Βαρέθηκα τα alternative!

dilos-900Γράφει η Κλεοπάτρα Σβανά - Έπειτα από παράκληση του κόσμου απαιτείται να γράψω κάτι για να έρθω σε επαφή και επικοινωνία με το κοινό. Και θα χαιρόμουν ιδιαίτερα αν λάβαινα τα σχόλιά σας.

Μία φορά για μία κριτική όχι και τόσο καλή που είχα γράψει έλαβα ένα μήνυμα ότι ευτυχώς που το λες κι εσύ γιατί κι εγώ το ίδιο ακριβώς ένιωσα!

Έτσι λοιπόν παίρνω το θάρρος να γράψω το εξής: καθώς πηγαίνω σε φίλους και γνωστούς σε παραστάσεις και όπου με καλούν να πώ τη γνώμη μου ή όχι. Δυστυχώς έχω δει πάρα πολλά πράγματα τα οποία δεν έχουν λόγο και αξία. Δεν έχουν λόγο ύπαρξης για το ευρύ κοινό.

Βαρέθηκα τα εναλλακτικά, τα δήθεν και τα κάπως. Βαρέθηκα τη δήθεν τέχνη, βαρέθηκα το αφηρημένο, το δήθεν ψαγμένο, το ανόητο, το ακατανόητο. Τα δήθεν σκηνοθετικά ευρήματα. Τη δήθεν υποκριτική, το δήθεν όνομα της τέχνης!

Θέλω να δω κάτι κανονικό! Δεν με πειράζει αν είναι ή όχι φθηνή παραγωγή, αρκεί να με τραβήξει το κείμενο και μετά όλα τα άλλα.

Θέλω να παρακολουθήσω μια ενδιαφέρουσα ιστορία που να με κρατήσει. Να έχει να μου πει κάτι, όχι απαραίτητα καινούριο. Αλλά να είναι μια ιστορία που να μπορώ να παρακολουθήσω την πλοκή της. Αρχικά αυτό που θα δω λοιπόν θα με τραβήξει από το λόγο. Έπειτα θα κοιτάξω την υποκριτική και τις λεπτομέρειες και μετά θα κοιτάξω σκηνικά ή κοστούμια.

Η ιστορία είναι αυτή που θα θυμάμαι για πάντα ή όχι και έπειτα το κλίμα, ή την ατμόσφαιρα του σκηνοθέτη.
Δεν θέλω να δω τη Μήδεια με τσιγάρο, δεν θέλω να δω τον Ορέστη με στρατιωτική στολή, δεν θέλω να δω τη Λυσιστράτη γυμνή, δεν θέλω να δω το αρχαίο δράμα παραφρασμένο.

Ούτε βέβαια επιθυμώ ένα παλιακό θέατρο, που δεν έχει απήχηση στο κοινό.

Θέλω να βλέπω δροσερά νεανικά πράγματικά που να χαίρομαι όταν βγαίνω από το θέατρο.

Βέβαια έχω πάθει τέτοια ανοσία που όταν δεν μου αρέσει κάτι το διαγράφω αυτόματα από τη μνήμη μου.

Η υπόθεση καλή παράσταση βέβαια είναι ο συνδυασμός, της αισθητικής, της ατμόσφαιρας και της υπόθεσης και στη συνέχεια των συντελεστών και της υποκριτικής. Εξυπακούεται η καλή υποκριτική γιατί αν δεν υπάρχει και αυτό..... τέλος!

Η αλήθεια είναι ότι έχουμε αρκετά καλούς ηθοποιούς. Και ειδικά οι έλληνες ηθοποιοί που έχουν μάθει να επιβιώνουν στα δύσκολα είναι πολύ έτοιμοι και έμπειροι και τους αξίζουν συγχαρητήρια για το ότι τρέχουν μεταξύ δύο και τριών παραστάσεων για να συμπληρώσουν το μεροκάματο!

Χαίρομαι όταν συναντώ νέους σκηνοθέτες που με πενιχρά μέσα δημιουργούν, χαίρομαι όταν ηθοποιοί κάνουν θέατρο για το θέατρο και δεν ζητάνε μόνο τα φώτα. Απλά πολλές φορές είναι δύσκολο να μην πέσεις σε παγίδες και να αφηγηθείς κάτι με καθαρότητα και απλότητα.
Δεν κάνουμε μόνο θέατρο για τη δική μας ψυχή αλλά και για την ψυχή των άλλων. Σεβασμός και στο θεατή και στην ίδια τη δουλειά λοιπόν.

Σας προκαλώ και σας προσκαλώ αυτή την περίοδο στο μικρό θέατρο Ελπίδας που σκηνοθετώ και θα χαρώ να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες σας.

Γράφει η Κλεοπάτρα Σβανά
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Κλεοπάτρα Σβανά

Κλεοπάτρα Σβανά

Η Κλεοπάτρα Σβανά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976, σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή Κ.Ε.Α. και εργάστηκε για το θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Γράφει θεατρικά έργα εκ των οποίων 2 έχουν τιμηθεί με το 3ο βραβείο. Έχει κάνει δύο ταινίες μικρού μήκους. Προτιμά να σκηνοθετεί θέατρο και να γράφει σενάρια μεγάλου μήκους....

Περισσότερα Άρθρα από τον ίδιο Αρθρογράφο