΄΄Μη σκοτώνεις τη μαμά’’

45148764Γράφει η Κλεοπάτρα Σβανά
   Κάθε Τετάρτη και Σαββατοκύριακο το γυναικείο έργο της Σαρλότ Κίτλυ ΄΄μη σκοτώνεις τη μαμά΄΄ ανεβαίνει στο θέατρο Όλβιο.

Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει η Ρέινα Εσκενάζυ. Και κατά το πλείστο πρόκειται για μια γυναικεία υπόθεση καθώς οι περισσότεροι συντελεστές της παράστασης είναι γυναίκες.
Μητέρα κόρη γιαγιά και προγιαγιά και ακόμα πιο παλιά ένας συνεχής ομφάλιος λώρος από μάνα σε κόρη.
Το έργο δεν ξέρω αν θα το χαρακτήριζα αισιόδοξο ή μοιρολατρικό. Μιλά για τη μοίρα των γυναικών όταν γίνονται μητέρες. Για τη δύναμη του έρωτα και τη φυσική φθορά του. Για την αγάπη που δεν είναι πάντα ιδανική, για τα λάθη που μπορεί να κάνουμε όταν νομίζουμε ότι από αγάπη προστατεύουμε κάποιον.
Ο κορμός όμως του έργου είναι η ιστορία των γενεών που ενώ η καινούρια γενιά νομίζει ότι θα ξεπεράσει την προηγούμενη τελικά καταλήγει να κάνει τα ίδια πράγματα με την προηγούμενη.
Είναι ένα έργο τόσο ρομαντικό, τόσο αληθινό, τόσο σκληρό, όλα αυτά παράλληλα εναρμονίζονται σε μια καταγραφή ενός αιώνα σχεδόν καθώς μαθαίνουμε για την ιστορία της προγιαγιάς, της γιαγιάς, της μητέρας, της κόρης, της εγγονής.
Στην παράσταση ξεχωρίζει το σκηνικό ήθος της Αντιγόνης Γλυκοφρύδη που παίζει τη γιαγιά. Η οποία στις περιγραφές δηλώνει πώς η μητέρα της την έκανε εκτός γάμου. Στην περιγραφή που γνώρισε τον άντρα της λέει στη μητέρα της πόσο ωραία ένιωσε.... Κι όταν πια η κόρη και αργότερα η εγγονή βρίσκονται στην ίδια θέση νομίζουν ότι η γιαγιά είναι απλά παλιά, ενώ έκανε ακριβώς τα ίδια. Ερωτεύτηκε με τον ίδιο τρόπο και έκανε μια κόρη όπως η μητέρα της.
Η Πέγκυ Σταθακοπούλου παίζει το ρόλο της μητέρας. Είχα να τη δω καιρό στο θέατρο και τη βρήκα ανανεωμένη.
Η Ελίνα Γιαννάκη παίζει το ρόλο της κόρης που όταν στις αρχές της δεκαετίας του 70 γεννάει, η μητέρα της προσφέρεται να της μεγαλώσει το παιδί προκειμένου να μην εγκαταλείψει την καριέρα της, χωρίς η μικρότερη κόρη να γνωρίζει ποια είναι η αληθινή μητέρα.
Τέλος η Ισιδώρα Δωροπούλου παίζει τη μικρότερη κόρη που είναι γραφτό κι εκείνη να ζήσει τον έρωτα και να γίνει μητέρα.
Όλα τα κορίτσια στη μικρή ηλικία συγκρίνουν τον εαυτό τους με τη μητέρα τους το πρώτο πράγμα που λένε είναι ΄΄εγώ δεν θα κάνω παιδιά.΄΄ Η ίδια η φύση όμως τις καλεί να τεκνοποιήσουν και να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στην οικογένεια και τα παιδιά τους.
Τo ζουμί της παράστασης δεν κρύβεται ούτε στα σκηνικά, ούτε στη σκηνοθεσία, αλλά στο ίδιο το κείμενο. Περιμένεις με αγωνία τι θα γίνει και τι θα πουν επί σκηνής οι γυναίκες. Δεν είναι ούτε μία ατάκα άστοχη, ή βαρετή.
Είναι από τα ωραιότερα θέματα και έργα που έχω δει στη ζωή μου. Είχα την τύχη να το δω στο παρελθόν σε σκηνοθεσία Νανάς Νικολάου στον Τεχνοχώρο. Τότε το είχα δει τρεις φορές. Φέτος το είδα με δάκρυα στα μάτια στο θέατρο όλβιο και πέρασα υπέροχα.

Πληροφορίες παράστασης:
Κείμενο : My Mother Said I Never Should (1985) της Charlotte Keatley
Μετάφραση: Αλέξανδρος Κοέν
Σκηνοθεσία: Ρέινα Σ. Εσκενάζυ
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Σκηνικά – κοστούμια: Μιχάλης Σδούγκος
Κίνηση: Μόνικα Κολοκοτρώνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρομάχη Παπαδοπούλου
Διεύθυνση και οργάνωση παραγωγής: Αναστασία Γεωργοπούλου
Βοηθός παραγωγής: Έμα Μαυρέλη
Παίζουν: Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Πέγκυ Σταθακοπούλου, Ελίνα Γιαννάκη, Ισιδώρα Δωροπούλου
Θέατρο Όλβιο: Φαλαισίας 7

Κλεοπάτρα Σβανά Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Κλεοπάτρα Σβανά

Κλεοπάτρα Σβανά

Η Κλεοπάτρα Σβανά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Κ.Ε.Α. και εργάστηκε για το θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γράφει θεατρικά έργα εκ των οποίων 2 έχουν τιμηθεί με το 3ο βραβείο. Έχει κάνει δύο ταινίες μικρού μήκους. Προτιμά να σκηνοθετεί θέατρο και να γράφει σενάρια μεγάλου μήκους....

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο