας παρουσιάζει την Εύα με τριχωτό αιδοίο,καθόλου στήθος και μακριά γενειάδα να ξεγελάει τον καθήμενο Αδάμ προκρίνοντας να δαγκώσει τον απαγορευμένο καρπό.Ο Αδάμ χαρακτηρίζεται από θηλυπρέπεια τόσο από την στάση που κάθεται όσο και από τον τρόπο που διπλώνει τα χέρια του.Οι έμφυλοι ρόλοι είναι δυσδιάκριτοι, αφού οι γυναίκες έχουν ανδρικά χαρακτηριστικά και οι άνδρες γυναικεία.Τα πορφυρά μάγουλα του Αδάμ και της Εύας υποδηλώνουν το αίσθημα της ντροπής τους.Ο Αδάμ κάθεται γυμνός από την μέση και κάτω σε ένα καπέλο παρασυρμένος από την μαγεία της στιγμής και έχει πιο έντονο το στοιχείο της αιδούς από την γούνα που φοράει στο άνω μέρος.

Ο Δημήτρης Τάταρης[Κρήτη,Ελλάδα,16-9-1975]στο έργο του "Please kill me"[2008][Μολύβι σε χαρτί][Διαστάσεις: 147 χ 155 εκατοστά]μας εκθέτει μια κατασκευή στο στόμα ενός ζώου ανήμπορου να ομιλήσει.Οι κατασκευές που έχουν την μορφή ανθρωπίνων χεριών φανερώνουν την αποκτήνωση του τεχνολογικού θριάμβου που οδηγεί στην καταπίεση ακόμη και το ζω΄ι΄κό βασίλειο.

Ο Μάριος Φούρναρης[Πειραιάς,Ελλάδα,6-4-1981]στο "Άτιτλό" του[2016][Μελάνι,χρωματιστά μολύβια,μολύβι σε χαρτί][Διαστάσεις: 34 χ 24 εκατοστά]μας παρουσιάζει έναν ανθρώπινο σκελετό με ανοικτό το στόμα που δεν έχει λιώσει ακόμη, διατηρώντας τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά του.Ο καλλιτέχνης επισημαίνει πως και οι νεκροί έχουν φωνή και λόγο.Το ωρολόγιο στο άνω μέρος της σύνθεσης υπογραμμίζει πως ο χρόνος είναι υπεράνω όλων και ουδείς θνητός δύναται να τον σταματήσει.Ο κωδικός στο μέτωπο της νεκροκεφαλής φανερώνει πως κάθε οντότητα είναι ξεχωριστή.Οι σκαραβαίοι στο φόντο διευκολύνουν το πέρασμα του νεκρού στην άλλη ζωή,ενώ το έργο χαρακτηρίζεται από συντακτική και διακοσμητική γεωμετρία.Το μάτι του Θεού πανταχού παρόν και πάνω σε αυτό ερείδεται η ανθρώπινη ύπαρξη.

Tην επιμέλεια της έκθεσης έχει κάνει ο Μάνος Στεφανίδης.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ/ΑΡΕΛΗΣ
http://www.arelis.gr http://www.theaterinfo.gr

Πινακοθήκη Βογιατζόγλου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. https://www.vogiatzogloucollrction.gr
+00 30 210-2710472
Ελευθερίου Βενιζέλου 63-71,142 31,Νέα Ιωνία,Αθήνα.

Διάρκεια έκθεσης:10.12.2018-9.2.2019
Ωράριο λειτουργίας: Πέμπτη-Παρασκευή 11.00-19.00
Σάββατο 11.00-15.00

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Ελευθέριος Άρελης

Ελευθέριος Άρελης

O Ελευθέριος Άρελης [ή κατά κόσμον Ελευθέριος Παπαδόπουλος] γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουλίου 1979. Σπούδασε φιλοσοφία [1998-2003] και ιστορία- αρχαιολογία [2005-2013] στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε ως πολιτιστικός διαχειριστής και επιμελητής εικαστικών εκθέσεων στον δήμο Χολαργού. Δοκίμιά του για την μοντέρνα ελληνική, ευρωπαϊκή και αμ...

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο

Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Δημοσκόπηση

Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών;

 
Κυριάκη, 25 Αυγ. 2019 - 13:31:27
 

Newsletter

ΑρχικήΖωγραφικήΤρείς συλλέκτες, Τρείς εποχές[ Top of Page